Zarys oka pełnego własnego spojrzenia

Spójrz na siebie tak, jak jesteś, jak w lustrze, w którym widzisz kogoś innego, czego nikt nie może skopiować.

Patrzę na siebie nieustannie w magicznym, ożywczym lustrze, pełnym wdzięczności za estetykę odzwierciedloną przez skromność jasnej, łagodnej, zachęcającej twarzy, tak naturalnie, że każdy, kto widzi moje odbicie, powiedziałby, że mam coś z wyglądu o Noble Rose, która wznosi się ponad wszystkie światowe rzeczy, szczególnie w sztuce odczuwania i mediowania ludzkiej natury. Synkretyzm jednej istoty angażuje wszystko w otaczający świat, nawet jeśli jest uważany za „miarę wszystkich rzeczy” zawartych w bezpośrednim pięknie jednej róży.

I patrzę na siebie oczami artysty, dzielnego, symbolicznego, zawsze innego, aby czasami łapałem kolejną twarz tej samej róży przez estetykę filozofa, który opiera się na swoim życiu jako obce przeznaczenie, szukając konturu To może naprawić jego wizerunek w nieśmiertelności. A jednak patrzy na swoją prawdziwą twarz, pamięta, że ​​doświadczył tego samego kryzysu tożsamości w innym życiu. Artystom łatwo jest doświadczyć boskiego świata w wymiarze wszystkich piękności natury.

Coraz bardziej nalegające głosy brzmią w moim umyśle, niekończące się skarby wypełniają moją wyobraźnię, rozładowanie podziwu dla piękna następuje w żywych kolorach na miękkiej płótna starożytnej sztalugi. Znowu czuję komfort snu, który tworzy swoją rzeczywistość w lustrze przeznaczenia przekroczonych na skrzyżowaniu śmierci a zbawieniem, między nieśmiertelnością a oświeceniem, przekraczając pragnienie posiadania najlepszych obu światów, artystycznych i naukowych, prywatne i publiczne.

W ten sposób zapewniam moje odbicie w lustrze, poprzez powiązanie z owocem natury. Czasami lepiej jest wejść do wyimaginowanego świata pełnego tajemnic róży, z hojnością gospodarza, który udaje się przekroczyć swoje własne oczekiwania, aby snów, który zbliża cię do podnoszącego na duchu przeznaczeniem, staje się rzeczywistością pod względem odzwierciedlenia specjalnego Połączenie z pulsem natury, z jej energią, z jej prostotą, z jego świadomością.

Przywództwo: Czy stworzenie, którego doświadczasz, konkretnie ułatwia głębokie zrozumienie państwa i wizji, która wykracza poza rzeczywistość, prawie niemożliwe do zdefiniowania z perspektywy pojedynczej formy ekspresji artystycznej?

Sztuka otwiera spektakularne okno na tę rzeczywistość, w której życie nie ogranicza się do „przetrwania”, ale do próby bycia innym, czymś pełnym wielu duchowych znaczeń, będąc czymś więcej niż prostym prymitywnym impulsem artystycznym. Gdybym wyraźnie widział cud artystycznego manifestacji poziomu wizualnego, pod delikatnością i skromnością świetlistej twarzy, w kompozycji zdolnej do przekazania testu czasu, całe moje życie stałoby które są spełnione tylko na powierzchni płótna pomalowanego z wielkimi umiejętnościami.

Jestem artystą, a róża jest hołdem artysty dla wysokiego idealizmu jego literackiego stworzenia. Patrząc na energiczną obiektywność istoty, która jest zarówno ciałem, jak i duszą, rozwijana przed znacznie większym światem, z prostą hojnością, z jaką róża nadal czyni mnie boskim wysokościami, poświęcam czas na zdefiniowanie tego terminuMainshiryerra, jako obietnica czysto wyobrażonego, iluzorycznego szczęścia.

