Początek niekończących się czasów

On January 27, 2021, in Basic Leadership, by Neculai Fantanaru

Staraj się zapewnić wytrwałą i wizjonerską wolność, wolność, która dostosowuje się do czasów, nie tracąc żadnej witalności momentów refleksji na temat życia wewnętrznego.

Słucham piosenki zatytułowanej „In 100 Years” i słucham jej z wielką przyjemnością i entuzjazmem, z poczuciem prostego człowieka, który nosi swoje lata z tak dużą szlachetnością i spokojem. Słucham tego, ilekroć czuję, że nikt mnie nie słucha, wiedząc, że gdyby mnie słuchał z większą szczerością i otwartością, mógłbym być lepiej zrozumiany jako człowiek niekończących się czasów. Ponieważ nikt nie rozumie, jak zwodnicze i rozczarowujące może być uczucie poprzednich lat, ale może być obecne i niestrudzone tylko rytmowi muzyki.

A kiedy słucham go czule, a kiedy trzepam przez pokój do jego dynamicznego rytmu, refren zwraca moją uwagę w przestrzeni wszechstronnej, poetyckiej, czystej emocji:„Poza bramami nieba, och, żyje jednorożca”.Co oznacza ten werset, poza tym, prawdopodobnie za wszystkim, czego doświadczyłeś z dużym uczuciem, jest ktoś ukryty w anonimowości, ktoś trudny do znalezienia, trudny do uzyskania w rzeczywistości, który zmienia się od jednego punktu na inny, w przestrzeni Niedostępna transcendencja.

Wszystkie obrazy i dźwięki w tej piosence przeplatają się w uniwersalnej geometrii emocji, wszystkie lata, które żyłem w pośpiech Oddzielenie od reszty świata, tak jak nuta muzyczna spoczywa na przerwie między rytmem a głosem. A jeśli czuję się inaczej, trochę nostalgiczny, ale także bardzo energiczny, dzieje się tak dlatego, że ostatnie lata mnie różni, nawet jeśli różnica między mną i teraz jest tak mała, jak odległość od jednej nuty muzycznej do drugiej.

Nawet nuty muzyczne mają za sobą długą historię…

Przywództwo: Czy jesteś gotowy zaakceptować siebie w walce z czasem, który mówi o jego istczeniu z dużą szczerością i w równie urzekający sposób w przerwie między dwoma nutami muzycznymi?

Piosenka to fragment lat w niezapomnianych momentach, zbierasz je wszystkie w umyśle artysty i zamieniają je w bukiet róż, który zadziwia niezrównaną moc żywych kolorów, pełen emocji. Oczywiście nie próbuję przekształcić związku ze sobą w filozofię emocji w kierunku dziedziny artystycznej lub muzycznej, ale raczej staram się stworzyć podejście do tematu, który przenika do tekstu mojego świata. Ogłaszają wiele ciszy za zbyt subtelną obecność, która żyje latami na pamięć, czasem zapomnieniem, ale szczególnie przez kojącą resztę duszy.

O tym mówimy tutaj, o muzyce życia żył na rytmie odkrycia. Ponieważ nic nie jest ważniejsze niż zaakceptowanie siebie w pętli czasu, która wciąż się powtarza, wskazując związek między „notatką” i „dominiką”, między Andante a Allegro, między DO a SI. A przerwa między nutami muzycznymi, które towarzyszą mojej przeszłości i teraźniejszości, będąc doskonałą formą świadomości emocji i myśli, które wiedzą, jak opowiedzieć historię, rozciąga się na każde porozumienie między poczuciem tożsamości a postrzeganiem siebie.

Niektóre momenty życia wciąż podążają za mną wśród tych notatek, pozostało z nich niewiele śladów, które są proporcjonalne do snu obiektywnego umysłu.

Może muszę wrócić do tego, kim byłem, pełen determinacji, ciężkiej pracy, energetycznej, aby zrozumieć, że lata nie są ponumerowane, ale są dokładnie takie jak choroba, rozprzestrzeniają się z daleka, wszędzie. Możesz je poczuć wokół, w książkach, w promenadach i muzyce, ale nie możesz znaleźć w nich żadnej ulgi, tylko owocne dążenie do czegoś innego. Do czegoś znacznie wyższego, bardziej harmonijnego, do czegoś, co jest generowane dokładnie przez akt stworzenia i wytrwałości w stworzeniu.

