Powoli rozwijający się obraz jesiennej róży

Róża jest pieczęcią pojedynczej tajemnicy, utworzonej przez proste dodanie subtelnego detalu w niepowtarzalnej formule artystycznej.

Język róży jest monologiem artysty, który w swojej bezwarunkowej życzliwości bez żadnego ograniczenia wyraża swoją twórczą siłę poprzez mruczą wibrację poczucia najczystszego i najwyższego wyrazu. Uczucie takiego, jakie artysta ma dla cnotliwych kobiet lub dla tych rzadkich rzeczy wybranych z natury i zbliżonych do doskonałości, dla mocy płaczu matki lub za wygodę miłosierdzia Boga, który troszczy się o ludzkość.

Język natury jest trwałym poszukiwaniem sztuki w każdym zakątku naszego istnienia, kruchego i wrażliwego, obciążonego niejasnym melancholią lub przepełnioną duszy, wyraźnymi obawami, dotkniętymi upływem czasu. Prowadząca róża, tak droga, uderzona w pogodę późnej jesieni, sprawia, że ​​czuję się przytłoczony bólem skomplikowanego świata, który, coraz bardziej obojętny na duchowy wymiar, nigdy nie wydawał się bardziej kruchy.

Przez lata aspekty związane z intymnością fizyczną, psychiczną i emocjonalną nie dały mi odpowiedzi na pytanie: „Co jest ukryte w życiu tego, który ukrywa się, gdy wszystko się powtarza?”. Tylko róża dała mi odpowiedź poważnie i podkreślającą magię, z jaką artystę udaje się połączyć dokładnie, w tej samej pracy, oczyszczanie uliczki zacienionej przez stare drzewa Linden, które zaprasza cię do pogłębiania się w nieznanym, z nieznanym, z nieznanym, z nieznanym Kolorowy entuzjazm jesiennego krajobrazu, gdzieś z dala od oczu świata.

Estetyka mrocznego krajobrazu, ale pełna wesołych kolorów, staje się wydarzeniem aktywnego uznania sztuki, gdy głos nieznanego głośnika, pogrubiony przez jesienne uczucie, uzasadnione rzadkością poważnej chwili, dotyka (echem echa Zniszczona nadzieja) zakurzony przedmiot, a nawet niespokojny człowiek, aby móc odbyć podróż w miejscu obciążonym ograniczeniami, głębszymi stanami i znacznie bardziej intensywnymi doświadczeniami.

Przywództwo: Czy twoja osobowość stara się stworzyć tożsamość wizualną, która pozwala zakorzenić się w pamięci wyjątkowego momentu uchwyconego na obrazie z nutą dzieł sztuki?

Zamieniłem swój ogród w przestrzeń refleksji na temat najbardziej tajnych myśli, sposobu ujawnienia języka głuchego, bez podstawowej jakości w malarstwie, ponieważ przestaje scharakteryzować krajobraz, który nazywa się „charakterystycznym”. W ten sposób krajobraz można uznać za rodzaj wyrzeczenia się ja, które można uznać za „znaczące” dla doświadczenia ujawnienia większej rzeczywistości, godnych surrealistów XXI wieku.

W tej chwili język, którego używam w obecności natury, jest wynikiem konkretnej, odizolowanej świadomości, wykorzystując jako kotwicę przesłania dla przyszłości łańcuch myśli „n” charakteryzujących się zmianami nastrojów, zwłaszcza tych, które generują Głębokie objawy natury emocjonalnej: wyczerpanie, smutek, próżna chwała.

Osobowość, która obejmuje ten język, z godnością poddaje dzieło sztuki, szczególnie poprzez wyrażone przez niego przesłanie:„Wszystko, co boli lub denerwuje, sprawia, że ​​widzisz życie inaczej”.

Czy nie jest prawdą, że możesz poczuć nutę beznadziejności w moim pisaniu, ponieważ zimniejsza, bardziej kapryśna, zaciekła pogoda, uwięziona w labiryncie pytań, tajemnic i niepewności, jakbyś wchodził w atmosferę powieści ” Nazwa róży ”Umberto Eco?

