Sny

Dokonaj korekty i poszerzenia decydujących koncepcji znaczącej mocy, wzmacniając dialog, który masz ze sobą w rzeczywistości wyjątkowego doświadczenia.

Było coś znacznie więcej niż szansa na stabilność w oryginalnym i odkrywczym fundamencie znaczeń. Była koncepcja formy w estetyce snu, którą nazywałem „prawem”. Zabarwiony impulsem pożądania po zapamiętaniu egzystencji tańczących boso przez wiele świateł i cieni, przez impuls tego, co dzieje się poza mną, ale przeze mnie prawo udało się wygrać pomimo sprzeciwu tych, którzy nie mówią .

Ten nierealny moment, kiedy wyciągałem z niewidzialnego wątku ustawiania zamku z piasku, aby uwolnić worek gruzu od zapomnianego czasu, był w końcu gotowy do narodzin. Nierealne wyrwanie się z momentu równowagi, kiedy nie wiesz, kim jesteś i czego chcesz od życia, kiedy nie widzisz wątku ariadny i nie możesz znaleźć drogi z labiryntu własnej pamięci, własnej własnej Wyszukaj w innych czasach, jest pytane o ostatnie potwierdzenie jego kwintesencyjnie problematycznej natury: dlaczego miałby być przekazanie świadomości?

Z całym zaklęciem dekadencji czasowej, która zniekształciła kolory mojej wyobraźni, w której nie wiedziałem, kim jestem i gdzie miałem rację, z wielkim trudem opracowałem model wszechświata. Brak początkowej osobliwości i bez ograniczeń. Jak czarodziej, który udaje się, od ducha, zamieniającą obojętną materię w ciepło i światło.

Przywództwo: Czy możesz przejawiać się jako danie świadomości w stworzeniu umysłu, którego opracowanie nadal testuje twoje doświadczenie bycia obecnym we śnie, które jest niczym innym jak bezsensowną halucynacją?

Pozwólcie, że wyjaśnię się, ponieważ na pewno mnie nie rozumiesz. Żyłem między poczuciem bycia częścią snu, a chęcią poszukiwania wyjaśnienia tego, czego chciałbym być częścią. I wyobrażałem sobie, że spełniłem ten sen we wszystkich jego szczegółach, nawet jeśli sam sen wydawał się być częścią demistyfikacyjnego impulsu świadomości, aby zrozumieć moją istotę z wyższego punktu, od cokołów wieków po wspomnienie i wieczne zapomnienie. Pojedynczy hymn intonowany w tym nowym wszechświecie, ciągle powtarzając się bez wskazania terminu lub końcowego wyniku: „Wszystko jest moje!”

Powinienem był zdać sobie sprawę, udowodnienie wielkości i uporu, że rozpoznanie siebie jako mistrza i przywódcy we własnym zapomnieniu, z własnej anonimowości, w losie snu, w którym niebo jest tylko kolorem słonecznego poranka, było po prostu sposobem dystansowania się od zwykłego. Ale było to także naturalne dążenie do konwencji spojrzeń osadzonych w nieoczekiwanym cięciu spektakularnego stworzenia, który chciał rozpowszechniać historię, od której nie można się już oddzielić.

I tak było pewnego rodzaju chęć pojawiania się, częściowo próżności, częściowo oburzającej ciekawości, częściowo tak podekscytowania, że ​​w rzeczywistości nie byłem świadomy żadnych punktów orientacyjnych. Myślę, że siła sprzeczności rozumowania oparta na założeniach, potrzebujących i analogii, intensywnie działała na mojej głowie i mózgu.

Przywództwo: Czy twoje subiektywne doświadczenie jest wyznaniem, abstrakcyjnym, egzystencjalnym, gdy budzą się w tobie wyższe aspiracje?

To, co dr Foot Gianina napisała o rumuńskiej pisarce, Nichicie Stanescu, zasługuje na uwagę:„Próbował nadać sens niewłaściwy i bezosobowy jako niebieski kolor, aby stać się nieśmiertelny, nadający się do datacji w każdym czytelniku. Chciał uchwycić esencję jego duszy w poezji, ale ta kompresja samoporodzonego na niego w końcu go hurtuje . ”

Jeśli chcesz liczyć się za przyczynę następstw, jeśli chcesz stać się zjawiskiem, które ze swojej natury jest w stanie wprowadzić zmianę w otaczającym was . Może musisz zintegrować się ze snem, który wkłada sumienie do testu: dlaczego musisz istnieć w miejscu, w którym wszystko jest superlatywne i gdzie wszystko jest dla ciebie ułożone? W tym przypadku sumienie może również udzielić odpowiedzi: ponieważ człowiek, który żyje snem, żyje wyłącznie dla siebie, nie żyjąc również dla szlachetnej przyczyny przyjętych przez innych ludzi.

Ten, który chce stać się nieśmiertelny, nadający się do dala od każdego czytelnika, musi przede wszystkim wiedzieć, gdzie zmierzają skutki jego wtargnięcia w rzeczywistość malowaną przez istnienie w kontrastowych kolorach. Moc umysłu, moc myślenia, zmagania, wątpliwości, aspiracje, poszukiwania, nadzieja, desperackie wysiłki, konwulsje przebudzenia i odkrywania siebie, wszystkie odcienie kolorów, które mogą przyciągnąć uwagę wielokrotnie jako odnawianie lub wprowadzanie wizji.

Kolejną cechą człowieka, który żyje subiektywnym doświadczeniem, takim jak marzenie, jest wyznanie, tak że jego esencja (związana z reprezentacją ich uczuć i postrzegania, umiejętności i oczekiwań) może zabłysnąć i rzucić iskry w świetle dziennym. Z wielkim trudem jest rozwinąć się model wszechświata bez początkowej osobliwości i granic, jak czarodziej, który odniesie sukces, zaczynając od ducha, przekształcając materię bezwładną w ciepło i światło.

Prawdziwym testem jest wyobrażenie sobie, jak świat patrzy na kogoś, kto chce złapać istotę swojej duszy we własnej pracy, nie będąc świadomym głębin, w których tonie. Na tym świecie gra się jeden hymn, zawsze się powtarza, bez wskazania daty lub efektu końcowego: „Wszystko jest moje”.

Potrzeba odtwarzania subiektywnego doświadczenia, co oznacza korektę i poszerzenie kluczowych koncepcji tego, co oznaczają inspirującą moc i światło prowadzące, ma jako zasób założycielski nadmierne pragnienie dominacji: „Wszystko jest moje!”

Sny są symbolem doświadczenia ujawnienia rzeczywistości najwyższego ja. Człowiek, który często postrzega siebie jako podróż w czasie i przestrzeni, człowiek, który wzmacnia swój dialog, który niesie ze sobą, uważając się za odbicie części siebie, wykraczając poza to, co dzieje się w prawdziwym życiu, zawsze generuje rozszerzenie rzeczywistości, zawsze w nowym sformułowaniu.

A rozszerzenie rzeczywistości jest środkiem aspiracji do samodoskonalenia.