Oko do zobaczenia i umysł do zrozumienia

On March 09, 2020, in Leadership Know How, by Neculai Fantanaru

Tylko w dyskretnym otoczeniu podobne duchy spotykają się i uzupełniają się nawzajem, o wielkiej subtelności i oryginalności.

Mag powiedział mi kiedyś sekret o Bogu, w intymności, w której nikt i nic nie było na jego miejscu, ponieważ zostało to zapewnione w scenariuszu występu. Wszystko musiało zdradzić zwiększoną tajemnicę w obecności świateł gotowych wyjść. Ciekawość i horror atakowały mnie w nieograniczonej bezsilności, w stanie napięcia, w którym niechętnie przyjąłem warunki obrazu fałszu.

Jakby z kolei Bóg był tajemniczym magiem, którego skutki magii nie mogły zastąpić w rozsądnym czasie, przekształcił go w fikcję percepcji kafkijskiej, która mogła stać się rzeczywistością tylko w wybitnej formie sztuki. Znajdując to, ten dobrze wytrzymały sekret, czułem się już ponad resztą świata.

A jednak nadal czułem się klasztor w ciemnej przestrzeni, z dala od śladu uczucia, zbliżonego do ponurego mistycyzmu, z którego prawdy nie mogą znaleźć swojej drogi. Na co świat mógłby być wściekły, gdyby wie mniej niż ja, zwłaszcza ponieważ tak wiele razy polegałem, cierpliwie, z zainteresowaniem, szczerze na temat natury prostych rzeczy, że wszystko jest tak, jak powinno być, a nie tak, jak się wydaje.

Nawet najsłabsze spojrzenie ma swoje wnętrze, nawet najbardziej nieznany pogląd ma swoją specyficzność.

Prawda była poza moim zrozumieniem. Wszedłem w pustkę, przedłużenie w entuzjazmie subiektywnej dziczy, na krawędzi bezdennej otchłani cichej i napiętej ciszy. Jakoś czułem się niepotrzebny, jak malarz, który nie może znaleźć inspiracji, gdy musi mieszać najprostsze kolory. Pocieszająco, pokornie, przez uproszczącą intuicję, wyobrażałem sobie Boga jako niewidzialny głos, echo doskonałego stworzenia w rosnącym napięciu oczekiwań, które nigdy się nie skończy.

Przywództwo: Czy możesz uprościć informacje wizualne przed tobą i przełożyć je na sugestywny obraz, przedłużony ciągłością kompozycyjną na rzecz oryginalnej sztuki, która nie podlega zwykłym wzorom odbioru rzeczywistości?

Poczucie mistycznego oczekiwania pozostało w powietrzu. Bóg rozbawił się potajemnie, za wysoką, narzucającą zasłonę, podczas gdy magik otoczył mnie woli i nieszczęściami o tajnym gromadzeniu się ze wszystkich pokus, na które poddaje się magia. Nie chciałem zmierzyć się z prawdą, ani kłamstwem, ale musiałem pozwolić sobie na pracę fascynującego obrazu, jak wtedy, gdy malarz pokazuje jego ducha obserwacji, moc przekonania, talent artystyczny przemieszczenie Etapy procesu twórczego - w nieodwracalnej atrakcji.

To po prostu uwiecznić moment napięcia. A ponieważ nie chciałem tak być, stało się to przeciwieństwo tego, jak chciałem.

Miejsce obce moim istotom, ale blisko sztuki. Tutaj magik i Bóg dali mi wszystkie idee dotyczące artykulacji teorii stworzenia wiecznych prawd, nie będąc w ich parabolicznej substancji, perspektywy, ale zwykłej okoliczności bardzo ludzkiej, ale także tak imperatywnego ważnego impulsu Dominować rzeczywistość w czasie, gdy moje słowa były ciągle „Nie mogę, nic nie rozumiem”.

Przywództwo: Czy zaczynasz zdawać sobie sprawę, że informacje wizualne oznaczają bycie o krok przed faktycznym doświadczeniem rzeczywistości, biorąc pod uwagę, że celem stworzenia jest wywołanie stanu pełni, która należy do zmiany?

Po pewnym czasie wszystko było ciche, zawieszenie wolności zrozumienia rzeczywistości, intrygi godne powieści z zdenerwowaniem. Magista stał się niewidoczny za zasłoną. I Bóg w końcu wyszedł, biorąc trzeźwe i odległe powietrze, jak w dynamicznym obrazie, którego konstrukcja poniosła błędy logiczne. Zgadowałem, że wszystko jest dobrze rozgrywaną farsą, fałszerstwem starszej wiary, grając historię, która ma nagły wygląd inspiracji.