Kiedy róża traci płatki pod koniec jesieni, dopiero wtedy artysta wydaje się być silnie uwrażliwiony na niemożność spróbowania zachwytu wielokolorowego obrazu, jakby wprowadzono na obraz końca świata, jak w Wizja fotografa Christian Wærsten.

Tutaj najważniejszym wydarzeniem mojej historii, od której nigdy nie będę w stanie się oddzielić, jest świadomość estetyki lub duchowej treści dzieła sztuki, która robi wrażenie poprzez echa filozoficznej istotności, tego typu:„Nigdy nie zapomnę siebie, bez względu na to, czy jestem dobrym czy złym malarzem”.

Przywództwo: Czy żywy obraz twojej sztuki można sformułować w pamięci o czasach, gdy doświadczasz depresyjnego stanu, który może być używany jako analogowy termin dla szerszego kontekstu poznania i zrozumienia motywacji procesu twórczego?

W „The Instant Millionaire” pisarz Mark Fisher prowadzi młodego mężczyznę, aby spełnić swoje marzenia. Młody człowiek jest zaproszony na spacer przez duży ogród róż. Przez chwilę szli w ciszy. Millionaire zatrzymał się przed buszem róży ze wspaniałymi kwiatami i pozostał zagubiony w kontemplacji. Kiedy przyszedł, powiedział:

„Myślę, że pachnąłem tymi różami tysiące razy, ale za każdym razem, gdy uważam to za inne doświadczenie. Wiesz dlaczego? Ponieważ nauczyłem się mieszkać tu i teraz. Zapominam o przeszłości i nie dbam o przyszłość. Sekret jest tak prosty, jak można sobie wyobrazić: koncentracja umysłowa. Im bardziej skupiony jest twój umysł, tym bardziej żyje w teraźniejszości i tym bardziej wchłonięty jest we wszystkim, co robi. Koncentracja jest kluczem do sukcesu we wszystkich obszarach życia. Im bardziej będziesz w stanie się lepiej skoncentrować, tym bardziej wydajnie pracujesz, zauważając nawet szczegóły łatwo pominięte przez innych. Ogrodnictwo pomaga obserwować coraz więcej rzeczy otaczających cię ”.

Drogi czytelniku, za każdym razem, gdy wątpisz w siebie, kiedy życie będzie trudniejsze, abyście przetrwałeś, wrócić do tej róży i przypominać sobie o tym, co reprezentuje we wszechświecie, który pasuje do twojego umysłu, ponieważ i zostałeś stworzony przez tego samego Boga, aby Odkryj w nim swoją pracę. Skoncentruj się na związku między naturą a istotą ludzką, aby poruszyć temat wielkiego dzieła, zanim uznasz się za artystę o niezapomnianym wyrażeniu, hermeneucie obrazu pochodzącego z tajemnic świata wszechświata.

Jedyny szczegół, który dodał w niepowtarzalnej formule artystycznej, może osiągnąć podobieństwo między tobą a różą, opiera się na idei postrzegania kompozycji jako całości, nie jako suma części, jako emanacji wrażenia nieograniczonego przestrzeń lub jako materializacja siły o surrealistycznej naturze, którą może wytworzyć tylko artysta niezapomnianych wyrażeń. Taka artystyczna formuła może być„Spontaniczne rysowanie przez poczucie siebie”lub„Kolorowanie pięknej myśli z niewidzialnego świata"

Prawdziwą motywacją artysty, który leży u podstaw procesu twórczego, jest uchwycenie z inspiracją i uznaniem „The Totality of the World” w jednym głębokim i poruszającym momencie, przyjmując wyzwanie interpretacji obrazu z treścią „Self treści„ Self of „Self of„ Self of „Self of the” Refleksja ”w zakątku rzeczywistości bez wiedzy.

Powoli rozwijający się obraz jesiennej różypodkreśla sposób narażania wtargnięcia na pilny świat, który chce, aby się kreatywność, ale także artystyczny proces konstruowania symboli definiowania „jaźni” poprzez zakładanie hipostazy postaci, która analizuje stany duchowe, koncepcje, idee, pomysły przez echo gorączkowej samotności.