Wszechświat artysty, który żywi się euforią stworzenia

Poszerz swoje horyzonty postrzegania rzeczywistości egzystencjalnej, wskazując na zasługę kwestionowania subtelności wrażliwego myślenia, specyficznego dla artystów, którzy znają sposób, w jaki działają mechanizmy symboliczne.

Bardzo podobało mi się czytanie Victora Ieronima Stoichiţă nie tylko ze względu na jego talent do prezentacji wielkich arcydzieł sztuki obrazkowej, ale także o zasługę kwestionowania subtelności wrażliwych myśli, specyficznych dla artystów, którzy znają działanie mechanizmów symbolicznych. Na przykład w jego książce „Jak cieszyć się obrazem”, porusza nas możliwość cieszenia się kilkoma obrazami poprzez inteligencję w tle wyrażenia zdolnego do znacznie usprawnienia komunikacji nawet z osobami bez praktycznego ćwiczenia sztuki.

Ale po pierwsze, zostajemy wprowadzeni do wszechświata postrzegania przynależności i połączenia z wszechświatem, który jest żywy, pełen osobowości i siły ekspresyjnej. Weźmy na przykład fragment jego cudownej pracy o sztuce, w odniesieniu do strony historii:

„Na słynnej stronie Hall z 1767 r. Diderot wykrzykuje przed przewidywającym obrazem przyszłego malarza z Luwru:

W jakiej ogromnej niejasnej i niemej głębokości wędruję teraz? W tym, co ogromna odległość jest wysłana kawałek nieba, który zobaczę przez ten otwarcie! Niesamowita degradacja światła! Jak to maleje, jednocześnie obniżając się ze szczytu nieba, wzdłuż kolumn! Jak cienie są popychane przez światło dzienne od wejścia do wyjścia! Nigdy nie zmęczysz się widzeniem tego. Pomysły, które budzą ruiny we mnie, są ogromne. Wszystko znika, wszystko jest utracone, wszystko mija, tylko świat pozostaje, tylko czas trwa. Ile lat ma ten świat! Staję między dwiema wiecznościami. Torrent tłumy narody na dole wspólnej przepaści. Po prostu chcę zatrzymać się na jego krawędzi i uniknąć strumienia, który przepływa obok mnie. ”

Przywództwo: Czy bierzesz pod uwagę istotną tendencję artysty, który ujawnia się jako spojrzenie rzucone w trakcie historii, udając, że spełnia się jako wszechwiedzący dzięki długotrwałym doświadczeniu życiowym?

Możesz umieścić w pozytywnym świetle tego, czego doświadczasz na poziomie wiedzy, z perspektywy wolności samostanowienia bez granic, gdy zaczynasz zestawiać dwie części z zawartości wyrażenia: nic nie zostało utracone, wszystko się zmieniło. Jednocześnie powinieneś wiedzieć, jak je zastosować w przypadku wyjaśniania niektórych zjawisk i procesów ważnych dla rozwoju osobistego. Takie jak zjawiska ingerencji między logiką, nauką i wolną wyobraźnią lub procesy tworzenia pomysłów i kombinacji między wizją a negacją.

Artysta mierzy swój talent z superbohaterem w równoległym wszechświecie poprzez akt odbicia, który jest nie tylko możliwy, ale konieczny, jak w grze lustra, z pędzlem w lewej ręce i kilkoma kolorami palety w prawej ręce, który czasami wprowadza kolejną przestrzeń i czas. Jest przeszłością i przyszłością tego samego obrazu, przywołując atmosferę i stan umysłu w umyśle widza, którego szczęście wynika z bycia widzianym w lustrze fikcyjnej rzeczywistości, przemieszczania się między dwiema wiecznościami: wieczności „tutaj” A teraz ”i wieczność chwalebnego życia.

Kompatybilność z precyzją pomiaru parametru „Jestem wszechświatem” może mieć wpływ na co czujesz na poziomie wiedzy, jeśli nie osiągniesz wysokiego poziomu myślenia tylko wtedy, gdy nie możesz tępo powiedzieć o sobie, że reprezentujesz ” Całość." Cóż, w przypadku Diderota ta całość jest znaną wiedzą na temat sposobu, w jaki symboliczne mechanizmy, które budują znaczenie nowego nastawienia „nowego człowieka” w przewidywającym obrazie przyszłości.

Człowiek, który dąży do nowych wysokości postępu, jest wynikiem mieszanki dwóch tożsamości, ze szczególnym znaczeniem, którą podejmuje na samolotu egzystencjalnym i profesjonalnym. Tylko dzięki tej mieszance modyfikacja struktury relacji funkcjonalnej, wyrażona przez „Czy jestem wszechświatem?”, Staje się możliwa, z pomocą psychologicznego i odkrywczego eksperymentu, który podkreśla głębię ducha włączenia wszystkiego, nie, nie, nie ważne, jak małe i nieznaczne - ale które zawsze można przekształcić.

„Nic nie jest utracone, wszystko jest przekształcone” - jest motto genialnych umysłów, które rozumieją, jak działa wszechświat i jak się zintegrować w nim, aby stworzyć nieustanną ekspansję materii.

Przywództwo: Zasady przedstawione w twoim stworzeniu odpowiadają wzorcu rozwoju, który jest akceptowany przez regularne, proste wyrażenie: „Wszystko, co Cię otacza, staje się rozszerzeniem jednego znaczenia?”

Uważane jako kroki piramidy, na którą możesz wspiąć się tylko zgodnie z niektórymi zasadami (opracowanie jasnych koncepcji przywództwa, zorganizowane w logicznym, spójnym i przekonującym wyświetlaczu, zgodne z przesłaną przesłaną), reprezentacje muszą zagwarantować, że warto, typ, typ ważne, pewna waga, zapewniając zielone światło w obszarze zainteresowania, kompetencji i szkolenia twoich zwolenników.

Grecy mieli termin na sztukę, która może wydawać się dziwna: Tehné, co oznacza rzemiosło. Dla przywództwa osadzonego w twoim „stworzeniu”, aby móc stawić czoła każdej krytyce, wszelkiej przeszkodzie intelektualnej, ideologicznej lub edukacyjnej, wiadomości, koncepcje i zasady, które przekazujesz, muszą spełniać przyjmowany model rozwoju.

Czy ten mechanizm monitorowania i oceny tego, w jaki sposób promujesz swoje stworzenie w oparciu o nowe raporty „You-You”?

Przywództwo opiera się na znajomości „artysty” w tobie. A ta wiedza pełna emocji, pełna prawdy, zróżnicowana przez horyzont przejściowy, który może udostępnić twoją ewolucję, staje się, w umysłach naszych czasów, jedynym możliwym sposobem na osiągnięcie doskonałości.

Przesłanie artysty, który mądrze uważa się za prawdziwą reprezentację obrazu wybranego z głębokiej wiedzy o życiu naznaczonym głębokim znaczeniem: „Wszystko znika, wszystko jest utracone, wszystko mija, tylko świat pozostaje”.

Wszechświat artysty, który żywi się euforią stworzeniajest ustanawiany jako medytacja na temat rzeczywistości egzystencjalnej, którą w dowolnym momencie można dostosować za pomocą kreatywnego przesłania, na przykład: „Nic nie zgubiono, wszystko się przekształca”.