Żyję

On May 28, 2016, in Leadership FX-Intensive, by Neculai Fantanaru

Na nowo zdefiniuj swoje fundamenty, na których opierasz swoje podejście do życia, aby być w pokoju ze sobą.

Złapałem się w pewnym rodzaju nieznanego strachu, a jednocześnie rodzaj zaraźliwego podziwu, wyrazem moralnego konfliktu między dominacją zawsze tak napiętego ego a zawsze tak namiętnym pismem, niezdolnym do stwierdzenia, czy przez żaden Szansa, otrzymałem pewien dar z natury, który daje mi możliwość modyfikacji lub niszczenia prawdy, z którą jestem obciążony żyjącym przez całe życie.

Esencja moich cnót (dyscyplina, koncentracja, samokontrola i umiarkowanie) uwzględnione w tej ucieczce umysłu od rzeczywistości, zawsze napędzane nowymi odkryciami i utrzymywane w granicach ekspresyjnych sformułowań, pomaga mi zaakceptować siebie tak, jak ja, przyczyniając się do umyślnej akceptacji mojej osobowości w przestrzeni wyjątkowości zwanej Limenilodhis (blask tajnego pisma).

To z prawdą, pasją, działaniami i ich skutkami, których obawiam się, że rozprzestrzenią się w kierunku intensywnego stanu miłości i wdzięczności, wszystkie uznane za formę reakcji na obowiązki istnienia, prowadzą do dwóch systemów systemów Równania, które umożliwiają określenie wartości intensywności mojego uczestnictwa w przyczynowości ucieczki ze strefy komfortu. Co, im bardziej wygodne, tym trudniej jest porzucić.

Przywództwo: Czy jesteś w stanie rozważyć siebie bardziej niż jesteś w kontekście, który wymaga zastosowania wizji Stwórcy wykraczającej poza ogromny wpływ nieistotności?

Piszę o sobie, nie dlatego, że pasjonuję się przygodą wiedzy doświadczającą unikalnych doświadczeń edukacyjnych w eksperymentalnej przestrzeni czystej myśli, akceptując wszystko, co przechodzi mi przez głowę jako suma powszechnie ważnych prawd, ale dlatego, że wiedząc wystarczająco daleko od tego punktu widzenia filozofii udaje mi się przetłumaczyć się na papus, którego słowa warto pamiętać:

„Kiedy człowiek myśli, że coś wie i uważa się za równych bogom, pracując tylko dla jego osobistego zbawienia i wycofując się do wieży z kości słoniowej, aby się oczyścić, nic nie otrzymuje, ponieważ ma wszystko, czego potrzebuje, aby być wielkim i duchowym. "

Mężczyzna złapany w pułapkę systemów o różnym potencjale przewagi, moralny, który zaczyna się od wiary w siebie, i wyobraźnią narodzin z pożądania, szuka środka na progu desperackiego wyboru, a istotnychcoś innegow zmiennym ramie czasowym. Dlatego czasami postanowiłem wypełnić moją przestrzeń do pisania niektórymi lekkimi odbiciami, takimi jak: „To, co mówię, jest echem tylko w świecie tych, którzy wierzą w historie, które wyjaśniają wizję Stwórcy, poza zasłoną czasu, Poza czystością linii i rysunku, poza wielkim wpływem postępu pochodzącego z nieistotności ”.

Postęp w nieistotności jest postrzeganiem siebie we równoległym wszechświecie, na przykład gdy mówisz magiczne słowa bez nikogo cię słyszeli, lub kiedy piszesz o czymś, czego nikt inny nie widzi oprócz ciebie.

Podobnie jak malarz zdeterminowany, aby zniszczyć wszystkie płótna, jakie kiedykolwiek pomalowano, aby zacząć od nowa, nie przestaje naciskać mocniej i mocniej, najbardziej wrażliwy punkt, treść pisemnej strony, zastanawiając się nad pięknem sceny z natury. Całkowicie zostaje złapany we własnym rewizjonizmie, redefiniującym akcie podstaw, na których oparł swoje podejście do życia.

Przywództwo: Czy zawsze wracasz do tego „punktu przecinania meandrów”, w którym zawsze musisz być współpracownikiem, aby naprawdę powiedzieć:ŻyjęZ perspektywy stworzenia ukształtowanego przez pracę życia pełnego struktur ego?