A jednak, czując się przytłoczony niewidzialnym drżeniem, nauczyłem się, jak pomóc w budowaniu pamięci innych fikcyjnych postaci, z którymi często się identyfikowałem. Każda konstrukcja uchwycona przeze mnie, kategorycznie analizowana oczami artysty, staje się fundamentalnym punktem orientacyjnym dla otwarcia innych horyzontów artystycznych. I ten sam punkt orientacyjny, który można owinąć w nietypową magię, więc sprytnie oszukany, spełnia funkcję uniwersalną, a konkretną, zwłaszcza jeśli zrobię akt stworzenia, który ma w jego składzie, zgięte pokusę tajemnicy i jej dostępność. Bóg, a także wytrwałość tego, który jednoczy się z Nim.

Mag jest Bogiem, ponieważ wie, jak powiedzieć o Bogu jako magiku ukrywającego się za nieprzeniknioną zasłoną, wyznaczając metaforę w grze kompozycji, w której tylko Bóg może to zobaczyć i rozumieć poprzez tajemnicę, którego klucz, którego nikt nie może znaleźć. Cały obraz mistyczny został nakreśniony przez spontanicznego artysty, który nie jest genialnym artystą, ale przez akt konkretyzowania rzeczywistości, która pozostanie przez lata i lat w pamięci, którą umieścił w najgłębszym miejscu w duszy innych magików, którzy aspirują do bycia bogami.

Przywództwo: Czy różnorodność znaczeń, które przypisujesz rzeczywistości, zdradza uproszczoną wizję celu twojego stworzenia, co wskazuje na usposobienie sztuki w celu otwarcia perspektywy długoterminowej?

Światła zniknęły powoli, w miarę upływu czasu, gdy patrzysz na to na obrazie Salvadora Dali, ale w ciemności można odróżnić słaby blask jednoczesności i rezonansu tej duszy, która pragnie być naprawdę kreatywna. Odnotowałem się w ciemność, która stała się ciemniejsza i ciemniejsza, gdy próbowałem doprowadzić moje stworzenie na poziom magii, z nadludzkimi wysiłkami. Ale czułem się o wiele bardziej oczarowany magią, ponieważ sama dzieło, ukryte pod dziesiątkami masek, zbliżyło mnie do Boga, zapraszając mnie do zrozumienia sztuki w podwójnym świecie. Wszystko jest obrazem. Pokaz. Sztuka. Magia.

Informacje wizualne odnoszą się do sposobu opisania obrazu o wysokim kontrastu, zakotwiczonym w pewnej rzeczywistości, pewnej punktu orientacyjnego, do pewnej sytuacji. To właśnie uchwycasz w rzeczywistości w formie obrazu, który twierdzi, że jest ważny i pozytywny dla realizacji idei „cudownego” w istotnej przestrzeni stworzenia.

A jeśli zatrzymam się tutaj, aby nie ożywić zbyt mglisty spojrzenie, dzieje się tak dlatego, że chcę koniec powieści „Nazwa róży” autorstwa Umberto Eco, abyś zrozumiał magię, nawet jeśli niewielu z was jest przygotowanych Aby zrozumieć to z wizualnej perspektywy informacji:

„Szybko zanurzę się w tej pustyni, doskonale gładkiej i dyskretnej, w której dusza kończy się naprawdę szczęśliwa. Zanurzę się w ciemność Boga, w cichej ciszy i niewłaściwym łączeniu się, i w tym zanurzeniu cała równość i nierówność zostaną utracone, a w tej pustce mój duch sam się straci, i nie będzie już znać ani równych ani nierównych i nic nierównego i nic W przeciwnym razie: i wszystkie różnice zostaną zapomniane. Będę w prostym fundamencie, na cichej pustyni, na której nigdy nie są widoczne różnice, w intymności, w której nikt nie jest w jego konkretnym miejscu. Wpadnę w cichą i niezamieszkaną boskość, gdzie nie ma pracy ani obrazu. ”

Po prostu magia.

Długoterminowa perspektywa, która wpływa na przywództwo (wysoki poziom), jest produktem scalania dwóch odrębnych istot: magika i boga, motywu, który chce zmaterializować się w świecie cudownego i wizji, która ma być, która ma być osiągnięte wyłącznie poprzez pielęgnowanie wiary w transcendentny świat.

Oko do zobaczenia i umysł do zrozumieniasą dwoma odrębnymi podmiotami autorytetu zwanego „twórcą”, którego obrazy odzwierciedlają się nawzajem, nakładając się jedynie na odbicie w płaszczyźnie dowodów i płaszczyźnie dyskrecji.