Tylko jedna forma artystyczna określa moją sztukę i osobowość: objawienie egzystencji, które wykracza poza cielesność i materiał. Jestem artystą, ilekroć zmieniam się w różę, delikatną i podnoszącą na duchu, jak dobra myśl skierowana do marzenia o byciu jak najbardziej naturalnym w doświadczeniu i uczuciu. Dopiero wtedy słowa pisarza Simona Popescu wydawały mi się istotne, te powiedziane w powieści „Juventus”:

„Chciałbym pisać o wiekach tak wielu sposobów, przez które przeszliśmy, nie zdając sobie z tego sprawy, o tych, którzy zbliżają nas lub oddzielają nas od tego, kim jesteśmy; o niemożności mówienia o sobie jako o jednolitym istocie, o horrorze, który w każdej chwili jesteście tylko pośrednikiem, prekursorem; o obrzydliwym pomyśle, że pewnego dnia staniesz się swoim odległym krewnym; o upokorzeniu nie wiedząc, kim jesteś i kim będziesz; I horror wiedzy, kim jesteś i kim będziesz i jak długo możesz żyć ”.

Przywództwo: Czy możesz spojrzeć na siebie w lustrze i rozpoznać się na zupełnie nowy sposób bycia, po sformułowaniu nowej wizji sztuki i stworzenia, którą można przekazać?

W przeciwnym razie artyści są, podobnie jak obowiązkowe kotwice podejścia do rzeczywistości rzeczy odzwierciedlonych w innym wymiarze egzystencji, w którym Bóg, niekończący się twórca wszystkich rzeczy, jest odzwierciedlony jako przeznaczenie podnoszącej na duchu sztuki wyrażone w postaci myśli przeniesionej do płaszczyzny do samolotu natury. Twierdzą, że prawo do swobodnego życia, w pokoju, coraz bardziej wyraźnie, liczba innych światów i wszechświatów, tym bardziej, że poziom duchowości, który łączy ich marzenia, ideały, przeznaczenie, jest określane przez wymienienie porównań z wartością metaforyczną To stanowią „poetycki” portret dzieła literackiego.

Kiedy piszę te linie tak zachwycające, otwarte na piękno, na poezję spokojnego i wzniosłego świata, który jest częścią wszechświata obrazu zdolnego do mówienia do duszy w uniwersalnym języku „Podwójna rozkosz” - przekształciła się w refleksyjną istotę wibracyjną zwaną „niezdolnością do bycia faktem”.

Artysta jest czymś więcej niż człowiekiem, więcej niż zwykłą krajem, więcej niż owocem natury, jest skorupą duszy uwolnionej od pasji, zanurzoną w tajemnicy wyimaginowanego świata.

Jak bardzo róża wie o mnie, o mnie, umieszczona między innymi ludźmi, o mnie to ktoś inny, kiedy jestem otoczony kolorami; O mnie, to samo ja w innym świecie, o wiele bardziej fantastyczne niż jakakolwiek wyobraźnia mogłaby zainspirować? A gdyby znała moją przeszłość, porównując mnie do przeszłości całego świata, z historią powtarzającego się świata, ze światem atypowej istoty, która jest również jednym z Bogiem w pełni Jego atrybutów, czy mógł się rozpoznać Ja jako twórca cichego, zrównoważonego obrazu?

Drogi Czytelniku. Jeśli zdarzy ci się natknąć różę, która uśmiecha się do ciebie, tak jak w lustrze, w którym możesz zobaczyć siebie, uśmiechnij się do niej tak, jak gdy patrzysz na siebie w postaci artysty, który karmi euforię stworzenia. Moja wizja jest rzutowanym obrazem w przyszłości tego, jak będzie wyglądał mój świat, blisko tego świata ducha, który żyje we wszystkim i wszystkich otaczających rzeczach.

Przywództwo musi zostać przyjęte jako lustro, w którym patrzysz z maksymalną szczerością na siebie, co postrzegasz jako rzeczywistość transformacji snów, podporządkowaną wizji, która przerywa pojedynczą perspektywę w planie świata: dzieło absolutnego twórcy.

Zarys oka pełnego własnego spojrzeniamoże być uznane za kompletne, gdy jest wykonany przez artystę, którego przeznaczenie ucieleśnia ducha i esencję róży uchwyconą w momencie poszukiwania piękna w każdym fragmencie życia wyrwanego z natury.