Pierwszy i ostatni Wędrowiec z pustyni cieni

On July 12, 2012, in Personal Development, by Neculai Fantanaru

Udoskonal swoją ewolucję, umieszczając swoje istnienie pod znakiem ego, które definiuje i prowadzi do wznoszącej się ścieżki.

Czułem, że coś musi się przydarzyć światu, który stworzyłem. Coś, czego nie można było dłużej utrzymywać, czego nie można było dłużej związać z moimi planami. Coś, czego nie można było już zwrócić, czego nie można było już odzyskać. Zagonowany, byłem gotów szukać ujawniającej odpowiedzi we wszystkich ciągłych łączenia transformacji, aktualizacji, rozszerzeń, konwersji, które umożliwiły moje wędrówki w labiryncie egzystencji, którą mocno ją przekroczyłem. Wszystkie były takie same i wszystkie były różne. Dziwny i powtarzalny. Mylące i sprzeczne.

Czułem się zupełnie nieznajomy i zagubiony, jako wędrowca na pustyni, która wydawała się nigdy nie skończyć, w kłopotliwej i suchej ziemi, gdzie nikt nie przeżyje. Pustynia gęstych cieni, które zimno ogarnęły wszystkie moje zmysły, wszystkie moje kroki. Moje serce i dusza. Które całkowicie pochłonęły wszystkie moje energie, wszystko, co miałem pozytywnie we mnie, zakłócając wszystkie moje myśli, jeden po drugim.

Podobnie jak słynna postać Dostoyevsky'ego, miałem zamiar złamać kontakt z całym światem, uciec od siebie, aby wszystko odejść. I jako człowiek, który kategorycznie odmawia wszelkich zaproszeń z życia, ryzykowałem na emeryturę w solidnej skorupce obojętności, niezrozumiałego. Słabości, która powoduje ciszę.

Przywództwo: Czy akceptujesz status bycia „siebie” w tworzeniu treści myśli, która Cię inspiruje, poza tym, co możesz uzyskać za pomocą rzeczywistości, która nalega na przeciwstawienie się ci?

Czułem się zamknięty w sobie, jakby mój wewnętrzny świat był ofiarą niektórych okrutnych ataków ze strony niewidzialnej i wrogiej siły, o ogromnej zdolności wpływu. Siła, która miała efekt strzały, dzięki mocniejszemu ciosowi, jakby „powtórz”. I to zawsze może być decydujące. Złośliwa siła,objaw nieznanej choroby, z których nic nie mogłem znaleźć. Dyskretna obecność, ale niepokojąca. Prawdziwy czy wyobrażony?

Dawno temu zamknąłem ten temat, ponieważ nie miałem wyboru. Jednak nie mogę się we mnie ukryć, bez końca, jako tchórz, to, co czułem tak intensywnie, dobry lub zły. Nie mogę pozwolić sobie na złapanie wiru najbardziej charakterystycznego zjawiska w moim życiu, nie rozumiejąc go, nie dzieląc się nim z innymi. Nie mogę mi obiecać pełnego życia, nie znajdując odpowiedzi na moje wewnętrzne niepokoje. Zwłaszcza, gdy „ona” jedna siła, zdecydowanie poświęcona przerwie mojego wstąpienia, wróciła. Za każdym razem bardziej szczególne. Bardziej groźne.

Nieprawidłowe! Byłem poddany niezłomnym i trwałym wpływowi, jako niewolnika z jego własnych przekonań, uciekając od siły, która nie może go opuścić. Największa część mnie była oburzona. Próbowałem ukryć swój strach i emocje, udając, że nic mi się nie stało, że nie widzę prawdy. Jednak była tam niezłomna, czekając z zaciśniętymi zębami, otaczając mnie jak złośliwy Nimbus, który objawił na mnie jego działanie. Nie miałem jej znać, ale musiałem ją poczuć. Prawie blisko, coraz bardziej porywczy.

Powinienem od samego początku zdecydować: kto jest szefem? I? A może siła, która składała się ze mnie do dziwnej pocieszenia, delikatnie napędzając mnie tajemnicą mojego istnienia? Zostałem postawiony przed przemianą: albo ja lub ona.

Przywództwo: Czy jesteś jedynym dostępem do tego, kim naprawdę jesteś w hipostazie, od której odejmuje treść życia, które jest w sobie zamknięte?

Nie możesz prowadzić innych, a zwłaszcza uczyć tych, których prowadzisz do rozwoju innych liderów, jeśli nie zdasz testu dojrzałości, „testu transmisji”. Świadomość istnienia obu stron twojego bytu, sukcesywnie, a czasem jednocześnie, zawsze powoduje zamieszanie. Ponieważ wyjaśnia nowy sposób myślenia, otrzymania rzeczywistości, gdy badasz różne emocje, twoje istnienie zacznie się zmieniać.

