Matryca poetyckiego świata

On June 25, 2013, in Leadership Fusion, by Neculai Fantanaru

Zbuduj nowy horyzont tego, kim jesteś i kim zawsze będziesz, reprezentując swoją pozycję wobec świata jako zwykła osoba zwolniona z pułapki wyraźnej istnienia bezwładności.

Myślałem o powrocie w czasach, których nigdy nie znałem, ale zawsze wyobrażałem sobie, że będzie to wielka, zapalacza, pełna inspiracji. Do pewnego stopnia, ze względu na potrzebę zdobycia najbardziej przydatnych studzienków i najwyższej wiedzy, ponieważ naprawdę jestem im winien, aby przezwyciężyć moje kompleksy i słabości. Ale klucz do zmiany może ponieść się dopiero po krótkim zawieszeniu teraźniejszości, praktycznie przyczyniając się do odbudowy mostu powyżej rzeczywistości.

W towarzystwie elektryzującego przekonania, że ​​blask inspiracji uwięziony we mnie może rozpalić najpotężniejszy ogień, zacząłem coraz bardziej wierzyć w moją logikę i rozumowanie. Ale zostały one uwięzione w systemie, który odsłonił rzeczywistość i można je wykorzystać do zdobywania, pogłębiania i przeglądania wiedzy, której potrzebowałem.

I ten potężny ogień miał tylko jeden cel: przebić się w serce sprawy, aby wydobyć, poprzez bolesną operację, znaczny szpik, kolor nowej wersji rzeczywistości, aby można było otworzyć okno czasu. Ogień jest bramą do integracji z odtworzoną wyobraźnią, formą ekspresji poprzez rysunek i literaturę, z naciskiem na pismo ręczne, sugerując intensywność i głęboki kolor, z którym spala paliwo zwane „objawieniem”.

Wtchnięcie do dziwnego i mylącego wyimaginowanego, zorganizowanego zgodnie z własnymi prawami operacyjnymi, wyciągnie mnie z rutyny, do której byłem przyzwyczajony, budząc chęć przekroczenia tymczasowego segmentu niezadowolenia wobec moich niezadowalających wyników. W sumie ponownie zintegrował żywy kolor czasu w jednym kształcie, na jednej powierzchni odniesienia.

Przywództwo: W jaki sposób twoja osobowość jest odzwierciedlona w sferze rzeczywistości o głębokim znaczeniu, ale nie spełnia cię w kategoriach tego, co jesteś w stanie wyobrazić sobie jako wiarygodne przedstawienie życia wewnętrznego?

Zamiast odblokować bramę czasu, zostałem jej więźniem. Czułem, że jestem zamknięty w tymczasowej pętli, uduszonej przez kilka trudnych pytań, paradoksów, dwuznaczności i odchyleń między znaczeniem a kierunkiem. Nieporozumienia przyczyn i skutków. Dystansujące stare tendencje, od istniejących, które wyróżniają się tak bardzo dwa regiony zainteresowanego obszaru transgranicznego. Rosił to nieuzasadniony strach podobny do pytania„Kto mógłby mnie uratować?”

Żyłem z wynikami eksperymentu przyspieszenia niezwykłego, absolutizując przeglądanie doświadczenia w rodzaju matrycy, w świecie iluzji, w fikcyjnej przestrzeni. Które zamiast szybko zrewolucjonizować sposób, w jaki widziałem świat, zmniejszył energię aktywacji reakcji orientacyjnej. Co więcej, uszkodziło moją możliwość pozytywnego składania się z tajemnic świata między przewodami realnej reprezentacji.

Matryca, jako ech myśli, jest rzeczywistością o ogromnym znaczeniu, ponieważ zapewnia współrzędne formy manifestacji ego: „Boję się rzeczy naturalnych”. Widząc rzeczy z tego punktu widzenia, człowieka, który wie, że nie udało mu się reanimować zaawansowanego myślenia i przewożenia dziwnego pomysłu, mogę powiedzieć, że ogień wymknął się spod kontroli i spalił wielką część ego napięte pragnieniem i nadzieją.

W jakiś sposób moja osobowość zdawała się odzwierciedlać jako tajemnicze objęcie zwodniczej psychologii, pod względem nieśmiertelności w świecie, który działa zgodnie z własnymi prawami, niezgodne z prawem prawdziwego świata. W jednej chwili zrozumiałem wszystko. Dowiedziałem się, że mogę przylgnąć do złudzeń, prawie jako pływak przez sekwencje przestrzenne, powszechne wśród pisarzy i naukowców. Ale nie powinienem pozwolić im używać mnie.

Przywództwo: Czy możesz ujawnić rzeczywistość, o której wielu nie wie zbyt wiele, bez zależności od miejsca, które w dowolnym momencie się rozpadło?

