Amen

On June 01, 2019, in Top Leadership, by Neculai Fantanaru

Pamiętaj, co określa cię jako artystę w czasach, który nigdy nie spowalnia jego kursu.

Codziennie podziwiam moje róże, gdy malarz podziwia jego obraz na krótko przed jego zakończeniem, aby zrobić ostatnie akcenty, próbując odróżnić przesłanie przekazywane przez naturę w kontekście „zdarzenia”. Jest to wyraźny dowód wysokiej siły duchowej, zeznania kogoś bardziej zorientowanego pod warunkiem, do którego jestem zmuszony, bycie mądrym i kompetentnym, takim, który uznaje znaczenie zatrzymania czasu w jednej chwili.

Tutaj, w moim ogrodzie, podobnie jak wszędzie w sztuce i życiu, pomimo wszystkich tajemnic wszechświata ujawnionego tylko poprzez kochającą istotę, wrażenie powrotu z czasem znajduje swoje miejsce w kolorowym otoczeniu, w którym odzyskuję moje znaczenie. Skład mojego tematu, tym razem rozległy jak ziarno piasku z klepsydry bez wyjścia, spotyka modlitwę, żal i dobry uczynek.

Mógłbym reprezentować możliwość czytania narracji podawanej mi codziennie przez różę, w kolorach tajemniczej rzeczywistości, ukrytej w przepływie endorfin przed bardziej enigmatycznym mózgiem, który wymaga mechanizmów połączeń między Ziemią a Wszechświatem.

Przez ciągną zgodę, przechodząc przez wszystkie osiągnięcia i majestat natury jako metaforę w rytmie czasu, mogłem zachować czci związek między moim życiem, polem pragnień zawsze szerszym niż planowano, a także wyrafinowaną wrażliwość Artysta, który uwielbia cud tego świata poprzez głośne Amen.

Każdy artysta, który dąży do nieśmiertelności, uważa się za model inspiracji unikalnej natury symbolu z obrazu, w połowie wirtualnego, aby rozszerzyć odległość między sugestią a percepcją.

Doświadczyłem trwałej natury róży, części wielkiej natury, pewności, nigdy nie ulegając słabościom celebryty, która przez długi czas żył między kulisami a rampą. Byłem symbolicznym przedstawieniem kluczowej postaci w złożonej powieści obdarowanej historii ludzkiej duszy, uważanej za formę samolubnego wykorzystywania chwil wątpliwej szlachty, która miałaby konsekwencje możliwego scenariusza przynależności do tajemniczego znaku Bogowie, w czasach, gdy sztuczna inteligencja została całkowicie odrzucona.

Znałem wszystkie zagadki świata, wszystkie jego przebiegły, wszystkie radości, wszystkie jego rzeczywistości. Dużo żyłem, ale spotkałem tylko kilka osób naprawdę godnych pochwał. Byłem częścią nostalgii wielkich cesarzy, od nauki wielkich alchemików, od inspiracji wielkich artystów, ale najtrudniejszy mnie dotknął Piotra górnika, który sprzedał swoje serce, tylko po to, by nie znaleźć nic uszczęśliwił go. Byłem w tym przypadku dziedziną obserwacji istnienia pełnego nauki.

„Kiedy masz zimne serce, nic cię nie porusza, nic nie daje ci radości; Bez malarstwa, bez muzyki, bez tańca. Nie masz przyjemności, ale jedzenie, picie i sen. To był sposób, aby ten człowiek podróżował przez świat bez celu, przypominając sobie rzadko w czasie, gdy biedny chłopiec, zmuszony do męczenia życia poprzez pracę, był szczęśliwszy i bardziej radosny ”.

"Uważaj. Pokonam ból. Znowu żyję ”, szepcze mi wątek myśl, który wydaje się niekończącym się preludium do łaski i boskiego przebaczenia przez nieśmiertelne życie, wynikające z proklamacji niemożliwości zmiany mentalności w ewolucji czystej świadomości. Rodzaj duchowego przebudzenia dla natychmiastowej świadomości grzechu, aby nie doświadczyć tego, czego naprawdę chce dusza. Grzech nie używając wszystkiego, co twórca dał ludziom: powrót do nas samych.

Przywództwo: Czy posiadasz rzadką jakość łączenia się w jednej formule hojny wkład natury w zakończenie perspektywy tego, co to znaczy żyć swoim życiem, odwołając się do niezbędnych osi wrażliwego przeznaczenia?

Róża. Cały świat na jednym obrazie, który przedstawia przeznaczenie niedokończonego dzieła. Życie otoczone łagodnością nieodwzajemnionej miłości lub czystością lotu gwiazdowego lub finezją, z jaką artysta opisuje portret zwykłego człowieka, który pisze swoją historię w Księdze Nieśmiertelności. Jest jedynym agentem natury, który ma moc zapamiętania szczegółów przeszłości, nieustannie eksperymentując z istnieniem charakteru pracy Wilhelma Hauffa.

Byłem ślepy i teraz widzę. Co jeśli Bóg nie jest dla mnie? Zastanawia się nad człowiekiem, który bez wahania idzie w grzech, ale uderza w niezdolność własnego charakteru. Natura słyszy walkę serca, uspokaja nerwy i daje mu szansę na przebaczenie w postaci zrozumienia: „Jedna jakość może usunąć wszystkie wady”.