Przywództwo sprawia, że ​​jest „wejściem” do twojego życia na długo, zanim będzie właściwie liderem. Podczas ewolucji. Kiedy radzisz sobie ze swoim ego, ze światem wewnętrznym, który cię określa. Tam, gdzie meandry waszej własnej ewolucji są bardzo skomplikowane, gdzie niekończące się zakres twoich myśli i przekonań nierówną waszej równowagi egzystencjalnej, gdy każde z twoich uczuć wprowadzają w błąd, dopiero zaczyna się walka o samoświadomość.

Transcendencja jest możliwa jako poszerzenie horyzontu, co oznacza szeroko i w kierunku wyjaśnienia głębi światów, w których zdecydujesz się przedstawić siłę, z którą myśli i emocje oddziałują z ideałem poza czasem.

Tutaj czujesz się skonfrontowany z hipostazą wyższego człowieka, geniuszem, który jest nieustannie spragniony tej nieodłącznej wiedzy, zgromadzony przez mądre przez tysiąclecia, doświadczając dramatu niezgodności z osobą o innym gorszym stanie: ty sam, w. poziom światowy.

Przywództwo: Czy udaje ci się wydobyć coś od siebie, czego nie uważałeś za wyższy niż powód, dla którego początkowo się ograniczyłeś?

Mówi się, że przywódca, człowiek, który pragnie być swoim własnym mistrzem, jest architektem jego własnego doświadczenia. Jednak nikt nigdy nie wspomniał o tym, przede wszystkim człowiek aspirujący do statusu lidera jest przez większość czasu wędrowca. Anonimowy, w długiej i często mrocznej podróży w kierunku własnej natury, w kierunku jego wewnętrznego rozwoju.

Skalista granica istnienia, która określa cię jako osobę i jako przywódcę, może zostać przebita, zwłaszcza jeśli znajdziesz „lukę”, przez którą możesz dostać się do przełożonego alter-ego. Ta szczelina jest lustrem waszej świadomości, która musi być z najczystszego kryształu, zawsze pamiętając, kim jesteś, kim jesteś i kim możesz się stać.

Związek z całym światem może zdestabilizować, jeśli unikniesz siebie, jeśli trzymasz się z daleka od płonących strzał własnych myśli i uczuć. A drugie ego, pojedyncza siła zaprojektowana w celu trwałego przerwania wzroku, przytłoczy cię, niszcząc każdy z twoich przywilejów, których możesz użyć do osobistego rozwoju.

Świadomość istnienia innej strony, drugiego ego, sukcesywnie i jednocześnie, spowoduje zamieszanie na początku. Pierwsze ego zachęci cię, mówiąc i powtarzając, wzmacniając swoje przekonanie, że możesz podnieść się do pożądanego poziomu doskonałości. Drugie ego jako dyskretna obecność, ale niepokojąca, wywiera cię pod presją, zamknie dowolną z twoich prób poznania siebie, przypominając, jak niejasne jest bycie sobą, powodując utratę „współrzędnych”.

To, co możesz wydać poprzez introspekcję, jako próba spojrzenia na siebie tylko z perspektywy tożsamości, którą tylko potomność może uznać za fascynującą, jest stanem istnienia Superior: rozpoznanie siebie przez „drugiego ty” .

Pierwszy i ostatni Wędrowiec z pustyni cieniCzy jesteś sobą w długiej i żmudnej podróży w kierunku równowagi, w kierunku zrozumienia własnego ego, przeszłości, teraźniejszości i przyszłości tego ego - które wymagają zdefiniowania niektórych współrzędnych. Jednak w tym celu będziesz musiał przejść, jak wędrówka, przez te przełomowe momenty, które wywołają zmiany w trakcie twojego życia. Oznacza to, że nieuchronnie, na pewne wewnętrzne wyrzeczenia i transformacje.

W piłce nożnej udoskonalenie prowadzenia piłki i uwodzenie Passonking znajdują swoją standardową ocenę według zdobytych bramek.Podobnie, znajomość twojego własnego ego i wzorca osobowości, w którym możesz się dopasować, znajdują się ich standard równowagi w osobistej pewności siebie, którą zdobywasz podczas „wędrówek” na krętej drodze w kierunku tajemnicy twojego istnienia.

Udoskonal swoją ewolucję, umieszczając swoje istnienie pod znakiem ego, które definiuje i prowadzi do wznoszącej się ścieżki.

Wniosek:Mniej więcej wszyscy jesteśmy samozanalizowani. Osoby z rozwiniętym umysłem analitycznym lepiej rozumieją konsekwencje własnych wędrówek przez labirynt ich życia, jednocześnie wyciągając z nich lekcje.

Dla wszystkich najlepszy przyjaciel zawsze pozostanie własnym ego, ale jednocześnie najgorszym wrogiem. Oba bieguny muszą współpracować, aby mężczyzna miał wznoszącą się ścieżkę. Ta rzecz jest niezbędna w przywództwie.