Czy naprawdę jesteście winni sobie, aby przezwyciężyć swoje kompleksy i słabości? Czy klucz do zmiany może zostać ponowny dopiero po krótkim zawieszeniu teraźniejszości? Zamiast odblokować bramę czasu, czy zostałeś jej więźniem? Czy żyjesz z wynikami eksperymentu przyspieszenia niezwykłego?

Osiągnięcie mostu nad rzeczywistością oznacza tymczasowe stworzenie innego świata, w którym wszystko jest możliwe i gdzie można spełnić jakiekolwiek pragnienie. W kategoriach pisania oznacza doświadczenie „furii wiedzy transcendentalnej” i „gorączki twórczej inteligencji”.

Każdy może zamienić się w blok skoncentrowanej energii kreatywności, superbohatowe doświadczenia wpływające na prawdziwe, które z łatwością łamie wąskie uprzedzenia i mechanizmy myślenia, które nie mają solidnej podstawy prawdy i autentyczności. Ale wyjątkowy człowiek, twórca, który wie, jak w pełni zarządzać własną tożsamością, jest tym, który przyznaje, jak bardzo jest to winien, swojemu myśleniu, mądrości i pomysłowości (które musi wziąć pod uwagę, aby ponownie rozważyć swoje Wrażenie, postawa, pozycja prawdy natury i nauki).

Lub wniknąć do serca materii, aby ją wyodrębnić, pozostawiając nową wersję rzeczywistości, otwierając okno czasu, nazywając w ten sposób całkowitą wiedzę, niedostępne dla zwykłych umysłów, czasem oznacza dyskwalifikowanie się przed zwykłymi i znajomymi i znajomymi linia myślenia. Oznacza to opuszczenie pola wiedzy, które zostało zaakceptowane przez większość, odejść od standardowego sformułowania w kluczowym segmencie życia: szczęścia życia obecnego.

To, jak odnosisz się do dwóch światów, tego stworzonego i znanego, zależy od metafory opisującej rzeczywistość, której wielu odmawia zaakceptowania lub nie może zrozumieć.

Według słownika metafora jest postacią mowy, przez którą wspólny obraz zastępuje inną bardziej ekspresyjną na podstawie subtelnego porównania. Metafora jest zgodna zarówno z osobistym opisem, jak i unikalną interpretacją faktów, przekonań, pomysłów. Generuje pozytywne nastawienie, inspiruje nowe podejście do fikcji z perspektywy możliwych światów i pojawia się w imieniu wielkich wyzwań i wizji.

Paulo Coelho metaforycznie i dokładnie wyraził prawdę:„Spójrz na wszystkie cuda świata, ale nigdy nie zapomnij o dwóch kroplach łyżeczki”.Oznacza to, że stwórz dla siebie nowy obraz w dziedzinie doświadczenia, w którym żyjesz i patrzysz, ale nie zależą zbytnio od jego „oświecenia”.

Świat może być miejscem myślenia o nowych pomysłach i horyzontach poprzez wcześniejsze ponowne rozpatrzenie rzeczywistości zewnętrznej, ale jednocześnie może być miejscem, które może się rozpadać w dowolnym momencie, jeśli stracisz się w nieskończonej różnorodności zjednoczenia Rzeczywistość i wyobraźnia. To, co gwarantuje wyjątkowość naukowca, poza linią, w których wyraża swoje uczucia, jest podobieństwo między „dolnym świecie” a „górnym świecie”.

Fikcja jest bronią wszechświata, na której żadna światowa siła wojskowa nie może się oprzeć, ale niewielu może opanować, aby zmienić współrzędne tego świata.

Pisarz jest sługą Objawienia oprawionego na wirtualny obraz. Podstawowe przesłanki głębokości w krajobrazie tego obrazu, zrodzone z opozycji między formą a tłem, doświadczenie doświadczenia, są następujące:

- tworzenie objawienia, które tworzy wyjście z normalnego świata wrażeń i rozumu;
-Dekodowanie wydarzeń, które mogą mieć różne frekwencje niż się spodziewano;
-Przyspieszające wizje postępu naznaczone silnym zaangażowaniem emocjonalnym;
- Zapewnienie dostępu do prawdy, która może stać się punktem przyciągania dla tych, którzy mogą ją naukowo wykazać;
- Orientacja na wyjaśnienia własnych doświadczeń poprzez koncepcję „Deja-vu” lub „wspomnienia przyszłości”;

Poetycki świat to lekcja przywódcza pisarza, która pomaga nam lepiej zrozumieć następujące odkrycie:

Patrząc poza ten horyzont, który masz „domyślnie”, odpowiada bezwarunkowej akceptacji nowego obrazu siebie odnoszącego się do ponadprzeprawnego i nadrzędnego materiału inwestycyjnego z cechami wykraczającymi poza wszelką wyobraźnię.

Matryca poetyckiego światajest sumą wizji, cudów, marzeń i niekończących się historii, spełniającą funkcję „producenta” szerszej rzeczywistości, ale trudno zaakceptować umysłów ograniczonych przepisami teraźniejszości „To nigdy nie jest wystarczająco dobre”.