Abracadabra, kim jesteś?

Aby poznać rzeczywistość, przywódca musi również opanować sztukę dyssymulacji - przerażającą broń, ale wydajną w większości sytuacji.

W poprzednim artykule,„Według wszystkich zasad sztuki”, Opowiedziałem ci o młodym księciu Hamlecie, który chcąc pomścić śmierć ojca, podjął dziwną decyzję o udawaniu, że jest całkowicie poza jego umysłem. Z niezrównaną pomysłowością Hamlet odgrywał swoją rolę doskonale, czyniąc wszystkich na dworze, a zwłaszcza króla Klaudiusza, wuja, którego podejrzewał o zabójstwo ojca, aby przekonać, że prawdziwą przyczyną jego szaleństwa była miłość do jego kochanka, Ofelii .

Całkowicie zaabsorbowane słowami ducha ojca, który powiedział mu w najmniejszym szczegółach, w jaki sposób popełniono przestępstwo, i napędzany instynktem, który tylko ludzie, którzy chcą zemsty, Hamlet zainicjował natychmiastową zmianę postawy, przyjmując zastraszające zachowanie absolutnie absolutnie Wszyscy, z wyjątkiem jego najlepszego przyjaciela, Horatio. Co więcej, będąc twórczą i przedsiębiorczą naturą, udało mu się nie tylko zwrócić uwagę, ale nawet wywoływać niepokój dla całego sądu cesarskiego.

Francuski moralista François de la Rochefoucauld dokonał krótkiej definicji, dzięki której podkreślił wielką prawdę:„Najwyższą sztuką umiejętnego człowieka jest wiedzieć, jak ukryć swoje umiejętności”.

Hamlet nie mógł udowodnić winy swojego wuja Claudiusa, gdyby nie przyjął bardzo dobrej strategii, choć ryzykowna z wielu punktów widzenia. Bo tylko przez subtelność mógł pokonać swojego wroga. Bardzo zręczny i sprytny, przygotował wszystko ze szczególną ostrożnością, znajdując inteligentny i skuteczny sposób ukrywania swoich luk. Ponadto, biorąc tę ​​fałszywą maskę szaleńca i odgrywając swoją rolę z umiejętnością wyjątkowego aktora, udało mu się rzucić wszelkie wątpliwości.

Najwyższa zdolność utrzymywania umysłu ludzi polega na bardzo dobrze poznaniu ludzkiej psychologii. Maska, którą wziął Hamlet, pomogła mu osiągnąć cel, nie powodując żadnych podejrzeń. Musiał jednak podjąć swoją rolę zarówno fizycznie, jak i mentalnie, dzięki czemu zniknięcie najbardziej widocznego śladu jego prawdziwej twarzy, jego prawdziwych intencji, które naturalnie towarzyszyły jego przygotowaniach do zdumowania zabójcy ojca.

Przywództwo: Czy możesz reprezentować swoją koncepcję własnej siebie w sytuacji konfliktu z intencjami, które rozważasz, próbując przejąć kontrolę nad niebezpieczną lub niepewną sytuacją?

Maska występów. Aby założyć maskę, aby zaskoczyć tajemnice wroga, zdobyć jego pewność siebie i nic innego do zrobienia, niż zdjąć ją, aby przynieść jego zagładę. Krótko mówiąc, jest to plan zemsty Hamleta. Działając pod tą maską występów, zachowując się tylko jego rola, jak mu powiedział - przez gesty i postawy, leżąc z jego ciałem, tak jak inni leżą ustami, łącząc prawdę z fałszem - w granicach prawdopodobieństwa, poradził sobie umiejętnie i umiejętnie postępował i umieścił w słusznie i Pewnie sztukę dyssymulacji.

