Zasada zmarnowanego czasu

To, czego oczekujesz od życia, jest bezpośrednio proporcjonalne do tego, co możesz poczuć jako nieszczęśliwy zwrot losu.

Dni minęły, potem tygodnie, potem lata. Edmond Dantes nadal czekał, z niepokojącą nadzieją, zostaną zwolnione z D'I If Castle. A przynajmniej zmienia się w jego życiu, ponieważ nie mógł się od dawna oprzeć się samotnie w tej samej komórce. Modlił się o zabranie ze swojej komórki i przeniósł się do innego, nawet głębszego i ciemniejszego. Zmiana, nawet na gorsze, oznaczałaby jednak zmianę. Modlił się o zabranie na spacer, aby dać powietrze, książki do czytania, narzędzia do pracy. Coś nowego do zrobienia, cokolwiek, oznaczałoby odkupienie. Ale wszystko pozostało takie samo, z wyjątkiem czasu, które nieuchronnie latały.

Biedny człowiek zapomniał, ile dni minęło, odkąd został uwięziony. Stracił pewność siebie. Stracił wiarę w Boga. Stracił jakąkolwiek nadzieję. Miał tylko swoją tak ograniczoną, tak ciemną przeszłość i tak niepewną przyszłość.

Ale wszystkie jego cierpienie, ten stan niezadowolenia i frustracji, przez które przechodził, zniknął, gdy pojawił się Abbé Faria. Wszystko, co wydawało się ciemne i ponure, zaczęło się nagle, aby mieć kolor. Radość z przyjaciela, by dzielić się swoimi myślami, uczuciami i wszystkim, co go obsesyjnie, było tak wielkie, że stracił czas.

Przywództwo: Czy oceniasz swój poziom sukcesu pod względem poczucia zaangażowania w tworzenie stabilnego i trwałego połączenia między dwoma różnymi postaciami, w przeciwieństwie do tego, co chcesz osiągnąć poprzez zrootowanie poczucia siebie w czymś, co potwierdza twoją wartość?

Jeśli przeczytasz powieść"Hrabia Monte Cristo"Wtedy wiesz, że Abbe „Faria miała niezwykle ważną rolę w sukcesie Dantesa. Pocieszał cierpienie i wzmocnił go moralnie. Cudownie uratował go przed rozpaczą, a może jeszcze gorszego. Przedstawiono tutaj dwie różne postacie: jedna zafascynowana boską mocą, godną kultu życia w celu rozpowszechniania ortodoksyjnej wiedzy, a druga jest zdominowana przez moc zmiany sensu życia poprzez zwiększenie szans na opór jej prób.

Długa praca (kopanie tunelu) wypełniło dni Dantesa, a kiedy odpoczywał, miał nadzieję go pocieszyć. Słowa starego człowieka, które miały wiele nauczania, sprawiły, że słuchał go z coraz większym zainteresowaniem. Opracowali nawet „plan edukacji”. Podczas pracy Faria wygłosiła lekcje Dantesowi, rozmawiając z nim w różnych językach, ucząc go o historii narodów i wielkich ludzi. Tak więc dni minęły szybciej i pełne nauk. Za rok Edmond Dantes stał się innym człowiekiem.

Korzenie poczucia siebie w czymś, co potwierdza twoją wartość, jest specyficzne dla człowieka, który nie jest w bezpośrednim i ciągłym połączeniu ze światem zewnętrznym, który potwierdza siebie i rośnie bardziej solidarność z boską wolą, identyfikując się z tym silnym obrazem, o którym Rzeczywistość została bardzo dobrze wyrażona przez Szekspira w następujący sposób:„Cnota i nauka to prezenty większe niż szlachta i bogactwo”.

Dantes spędził połowę młodości w celi, ale nie stracił czasu, ponieważ Abbé Faria nauczył go wszystkiego, czego potrzebował, aby zostać szanowanym osobą w społeczeństwie, ze szczególnym autorytetem, godnym zazdrości, ze szczególną wiedzą w różne pola. Bez wątpienia Dantes potrzebował tego, co Faria miała do zaoferowania, a jego obecność ułatwiła niewolę. Być może nigdy nie otrzymał wykształconego człowieka z wyższymi umiejętnościami, z zachowaniem odpowiednim do wysokiego społeczeństwa, którego nie poznał starego człowieka. Co więcej, z pewnością nie znalazłby skarbu Spady.

