Udręczona dusza w piekle

On July 08, 2010, in Leadership Impact, by Neculai Fantanaru

Ktokolwiek nie jest obdarzony talentem przywództwa, nie będzie w stanie wziąć na siebie wielkiego ciężaru i zamienić go w sukces.

Prorok rozpoczął pałac króla Izraela, Zedekiasza. Musiał go ostrzec za każdą cenę za niebezpieczeństwo zagrażające mu. Jeśli król go nie słucha, nie było możliwości zbawienia dla niego, jego dzieci i jego ludu.

- Poddaj się, powiedział mu prorok. Poddaj się i uklęknij przed Nabuchodonozorem, królem Babilonu. Stąd nie ma wyjścia. Musisz się poddać i błagać o jego miłosierdzie. Może oszczędziłby twoją rodzinę i opuścił dom Pana nietkniętego.

Niemniej jednak Zedekiasz, pomimo ostrzeżenia jego proroka, nie chciał się poddać. Jego umysł ogarnął ambitne plany. Był oślepiony świetnością swojego marzenia, który polegał na uwolnieniu swojego ludu od dominacji Babilonu i odzyskanie jego ziemi. Był mocno przekonany, że może spełnić swoje marzenie.

Mimo to Prorok spojrzał na Zedekiasza z wielkim smutkiem i zdał sobie sprawę, że został zagubiony. Bo skierował go do życia w pokoju, ale chciał wojny. A rozpoczęcie wojny z tak potężnym królem, takim jak Nabuchodonozorem, oznaczało czystego samobójstwa.

Przywództwo: Czy masz okazję naprawdę wizualizować skutki swoich działań, doświadczając ich z perspektywy improwizowanej roli z wysokiego poczucia dumy wyrażania swojej osobowości?

Początek niekończącego się piekła. Stwierdzając, że Nabuchodonozor zniszczył dużą część swojej armii, król Zedekiasza i jego trzej synowie opuścili pałac w największym pośpiechu i przybyli do równiny Hebronu, gdzie wycofała się reszta armii izraelskiej. Ale nie gradł w oddech, gdy zobaczył nad platformą, która wznosił się nad miastem, chmurę pyłu i w chmurze, rozprzestrzeniając się wzdłuż horyzontu, babylońskie rydwany bitwy.

Zedekiah natychmiast nakazał swojej armii zająć pozycję do walki, a jego konie od razu mu przyniosły. „Pan będzie walczył z tobą, a ty przyjedziecie dziś wieczorem w Oasis Be'er Sheva jako zwycięzcy”, powiedział im.

Jednak nikt jednak nie zauważył terroru, który uderzył w twarz Zedekiasza. Żaden żołnierz nie mógł sobie wyobrazić, że w rzeczywistości kolana ich pana osłabiły, gdy zobaczył setki rydwanów bitwy zbiegającego w jego stronę z olśniewającą prędkością.

Przywództwo: Czy pracujesz nad zaakceptowaniem własnych aspektów, których nie możesz zaakceptować i których wibracje przyciągają sytuacje, które doświadczasz w stanie bycia pod znakiem śmiertelności?

Dusza torturowana strachem przed śmiercią. Słynny pisarz Valerio Massimo Manfredi nie był w błędzie, kiedy powiedział:„Kiedy król czuje się na miłosierdzie swoich wrogów, jego rozpacz i strach wzrosną na szczycie, tysiące czasu bardziej niż najbiedniejsze i najbardziej pokorne z poddanych, którzy przez całe życie wiedziało, że jest pusty i bezbronny”.

Zedekiah został przejęty przez panikę. W tej chwili tak wiele uczuć dręczyło jego duszę. Rosnąca strach chwytał go za każdym razem, gdy widział, jak jego wrogowie zawrośnie do niego zbliżają się, odczuwając bezpośrednie niebezpieczeństwo. Pomyślał o okrucieństwie Nabuchadnezzara i poczuł lodowatą drżenie strachu, które wznosi się jego kręgosłup. Wiedział, że gdyby on i jego dzieci zostaną złapane, Nabuchodonozor znajdzie za nimi tragiczne kary, a może znajdzie sposób, aby utrzymać ich przy życiu przez tygodnie, miesiące lub lata, tworząc dla nich nieskończoną piekło. Bóg zna tortury i ofiary, które musieliby znieść do końca życia.

Z każdą sekundą Zedekiah zdał sobie sprawę, że był w trudnej i niebezpiecznej sytuacji, której nie mógł kontrolować. Babilońskie rydwany bliżej zbliżały się i jak burza, zniszczyli i zabili wszystko, co stanowiło im na drodze.

