Czym jestem w tym beznadziejnym świecie?

To, czym jesteś w danym momencie, składa się z suma wszystkich różnych zmieniających się warunków, do których odnosi się do wydarzenia zwanego „procesem przez całe życie”.

- Widziałem, jak płaczesz na Ponte Vecchio, a twoje łzy mnie niepokoiły. Dzisiaj widziałem, jak się śmiejesz. Twój śmiech przebił moje serce jak sztylet, ale jeszcze bardziej mnie to zakłócił. Po prostu wiesz, kim jesteś, Loannis. Uderzyło mnie jej pytanie. Kiedy myślałem o tym, co mam odpowiedzieć, wydawało mi się, że nagie ściany pokoju odsuwają się ode mnie, wydawało mi się, że wstaję, że patrzę na siebie z zewnątrz.

- Czym jestem? Powiedziałem. Świat się zestarzał, wszystko już sądzono, serca najmądrzejszego wyglądu tylko na przeszłość, szukając pocieszenia. Świat jest oświecony tylko przez zmierzch, a myślący człowiek nie ma przyszłości w tym miejscu wyczerpany i spustoszony przez wojny i pragnienie władzy. Kościół uwikłał się w światowe rzeczy, a w oczach sprytnego despota człowiek nie jest lepszy od zwierzęcia przeznaczonego na rzeź. Co ja wtedy jestem w tym beznadziejnym świecie? Czym jestem? Bóg jest poza moim zrozumieniem i nie mogę Go znaleźć, ponieważ nie jestem w stanie miłości. Z tego powodu jestem więźniem czasu i przestrzeni. Beznadziejny świat skończonego jest moim jedynym domem, ale największym nieszczęściem jest to, że nie jestem z tego zadowolony, nie jestem zadowolony. Dlatego nie mam nic do roboty, jak tylko wznowić moje pielgrzymki, nawet jeśli uciekam tylko od jednego miejsca do drugiego.

Pani Ghita, nie wiem, kim jestem i nawet nie odróżniam dobra od zła, jak inni ludzie. Powiedziała mi anioły światła i aniołów ciemności. Nie jesteś aniołem światła.*

Przywództwo: Czy znaczenie nadajesz znaczeniem swojego życia bezpośrednio proporcjonalnie do znaczenia, które nadajesz sobie w grze przeznaczenia podporządkowanego poszukiwaniu prawdy, której nie można stłumić?

Mężczyzna podlegający warunkom życia, wrzucony w głęboką refleksję nad nieco niesprawiedliwym przeznaczeniem, przede wszystkim będzie chciał uniknąć braku bólu, pomimo mądrości, która mówi: „Powtarzające się doświadczenia zamieniają się w ścianę obrony wokół Dusza". A człowiek staje się lepszy i bardziej honorowy, gdy udaje mu się radzić sobie z tymi uwarunkowaniami, biorąc pod uwagę sumę wszystkich przeszłych myśli, w odniesieniu do tego, co mówi w jego umyśle, gdy żyje tymi doświadczeniami.

Prawdopodobnie prawo, do którego najczęściej trzyma człowiek, biorąc jako lekcję życia ból, który nie jest w stanie rozumiał przez innych, nie będąc w stanie dzielić się swoimi uczuciami, jest świadomość jego sprzeczności i wyrwać zwycięstwo w walce z walki z nim. Lub jaka jest ta walka, poza zrozumieniem i założeniem trudności, przez które przechodzi przez całe życie. W końcu jest to motto silnego człowieka:„Jeśli chcesz zwiększyć swoją samoocenę, wdrożyć swoją wolę, ale bez emocji”.

Najwyższe spełnienie przeznaczenia wielkiego dramatycznego zarzutu ma sens tylko w przypadku więźnia w czasie i przestrzeni, który pokazuje swoją inteligencję w próbie znalezienia prawdy, której nie można stłumić, na przykład:„Moje stymulujące podejście jest próbą przezwyciężenia wszelkich ograniczeń dożywotnia”.

Prawdopodobnie wielkim dramatem człowieka trzymanego w niewoli w historii zatytułowanej „Znaczenie życia”, nawet w przypadku jego najwyższej inteligencji, która nie pozwala się podporządkować przestarzałymi poglądami, jest to, że nie może odejść od własnego obrazu, że tak W pewnym momencie skażał swoją samoocenę.

Niemiecki filozof Arthur Schopenhauer powiedział to najlepiej: „Inteligentny człowiek uniknie obrażania przez innych, będzie szukał tylko cichego, skromnego życia, ale tak niezakłóconego, a zatem po tym, jak zaczął poznać tak zwanych ludzi, Wycofa się ze świata, a jeśli będzie miał wielką inteligencję, wolą samotność, ponieważ im więcej ma w sobie, tym mniej potrzebuje z zewnątrz, a im bardziej inni mogą mieć mniejsze znaczenie ”.

Przywództwo to zdolność człowieka do świadomości jego sprzeczności i wyroku do zwycięstwa przed walką ze sobą, mając na uwadze, że każde „zbawienie o godzinie śmierci” to proces przez całe życie.

Co ja wtedy jestem w tym beznadziejnym świecie?Cóż, jestem człowiekiem oburzonym próbą nadania sensowi spełnienia przeznaczenia z wielkim obciążeniem duchowym, ponieważ tylko ten, który przebija się w trudnych warunkach, może stać się oświeconym.

Prawdziwa mądrość, tutaj jest: „Staraj się nadać sens życiowym doświadczeniu pełnym granic, zanim przekroczysz własne granice”.

* Notatka:Mika Voluntary - Young Yogams, Polirom Publishing House, ౨౦౨౦.