Co „mały człowiek szkła” powiedział Peterowi, że górnik pozostaje przypowieść o pokucie:„Wyrzuty sumienia, wyrastające z odwagi serca do miłości, zawsze pogodzi rzeczy, a gdybym był przekonany, że żałujesz grzesznego życia, które żyłeś, starałbym się coś dla ciebie zrobić”.

Kiedy doświadczasz silnych emocji z tego, co zostało zrobione w spójności ze wszystkim, co jest niezbędne w życiu, w celu skorygowania twojego charakteru, ponieważ róża kieruje swoje obciążenie do wiatru, szczególnie po burzy, ducha zysków bycia Wsplenadka wyzwolenia powiązań śmiertelnych.

A kiedy przeżywasz tajemnice fioletowej róży, a także historia podziwiana z wielkimi emocjami, faktycznie zdajesz sobie sprawę z potencjału artystycznego młodego reżysera, który, ustawiając fakt po fakcie, w cyklu stuleci, przygotowuje dusza świata za skarb, który jest za to zarezerwowany, nadając sens wyższej misji: uczynić dzieło Pana znanego w najmniejszych czynach.

Przywództwo: Czy jesteś w stanie zrozumieć głos natury wzmocniony przez imperatyw przeznaczenia wezwanego do podążania za tobą poprzez podobieństwa, które łączą cię z przeszłością w poszukiwaniu symbolu do użycia w unikalnym przesłaniu?

Och, jaki łańcuch wspaniałych wydarzeń przeznaczona dla mnie róża. Ale niebiosa zawsze obserwują symbol, którego chcę użyć w unikalnym komunikacie: „Spróbuj zachować w pamięci świata wszystko, czego doświadczyłeś w chwilach, kiedy byłeś kimś innym! "

Róża była świadkiem istnienia, które powtarza idea tej historii, a mianowicie, że wszelkie doświadczenia szukają prawego płaszcza, a wszelkie impulsy manifestacji duchowości szuka jego dostępu do tego słowa. W przejściu z bogactwa do cierpienia i od cierpienia do radości Piotr górnik mówił:„Lepiej zadowolenie się trochę niż brudne, z dużą ilością złota i zimnego serca”.

W sztuce, podobnie jak w życiu, jesteś skazany na kochanie rzeczywistości, która natychmiast uwieczniona w pamięci poza słowami nigdy nie może zostać zmieniona przez nikogo, ale ożywiona tylko odrobiną koloru, wrażliwością, z boskim pozdrowieniem.

Tylko genialny artysta udaje się renderować, jako uporczywa kronika wydarzeń zaczerpnięta z rzeczywistości, nawet jeśli jest nieco rozcieńczona znaczeniem, czytanie linii Unii duszy z boskością, najwyższym celem istnienia. Moja jedyna troska wynika z faktu, że przesadziłem moje zrozumienie, impuls duchowy, który opiera się czasu, i ten aktywny przejaw pragnienia wyobrażania sobie estetyki kruchości, cierpienia i radości, która następuje.

Przywództwo: czy twoje istnienie jest rzeczywistością, która zaczęła być widoczna przy tworzeniu postaci pełnej sprzeczności, ale taka, która opiera się przez cały czas poprzez rozwiązanie?

Od momentu, gdy cofnąłem się w czasie, na inne ziemie, stworzyłem inną atmosferę, kolejny wariant siebie, który żyje w równoległej rzeczywistości. Byłem obrazem róży, która rosła w sercu bajkowego charakteru pełnego sprzeczności, ale zainspirowana rzeczywistością, która jest równoważna zanurzeniem się w naprawdę fascynującym wszechświecie, w którym zwykli ludzie nagle odkrywają nowe siły, aby przekształcić swoje życie i siebie w… coś innego.

Jednocześnie podejmuję fakt, że idea pomiaru rzeczy, porządku i orientacji, w estetyce radości życia w pamięci długotrwałej przeszłości, w której tylko termin „świętość” może zmierzyć odległość między żalem a pokutem, między bólem a dobrobytem. Obecnie, jak różni się to w sprawie motywu „spojrzenia wstecz”?

Aby mądrze doświadczyć powrotu do innych czasów nie jest filozofią nauki o stworzeniu i stworzeniu, nie jest to nieśmiertelność pozostałości przestarzałej moralności, ale raczej efekt myśli mający na celu utrwalanie pola bitwy bólu, którego zawsze szukał ulga.

Medytacja o sztuce zaczyna się od uzasadnienia idei skończoności. Byłem czystością róży położonej na pierwszym planie obrazu, w którym nasycone kolory są zbyt zimne, aby być piękne, ale w której niedoskonałość jest cnotą, a każda postać, mierzona z dokładnością czasu, jest absolutnie cudowna.

Przeszłość zniknęła na dobre, czas powiedzieć: Amen!

Moc artysty polega na prawidłowym wyborze symbolu, który ma reprezentować go poza tematem, który porusza z perspektywy czasu, ale życia przeżywało kolejne doładowanie.

Amenjest krzykiem artysty, który rozejrzał się, widział wady świata i postanowił powiedzieć „pożegnanie” tylko po to, by wrócić do niego w innych czasach, w innych miejscach, w innych wymiarach bycia, aby udoskonalić swoją pracę. W końcu uważam, że znajdę…

* Notatka:Enigma feat. Aquilo - Amen (Remix White Motive)