Cel człowieka w przestrzeni poświęconej ciszy

On October 23, 2013, in Leadership +50% Extra, by Neculai Fantanaru

Upewnij się, że człowiekowi w tobie główna siła motywacyjna, kontrolując instynkty, uczucia i reakcje w związku z rzeczywistością zewnętrzną.

Agent FBI, Clarice Starling. Nigdy nie czułem się tak samotnie, zastraszony, że zakorzenił się we mnie. Byłem tak blisko delikatnej granicy między wyśmiewaniem a desueTude, między przerażeniem a wartością. Ponieważ dotarłem do najstraszniejszego miejsca, pośród ciszy grobowca, który przeraża ciało.

Gdyby malarz widział mnie w stanie, w którym byłem, obciążony tak wieloma uczuciami niepokoju, że czułem na poziomie fizycznym, szczególnie w trakcie rozpaczy nic nie robienia Oryginalna czystość serca tęskni za Bogiem. Wszystko w okolicy było ciemniejsze niż kiedykolwiek, bez nadziei na obietnicę eksplozji kolorów, jak złowrogi krajobraz Zbawiciela Rosa, który wizualny wrażenia zawsze udostępnia tylko halucynacyjną wyobraźnię, która nie może usunąć jej pamięci.

I to oszałamiająca cisza, jedyne źródło ciepła we mnie, które nie mogło być już jednocześnie lub alternatywnie napędzane energetyzującym paliwem, stała się nagrobkiem. Ani ani jednej siły motywacyjnej nie pochodzą z nowych pytań, które zadałem sobie. Wszyscy aniołowie zostawili mnie w tym mrocznym momencie żałoby, dla którego śledztwo „zaprosiło” mnie do wzięcia udziału. Gdzie znalazłbym rewitalizującą energię do wzmocnienia moich bodźców kontrolnych?

Przywództwo: czy możesz sobie pozwolić na wizualne doświadczenie, które uzupełnia najtrudniejszy scenariusz życia, zakładając przeznaczenie istoty, która nie przejawia się jeszcze w głębi duszy, niż przy przyjmowaniu oddzielenia od najbliższej rzeczywistości?

Pogrzeb okazał się dobrą okazją do doświadczenia mojej funkcjonalności, w wizji smutnego świata. W atmosferze obowiązkowej rzeczywistości psychologicznej. Żyłem przez żywą i drżącą mgłę, która z łatwością zamarła moją krew, ostrzegając, że to nie czas, aby okazać moją odwagę. Zostałem zaobserwowany, opanowany przez tę krzyczącą kombinację czarno -białej, która stała się maksymalnym akceptowalnym kompromisem dla obiektywnego współczynnika mojej motywacji.

Coś powoli mnie torturowało. Wstyd, że ludzie się nade mną wbiły. Niepokój doprowadzony do skrajności. Zostałem złapany w ironii losu, odizolowaną przez zardzewiałe ogrodzenie bezbronności. Jakby najtrudniejsze zarzuty były nade mną. To było wtedy moje życie. Redout mojego własnego ograniczenia.

Spójrzmy na tych wszystkich ludzi wokół mnie. Wszyscy. Jeden po drugim. Aby patrzeć na dziwną niechęć, że jeśli natkniesz się wiele razy, uwierzyłbyś, że życie nie jest warte życia. To była ścieżka, na której nigdy nie postawiłem stopy. Płomień desperacji podniósł temperaturę samooceny; Brzęczenie moich cząsteczek w systemie funkcjonalnym stał się pogarszany. Zakres tego zjawiska stresu psychicznego podkreślił poziom niedyspozycji, jaki mógłbym zaakceptować i znieść.

Przywództwo: Czy masz pewność poznania zmysłu i wartości życia, a także oceny ich granic ważności, poprzez stan jasności, który potwierdza twoje zamiary przezwyciężania stanu pokonanych?

Czułem się jak głupiec, w ten sposób wszedłem, dręcząc się w pustej i napiętej przestrzeni, która wypełniła mnie wielkim powściągliwością, a nawet strachem. Wtargnięcie w rzeczywistości porzuconej przez każdą nadzieję, z powodu każdego współczucia, podkreślającego niepokój. Nie należałem do nikogo. Chętnie bym wtedy i tam. Ale, zastraszony, nie mogłem znaleźć wymówki. Więc zrezygnowałem z myślą, że wkrótce wszystko się skończy.