Nigdy nie jesteś lepiej ukryty, bardziej zdolny do zniekształcania rzeczywistości i przekierowywania uwagi ludzi niż podczas ukrywania się pod nowym wyglądem. Pod jego maską słabego i pokonanego człowieka bez charakteru człowieka nie przygotowanego na życie przywódcy ukrywał twardą postać, nieustępliwą, bezlitosną wobec swoich wrogów. Może to był przyczyna, dla której Hamletowi udało się tak dobrze narzucić się przed wszystkimi. Wszystko zależało od sposobu, w jaki się zachowywał - w taki sposób, że pokazał, że rzeczywistość, w której żył, była zupełnie inna niż rzeczywistość innych ludzi.

Jaźń, którą chcesz zaprojektować na świat, aby odzyskać związek przyczynowy między ustawą a nagrodą związaną w momencie, który jest dla ciebie korzystny w zakresie relacji interpersonalnych, w obfitości krzywych liniowych, towarzyszących i przecinającymi osuwisko I niepewność jest odwróceniem waszego morale i cech, a nie tego, co widzą inni, gdy na ciebie patrzą.

Ta jaźń zmusza fałszywe uczucia, które sprawiają, że czujesz się lepiej, ale będą cię okłamywać, aby zaspokoić własne pragnienie, aby zobaczyć, jak pokonałeś. Jak dobrze wiesz, Hamlet zbliża się do szaleństwa, symulując szaleństwo i ucieleśniając zaprzeczenie rozumu.

Przywództwo: Czy możesz stać się odzwierciedleniem prawdy poprzez swoje zamiary w radzeniu sobie z rzeczywistością, która zaprzecza ludzkiemu zrozumieniu?

Hamlet miał zdolność wyboru swojej gry i roli. Jego wielki wkład polegał na tym, że wymyślił sztukę i grał główną bohaterką. Gra, którą stworzył, musi trenować, poruszać się i zadowolić publiczność, więc tak się stało. Jednak, aby gra była dobrze zindywidualizowana, a aby przekształcić się w pełny sukces, musiał stale wziąć pod uwagę wiarygodność przedstawionych wydarzeń. Innymi słowy, wszystko musiało wyglądać tak prawdziwej i tak naturalnie, jak to możliwe.

W jego przypadku prawda była niczym innym jak rozstrzyganą służebnością, której używał, aby stłumić innych. Niepokojąc uczucie litości i współczucia jego teatralnej zabawy, mocno wygrawerował w umysłach swoich widzów, na którą chciał, na ucztę i użycie. Jego fałszywe zachowanie, które przyjął, pomogło mu osiągnąć cel, który sobie zaproponował. Manipulowanie rzeczywistością był sposób, w jaki uzyskał wyniki.

Rzeczywistość, która zaprzecza ludzkiemu zrozumieniu, jest katalizatorem potencjału działania na poziomie czynu, myśli i uczuć, które przejawia się powiązaniem stanu przygnębionego.

Kategoryczną rekonstrukcję takiej rzeczywistości jest sankcjonowana przez upadek w otchłań całkowicie niespełnionego pragnienia, które powoduje powolną śmierć duchową, to znaczy oddzielenie od Boga i przejście do stanu irracjonalności grzechu.

Abracadabra, kim jesteś?Reprezentuje tajemnicę, którą musisz odkryć, gdy zamieniasz się w kogoś innego, w osobę, która wydaje się wcześniej z nią nie połączyć.

Przywódcy, podobnie jak większość ludzi, przyjmują postawy i zachowania odpowiednie do zwykłych sytuacji. Jednak w nietypowych sytuacjach, gdy instynkt pokazuje im, że coś nie jest tak, jak się wydaje, najmądrzejsi starają się poznać czystą rzeczywistość, przyjmując maskę za to, że czujność jest nie śpiąca, a zdolność analizy jest głębsza niż kiedykolwiek.

Mówię tutaj o sytuacjach, gdy przywódca czuje, że ktoś go ukrywa, że ​​jest sabotowany albo z zespołu, albo z zewnątrz. W konsekwencji, aby poznać rzeczywistość, przywódca musi również opanować sztukę dyssymulacji - przerażającą broń, ale w większości sytuacji wydajna.