Przywództwo: Czy polegasz na zaakceptowaniu niższych wartości modułu do zaprojektowania wizji, obejmując postawę, która wyraźnie pokazuje, że jesteś przeciwnikiem przeznaczenia, z którego powstaje rezygnacja?

Nie możesz uciec od swoich błędów. Zedekiah nie chciał umrzeć. Musiał uciec, musiał uratować swoje życie i życie swoich dzieci. Mając serce chwytane strachem przed śmiercią, biorąc swoją odwagę w obu rękach, opuścił swoją armię, popełniając w ten sposób niewybaczalny błąd. Bo nikt nie lubi liderów tchórzów.

Bez przywódcy jakakolwiek bitwa jest utracona. Cała armia Zedekiasza spanikowała, a ludzie zaczęli biegać wszędzie. Babilońscy wojownicy poszli za nimi przez pustynię w rydwanach, jakby polowali na dzikie zwierzęta, zabijając je wszystkich.

Jak powiedziałem wPoprzedni artykuł, los króla Zedekiasza i jego dzieci był tragicznie. Zostali złapani i zaskoczeni. Jego dzieci zostały barbarzyńskie przed nim, a jego oczy zostały usunięte i zabrane do Babilonu, aby żyć wiecznie w ciemności, niosąc ból utraty dzieci. Wartości, takie jak tolerancja i odmowa przemocy, nie mogły zaszczepić zdrowej wizji przyszłości.

Mircea Eliade miał rację, gdy powiedział:„Ci, którzy nigdy nie przeżyli walki o spełnienie absurdu, uważają za szaleństwo wszystko, co przekracza ich słabość i przeciętność”.

Otwórz oczy i zobacz prawdziwe siebie! Zedekiah był przywódcą o wielkich ideałach, ale o słabym charakterze, pozbawionym ducha wojownika i, w sumie nierealnym. Uświadomienie sobie, że jego armia nie miała szans przeciwko armii Nabuchodonozora, która była znacznie lepiej wyszkolona, ​​wyposażona i miała do dyspozycji więcej żołnierzy, postanowił rozpocząć wojnę, pomimo ostrzeżeń jego proroka. Dlatego stał się odpowiedzialny za zniszczenie całej swojej armii i śmierci syna. A kara, którą otrzymał, spędzając resztę życia, obmabiając się w ciemności, w otchłani samotności, wchodzącej w szyderstwo, była w jego zuchwałości i niewiarygodnej odwagi.

Moc, honor i dusza Zedekiasza zostały postawione na trudnym teście, ponieważ nie był w stanie w pełni przewidzieć swojej przyszłości i odpowiednio podjąć środki. Okazało się, że nie był w stanie zarządzać wydarzeniami, które sam spowodował, i być prawdziwym przywódcą dla swojego ludu. Tylko największe ludzkie umysły, te naprawdę odważni i obdarowani talentem przywództwa, są w stanie przyjąć wielki ciężar i zamienić go w sukces. Nie mylące, nieodpowiedzialne i tchórzowe natury, jak Zedekiasz, którzy porzucają swoją misję i swój lud, aby uratować własne życie.

A ty? Czy jesteś prawdziwym liderem? Spójrz na prawdę z szeroko otwartymi oczami. Czy jesteś liderem z świetnymi pomysłami, ale kto wędruje na niewłaściwych ścieżkach, aby osiągnąć własne cele, podobnie jak Zedekiah?

Przywództwo jest wynikiem ostrzeżeń, które należy zapisać na powierzchni własnej świadomości, takie jak myśl, obraz, pożądanie, strach, z których możesz wyciągnąć ważną lekcję: „Jeśli chcesz wykonywać służbę pasterską, nigdy nie zapomnij o tym, kto jest Owce należą do. "

Wniosek:Rozpoczęcie wojny bez amunicji lub właściwej strategii to przegrana wojna od samego początku. Po pierwsze, prawdziwy przywódca musi być szczery wobec siebie, musi być w stanie właściwie ocenić się w odniesieniu do tego, co i ile może zrobić, a nie okłamywać siebie, opierając się na próżnych złudzeniach.

Głupiość, tchórzostwo, nieprawidłowe decyzje, nieprawidłowe oceny, arogancja, będą miały konsekwencje dla wszystkich, szczególnie wobec lidera. Panika złapie go w trudnych chwilach. A kiedy pojawią się negatywne i nieodwracalne konsekwencje, żal będą na próżno, a on pozostanie tylko…udręczona dusza w pieklePotem, wtedy

* Notatka:Valerio Massimo Manfredi -Faraon sabbie, Publishing House Allfa, 2004.