Różne góry mogą być wykonane z tego samego rodzaju skały, różne pola mogą mieć tę samą glebę, a różne drzewa mogą wyhodować podobne owoce. A myśli, które atakują umysł człowieka, poznają go do jakiejkolwiek rewitalizującej substancji, są chronione pod tym samym dachem, zgodnie z początkowymi ustawieniami własnego systemu regulacji oporu. Kiedy te myśli, wywołane na zewnątrz i spożywane od wewnątrz nie zatrzymują się w czasie, pojawia się gruba zasłona dualności między cichą ignorancją a niespokojną inteligencją.

Clarice Starling padła ofiarą momentu napięcia, przytłoczonego niestabilnym uczuciem winy. Wydawało się, że pochodzi od uwolnienia z uścisku stalowych łańcuchów nad umysłem. Wędrujący umysł w samotnym labiryncie założonego współudziału wokół konwencji między nieskończoną ciszą a najbardziej posłusznym słuchaniem.

Granice ważności i znaczenia jej życia wydawały się leżeć między wątpliwościami a żalem, między złudzeniem a cierpieniem, ale walczyły ich o stan klarowności, jak „pamiętaj o przyczynie, dlaczego tu jesteś”, który powoduje, że uspokaja jej postawę , impuls, świadomość.

Przywództwo: Czy możesz zapewnić poważną siłę mobilizującą, kontrolując swoje instynkty, uczucia i reakcje na rzeczywistość, której nie możesz zmienić, abyś nie padł ofiarą momentu, który może uczynić cię więźniem własnego ograniczenia?

Dwie siły działają jednocześnie nad umysłem uwarunkowanym rzeczywistością: siła nacisku, która działa na podstawową zmianę emocji, generując wewnętrzne konflikty. W ten sposób oferta, dobra okazja do doświadczenia funkcjonalności w wizji smutnego świata, reprezentowanej przez tę krzyczącą kombinację czarno -białej, co może stać się maksymalnym akceptowalnym kompromisem dla obiektywnego czynnika mojej motywacji.

Oraz siła odpowiedzi, z pewną mocą decyzyjną, jednocześnie lub alternatywnie napędzaną„Energiczne paliwo”, ale które pozostaje w podporządkowaniu się władzy centralnej - siły myśli.

Te dwie siły anulują się nawzajem lub wzmacniają swój potencjał w oparciu o zdolność do zrobienia czegoś, aby stworzyć alternatywę do zaakceptowania sztywnego statusu i szybko przejść do lepszego nastroju.

Mężczyzna, który nie zapewnia głównej siły motywacyjnej, kontrolując jego instynkty, uczucia i reakcję w związku z zewnętrzną, twardą rzeczywistością brakuje wsparcia w zidentyfikowaniu wewnętrznych cech i mocnych stron, które mogą zmienić go w lidera.

Moment, który może sprawić, że będziesz więźniem własnego ograniczenia, pojawia się, gdy zdajesz sobie sprawę, że bez względu na to, jak próbujesz uciec od zewnętrznej rzeczywistości, będziesz musiał dostosować się do siebie, która doświadcza cierpienia jako przedmiot badań psychologicznych lub jako symptom słabości, aby nie być w stanie stłumić głosu świadomości, który mówi „nie ma Boga”.

Cel człowieka w miejscu poświęconym ciszywskazuje na rozwój i intensyfikację tych wewnętrznych sił, które określają zdolność dostosowywania się do nowych, szczególnie w ekstremalnych, nieprzewidzianych i nieprzewidywalnych sytuacjach. Każde wewnętrzne destabilizowanie przyciąga się do siebie chaotyczne, niewłaściwe i nieodpowiednie działania.

Obowiązkowe jest wzmocnienie wewnętrznego materiału, szczególnie dla tych, którzy chcą zachować swoje pozycje jako przywódcy. Rozwijanie odporności na stres i rozwijanie zdolności szybkiej i prawidłowej odpowiedzi na nieprzewidywalne sytuacje jest surowym wymogiem przywództwa.

* Notatka: Cisza jagniąt (1991)