Przywództwo: Czy twoje przejście od wiary do nauki jest wynikiem oddolnego procesu wypadku we śnie o życiu, który zagrożenie zawarło organizację wydarzeń, abyś zwyciężył nad swoimi wewnętrznymi mocami?

Wytrwałość, wola uczenia się, doskonalenia, zdobywania nowych umiejętności, zamieniła Dantesa w innego człowieka. Słowa, które hrabia Monte Cristo (Edmond Dantes) umieścił w swoim lisku pożegnania, są niezapomniane: „Tylko ten, który czuł najgorszy nieszczęście, jest w stanie wyczuć największe szczęście”.

Czas spędzony z Abbé Farią wcale nie był bezużyteczny, prawda? W końcu przyniosło mu to największe szczęście. A marzenie Edmonda Dantesa zostało ostatecznie spełnione, o wiele więcej, niż kiedykolwiek miał nadzieję dotrzeć, nie wiedząc, że szansa przygotowała najtrudniejszą drogę wcześniej, dokładnie, aby otrzymał najwyższą nagrodę.

Zasadniczo sukces Dantesa był bardzo spowodowany związek, który nawiązał z Abbé Farią. Stary człowiek, który służył kardynałowi Spada, trzymał jednak coś z prostego języka ludzi, a zatem Dantes był w stanie go łatwo zrozumieć. Nauczył się od starego człowieka, aby docenić znaczenie wykładu, nauczył się pisać i czytać, nauczył się matematyki, fizyki, nauczył się nowych rzeczy o cywilizacjach i kulturach, historii, geografii, a nawet astronomii. A nawet ważniejsze niż wszystkie te, nauczył się być osobą maniery i wpływającą.

Zwycięstwo nad swoimi wewnętrznymi mocami oznacza pielęgnowanie poczucia bycia z dala od świata, pielęgnowanie siły wytrwałości i słabości upartego, poznawania wszystkich cnót, które tworzą ozdoby przywódców: wiara, duchowe zwycięstwo, dyscyplina i dyscyplina i inteligencja.

W związku międzyludzkim zawsze masz coś do nauczenia się. Wymieniasz opinie, dzielisz się wiedzą i doświadczeniami, stajesz się bardziej poinformowany i bardziej zmotywowany do działania. Bez względu na to, kim jesteś, bez względu na to, gdzie jesteś, bez względu na to, co robisz, czas spędzony z przyjacielem nigdy nie jest zmarnowany. Możesz nauczyć się czegoś nowego od każdego, od osoby, której najmniej się spodziewasz. Dlatego doceń chwile spędzone z przyjaciółmi i nie wymieniaj ich na nic na świecie.

Pisarz Les Giblin ilustrował bardzo dobrze ten aspekt: ​​„Bez względu na to, jak zdefiniowałbyś szczęście, ostatecznie będziesz przekonany, że twoje własne szczęście zależy od relacji z innymi ”.

„Odrodzenie” jest atrybutem wielkich dusz, które wiedzą, ile chwały ma przejść, z niezachwianą siłą duszy, procesem życia przez ogień: być sam w miejscu, z którego myślisz, że nie możesz uciec. Naucz się przetrwać do tego stopnia, że ​​możesz doświadczyć zbawienia. Musisz tylko wiedzieć, że jedna osoba, która jest szczególnie zdolna do udzielenia zmiany, jakiej wymaga los w zamian za kolosalną transformację.

Przywództwo jest wprowadzane jako sposób dowodu, wyraz rozwoju postaci, w poszukiwaniu przeznaczenia, z którym musisz się zmierzyć, aby uzyskać prawo do bycia człowiekiem obdarzonym jakością cnoty.

Zasada utraconego czasuDotyczy tylko tych, którzy chcą zrezygnować z całego świata, aby wygrać zwycięstwo wiary, które daje cnoty i łaskę. Jak mówi Biblia: „Jeśli chcesz dotrzeć do królestwa niebieskiego (ten wysokość doskonałej mądrości), zostaw wszystko i podążaj za mną! "

Czas spędzony z przyjacielem nigdy nie jest zmarnowany.