Amsterdam

Przyspiesz zrozumienie własnej ewolucji, rozwijając poczucie gniazdowania w ramionach stabilnego ja, które nie zmienia się pomimo różnych prób czasów.

Im więcej go karmię, tym dziwna nostalgia mojej młodości, kiedy pędziłem w obliczu chwilowych impulsów, popierając ten nieuprawny stan „Nie martw się, bądź szczęśliwy”, paradoksalnie miał dar skontaktowania mnie ze wszystkim Materiał i niematerialny. Owoc efemerycznego bzdur czy cień upadłego backstopu?

Chciałbym wziąć cały świat, chwycić go rękami, gdy morze zabiera ze sobą małe stosy piasku i uczynić go moim, chcąc go bez granicy i bez obracania. Nie wiedząc, że jest to zanikające przejście.„Kiedy zamykam oczy, widzę tylko mile reflektorów / rozszerzając odległość”.

W pewnym momencie czułem się, jakbym był światem, wszystko wokół mnie popijało zawartość szklanki żywej wody, aby mnie nie pochłonęło. Zostałem zalany odczuciami Deja-Vu, popychając się do przodu, w sposób poruszający się między skrajnościami-między snami a wspomnieniami. Jak odpowiedzieć na ich połączenia? Oczywiście, pokonała mnie sytuacja.

Coś całkowicie mnie prowadziło nad mocą. Dziwne ciało, zrzucone prosto z nieba z mocą błyskawicy na chwilę, a potem znika, przetłumaczone jako „tęsknię za tobą”. I tęsknię za Tobą. I tęsknię za Tobą. Ale choć poruszały się sny i wspomnienia, nie były to ani koniec, ani początek nowej podróży. Ale tylko gwarancja „nieznanego znanego”.

Nieustępliwe światło zimowe sprowadza mnie z powrotem do koca względnej osi czasu. Wszystkie niebiosa nade mną i wszystkie ziemie we mnie, biorąc pojawienie się nowych orientacji, ujawnione przez postrzeganie gwiazdy nieśmiertelnych ruchów duszy, które tak często uderzyły mnie dobrą wolą, ułatwiają chodzenie przez wszechświat w In wszechświat pamięć o odrodzeniu czasu. „Kochasz mnie, a potem mnie zostawiasz, wciąż tu leżę”.

Czas, który czuję, nigdy więcej nie wyzdrowieję, ale chciałbym jeszcze raz doświadczyć.„I jestem tu samotny bez ciebie / tęsknię za oddechem na mojej skórze”.

Przywództwo: Czy możesz wykazać ważność modelu postępu, łącząc się z rzeczywistością znanej przestrzeni?

Otwarcie posiadania wspomnień - z Londynu, Nowego Jorku, Amsterdamu, jednej bardziej nachłani i zwodniczej niż drugie, na które oddanie złudzeń może przynieść przypisy do podziemia świadomości, podkreśla moją pozycję w odniesieniu do wielkości istnienie.

Znana przestrzeń jest miejscem wspomnień i regresji, powodując motywowanie zachęty do tego, co pozostało niedokończone, a jednocześnie jest reakcją odpowiedzi na bodziec wystarczającej mocy zwanej zmniejszeniem odległości od wcześniejszej pozycji. Takie jak pozycja poszukiwacza dla sensu życia.

Aby móc wykorzystać przywództwo w celu wykazania ważności mojego modelu postępu, łączę się z rzeczywistością znanej przestrzeni. Poruszam się po odczuciach tych rzeczy, chwilach, miejscach, które mnie reprezentują i doprowadziły mnie do spełnienia. Oznacza to, że działania mojego życia osobistego, wspierające szczęście i radość, są w harmonii z dziennikiem mojego życia, wspomnieniami, moim emocjonalnym posagiem.

„Nie zapominaj o sobie, nie zapominaj o tym, przez co przeszedłeś, nie zapominaj o tym, co cię utworzyło, nie zapominaj o tym, co spotkałeś!” Jest motto liderów, ponieważ nie żyją z powodu bezwładności. Wiedzą, że jedną z największych ironii życia jest to, że ludzie nie przywiązują znaczenia dla momentu „wtedy” niż wtedy, gdy są na krawędzi zapominania. „Teraz” jest jego wolą „wtedy”.

Nauka, która rezonuje z „przeszłym” momentem w „teraz”, który z czasem może być przypisany prawdzie, którą człowiek działa z pewnych efektów, które odczuwał i których jeszcze nie pochował. Wspomnienia, pod kierunkiem pozytywnych lub negatywnych doświadczeń, które mają tendencję do powtarzania, leżą u podstaw podstaw wiodących postaci w ciągłym poszukiwaniu własnej tożsamości.

Lider pokazuje ważność swojego modelu postępu, łącząc się z rzeczywistością znanej przestrzeni, zbliżając się do tego modelu doświadczenia, aby zaangażować się w przeszłość, która pozostała dla niego pochodzeniem codziennego życia.

Amsterdamjest wynikiem przeszłości, która trwa dzisiaj. Czas i przestrzeń umieszczanie samodzielności, otrzymując mój pojedynczy odcisk w niekończącej się grze światła i cienia umysłu, który przypomina dróg utwardzonej paradoksem (próbując je zrozumieć, że tylko przedzierałbym się przez moje myśli!), To jest Akceptacja mojego własnego „początkowego”, która utrzymuje moje prymat.

* Notatka: Luminary - Amsterdam (Super 8 i Tab Remix)