A jeśli miałbym żyć 100 lat, moje emocje ogłoszą kolejne 100 lat pamięci i przeżycie ulotnych momentów radości w życiu. W końcu są miarą zmian i transformacji dotyczących „przed” i „po”, a gdybym mógł być kimś innym niż to, kim jestem, to żałuję, że nie byłbym wersetem z hitu z lat 90., złożonym całkowicie współczesnego mówienia:„Skorzystamy z okazji, znowu będziemy”.

Przywództwo: Czy wzywałeś „teraźniejszość”, aby zwrócił większą uwagę na momenty refleksji na temat życia wewnętrznego, przypominając mu, że jesteś gotów zidentyfikować perspektywy interpretacji rzeczywistości przeżywanej przez tę samą „muzykę”?

Ponowna ocena granic czasu, na które pozwalam sobie na zrozumienie wiedzy o pierwotnej istocie, a raczej potrzeba ucieleśnionej istoty, aby ponownie wejść do dialogu z tym, który go stworzył, stawia mnie w zgodzie z inspirowanym punkt widzenia Marcusa Aurelius:

„Pomyśl, że w krótkim czasie nie będziesz niczego, ale nikogo nie ma, że ​​nie będzie żadnych rzeczy, które teraz widzisz, ani ludzie nie żyją. Ponieważ wszystko z natury jest przekształcone, zmieniają swój stan i zniknąć, aby inne rzeczy mogły nastąpić ”.

Jestem tym samym myśleniem, ale idę jeszcze dalej. Z chęci utrzymania i rozwijania bezpośredniego kontaktu między mną, przeszłością i teraźniejszością, będąc w ten sposób stymulowanym przez zdolności intelektualne, zwłaszcza duch analityczny i drobne rozeznanie, że badanie filozofii rozwija się i utrzymuje, zrobię okrągłe Podróż do tej części zakątka świata pełnego ludzkich tajemnic.

Świat pełen sprytnych, sugestywnych, ożywających słów, który przeżywa marzenie, który cię odurza i sprawia, że ​​mówisz: „Jestem zdolny do więcej - chcę więcej”.

Zawsze będę starał się być w miejscu spotkania ze mną, a drugim, aby poczuć i dowiedzieć się, że to, co jest we mnie nieoczekiwane, można znaleźć tylko w teraźniejszości. I to, co uważam za cudowne, prezentujące mnie, harmonizuje z częścią wyrażenia reakcji na poczucie wolności, jaką daje piosenka „za 100 lat”.

Tak, jestem wolny, ponieważ znalazłem się w przestrzeni poświęconej wyłącznie radości. Byłem, jestem i będę sumą myśli wyrażanych przez dźwięki…

Stwórca jest obecnością, która nosi lata z godnością, jest miarą zmian i transformacji dotyczących „przed” i „po”, podobnie jak życie między dwiema książkami, które zajmują się tymi samymi tematami, nie wpływając na ten czy inny sposób. .

Początek niekończących się czasówcharakteryzuje się nieustannym przejściem z jednego stanu do drugiego, od jednego etapu do drugiego życia, do rytmu bajecznej muzyki, która często tylko ty sam możesz słyszeć.

Idealny twórca może być postrzegany jako akord między dwiema nutami muzycznymi, które są dodawane do melodii, aby podkreślić jego zarys, aby ozdobić jego melodyczną linię. Może odzwierciedlać życie jednego człowieka w różnych momentach, z różnymi nastrojami: dokona oceny różnych wartości na temat tej samej muzyki. Lub, jak ktoś słusznie powiedział w Internecie:

„Być może interesujące byłoby wysłuchanie nawet dwóch lub więcej równoległych występów tego samego utworu muzycznego, to ujawniłoby osobisty odcisk wykonawcy; Pokazałoby nam, jak różnimy się, rozumiejąc tę ​​samą muzykę, a jednocześnie, jak piękni jesteśmy w naszej wyjątkowości ”.