Ale czego nie można zobaczyć, nie można sobie wyobrazić i nie ujawniono, w przypadku tych systemów równań o jednej zmiennej wsparcia - niekończące się satysfakcja z trafieniaPowtórna rozgrywkaNa własny występ jest fakt, że poza tym wszystkim istnieje coś innego, o większym znaczeniu. Mianowicie ambicja znalezienia siebie, podobnie jak między szczypcami, w matrycy polerowania występu, z którym się mam.

Trwałość jest nieustępliwą ludzką kondycją edukacji siebie, z celem zrozumienia i przyjmowania siebie takim, jakim jesteś. Trwałość jest zwieńczeniem sztuki życia zgodnie z jakością i wzywaniem, który masz, punkt, w którym nie musisz być współpracownikiem, chyba że masz zastosowanie, tylko wtedy, gdy twój obowiązek moralny zawsze przechodzi.

Moje najwyższe ego mówi mi, że mogę być czymś więcej niż Stwórcą, że mogę być wyobraźnią niezwykłego pisania. Na przeciwnym biegunie moje ego dręczyłoW CugeroMówi mi, żebym pozostał z stopami na ziemi. Tak więc moja jakość jako czynnika osiągnięcia i zaspokojenia pełni sens życia, odkrywając i włączając pewne prawdy fundacji w związku z tym, co się ze mną dzieje, ma na tym kolosalny wysił .

Odkazanie prawd fundamentu życia, moment, w którym zostanie poproszony o bycie liderem, zmieni horyzont samokształcenia w rodzaj założenia różnicy między tym, co się z nim dzieje, a tym, co zależy od niego.

Przywództwo: Czy ujawniasz swoje stworzenie pojednania ze sobą dzięki świadomości wyjątkowości znalezienia nowych korespondencji życia, które pozwalają na stałe mieć nowe doświadczenia, raz po raz, zawsze w porównaniu z „bronią uwodzenia”?

Wyznanie Mirandy Graya z dzieła Johna Fowlesa wzmacnia moje przekonanie, że aby mieć cel w życiu, nie wystarczy być w czymś dobrym, ale zawsze zamienić to coś w inne doświadczenie wyrazu, wolności, wolności, Wyjątkowy program, w przeciwnym razie utkniesz w rutynie. Który niekoniecznie wymaga głębokiego zaangażowania emocjonalnego.

„Zasnąłem pod drzewami, a kiedy się obudziłem i zobaczyłem wśród liści, niebieskie niebo kobaltowe i pomyślałem o tym, jak niemożliwe było malowanie niektórych rzeczy. Jak można było znaleźć odcień niebieskiego, który mógłby przekazać odcień niebieskiego Żywa i jasna intensywność nieba? Nagle poczułem, że nie chcę już bólu, ponieważ malarstwo miało się pokazać, że jedyną rzeczą, która naprawdę ma znaczenie, jest żyć, zawsze żyć nowymi doświadczeniami, zawsze. ”

Przewagę, że przywództwo często potępia, jest konsekwencją nadwyżki postawy.

A nadmiar postawy nałożony przez akceptację doświadczenia wolności w stworzeniu, dla człowieka poświęconego pewnej okupacji, jest niekonwencjonalnym sposobem okazywania się jako silnego w obliczu życia, ze świadomością tego powrotu - znowu - znów - I znowu, zawsze - w kierunku tego, co czyni go dobrym i odpowiedzialnym, w kierunku tego punktu, w którym zawsze musi być współpracownikiem, aby móc naprawdę powiedzieć: żyję.

Broń uwodzenia Stwórcy, najbardziej produktywny kierunek jego natury, jest poświęcona ujawnianiu nowych doświadczeń życiowych przekazywanych przez ustawienie rzeczywistości, która może nieoczekiwanie stać się nieprzewidywalna, przekraczającą jakąkolwiek moc zrozumienia, wszelkie imitacje naszych czasów.

Żyjęjest motto człowieka, który próbuje uwolnić się od tego ciężaru żalu i poczucia bezradnego w obliczu efemerycznego charakteru rzeczy i życia w ogóle. Stworzenie, pogłębianie się w rzeczywistość, która wykracza poza kompetencje zwykłego ludzkiego rozumu, jest jedynym sposobem, aby poczuć, że żyjesz w pełni zgodnej z własną naturą, z własnymi osądami, z własną wizją, z własnym sumieniem.

Człowiek, który mówi całym sercem: żyję, jest tym, który zamienia życie w lekcję świadomości - bycia światem pełnym opcji dla siebie. Świat, który zależy od prawdy, pasji, działań i ich połączonych skutków, wszystkie przyjęły się jako formy reakcji na obowiązki istnienia, propagowane w kierunku intensywnego stanu miłości i wdzięczności.