Znikają, dopóki nie chcesz znaleźć

On March 24, 2016, in Leadership Pro, by Neculai Fantanaru

Przetestuj swoją odwagę bycia sobą, odkrywanie cudowności z rzeczywistości nowej roli.

Jednym z triumfów, które naprawdę były wyzwaniem, jeśli chodzi o zaakceptowanie szans, było zabłysanie przez nieobecność, pośrednią sytuację między obecnością a utratą w roli nikogo, niezbędnego do ustanowienia zera złożonego równania. Ale bez oczu dusza, sprawdzając, czy chodzi o kogoś, kto udaje, niewątpliwie, cecha charakterystyczna tylko dla sztuki, jako jedność pomysłu z obrazem, który wydaje się, jak dotąd umykał cię.

Nieznani, drganie wszechogarniającego świadomego, w wolności Boga w celu przekroczenia natychmiastowości, były pozostałościami nieprzeniknionego obszaru z treści mojego myślenia pod dowództwem niepocieszonej energii. Tylko teoria determinizmu mogła służyć jako podstawa wsparcia i założenia konwencji między wyrażeniem z powiązania niektórych sprzecznych aspektów życia a przynależnością do artystycznego postępowania estetyka subiektywnego idealizmu.

Wkrótce zacząłem od szlaku intrygi, w którym wielkie lub małe siły, nie ma to znaczenia, ponieważ każda z zaangażowanych części jest nieco po prawej stronie, przedstawiała desperackie poszukiwania winowajcy faktu, że nie był w stanie niewidoczny W grze kontrastów. Gra szaleństwa przekazania jako kogoś innego, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że moja niezrozumiała obecność była konieczna ze względu na stanowisko, które zajmowałem, jako człowieka skrajności, wyrażone przez wyjątkowość związku między przybyciem, wyjazdem i powrotem.

Arsène Lupine, fantazjujący dżentelmen, mężczyzna z tysiącami występów, które działały tylko w zamkach i salonach, przychodzi pewnej nocy do Barona Schormanna. Zostawił puste ręce, ale starał się zostawić swoją wizytówkę, na której napisał:„Arsène Lupine, dżentelmen-Burglar, powróci, gdy meble będą autentyczne”.

Nic nie może przyćmić faktu, że upiorne zaginięcia opierały się na mechanizmach ucieczki, wszystkiego, co pozornie pozornie niepewność i ciężkość, bez którego cuda nie mogła się ujawnić.Nieznany, który może stać się obsesyjną myślą. Cały mój organizm mózgowy stał się maszynami napędzanymi, jakby siły zewnętrzne. Mała biała plama w półprzewodnikowym kolorze, połączenie śledzenia niewytłumaczalnej intuicji, szczęściarzem i podejmowaniem ryzyka.

Przywództwo: Czy możesz zmienić postrzeganie rzeczywistości i wizerunku świata, uwierzytelniając siebie jako użytkownika kryteriów wymiaru życia duchowego w przestrzeni dualności między tym, co jest autentyczne, a co fałszywe?

Jak powołanie, napędzane przez boski plan, spowodowany szczególnie gwałtownym oporem wobec idei tego prawa, który staje się obsesją, destylacji esencji w formułę wygląd na śladach zbiegów. Zbłąkany, którego nieobecność nie jest sygnalizowana przez nikogo, chyba że stara się pozostawić swoją kartę biznesową.

Kryteria duchowego wymiaru, który sprawiło, że wybrałem zaprzeczenie rzeczywistości, pozostając nieco uwięzionym w przeszłości i uwięzione w złudzeniu, w sposób, jak wprowadzenie labiryntu założeń, ról, tematów i wielu dwuznaczności, których znaczenie uciekają w unikalnym Relacje ze światem zostały przekazane przez ten stan pierwotnej naiwności, niewinności i ciekawości, z którymi cieszymy się krętymi ścieżkami literackich sił ekspresji, dziwnych form, tworząc sztukę kompromisu między intelektualizmem, emocjonalizmem i wyobraźnią.

To, co było fałszywe w długiej linii cech tego zjawiska, od efektów makro po prywatne, był kontrastem między wynikami życia a bolesnym, poważnym okrzykiem, które leciały daleko poza granice mojej istoty. Nie chciałem przyznać, że to, co uważałem za historię moich doświadczeń, było po prostu kompilacją mojego umysłu zbudowanego prawie całkowicie na podstawie z góry przyjętych pomysłów oryginalności.

Jedyną autentyczną rzeczą było przekazanie świata od początku zrozumienia mojej tożsamości i opanowania dziedziny artystycznej, co oznacza jedność między pracą a wolą, między ideą a wyglądem.

Przywództwo: Czy prowadzisz się w życiu zgodnie z teoriami zaprojektowanymi „w tle”, poprzez intensywność fantasy, które wykracza poza autentyczne wartości uniwersalnej sztuki?

Wczesny zwolennik tego pomysłu„Znikaj, aż chcesz zostać znaleziony”, lub„Działaj tak, jakbyś nie istniał”, Uruchomiłem wszystko, czego nauczyłem się poprzez fantazję artysty, który próbuje odkryć co najmniej jeden szczegół, który ma pewne podobieństwo do jednej z nieskończonych form natury, co odpowiada uczuciom tych, którzy wprowadzają w swoich obrazach Plamy pozbawione kształtu, które dokładnie wskazują na prawdziwe obiekty.

Postrzeganie świata i życia, dążąc do doświadczeń i wniosków dotyczących warunków otrzymania aktu artystycznego, przez które straciłem, aby znaleźć się w wyższości innej osoby, mam kurort na pragnienie używania moich sił, dużych lub małych, do Przeanalizuj, co tak naprawdę byłem, kiedy zdecydowałem się na niejasność stymulującej roli.

Który jest napędzany życiem zgodnie z teoriami opracowanymi „wyciszonymi”, poprzez intensywność fantazjalnego doświadczenia, umożliwiając możliwość utworzenia obrazu pod działaniem niekontrolowanych sił, przez analogię z wspólnymi elementami form i ruchów, czerpiąc inspirację natura przeciwieństw, musi najpierw udowodnić istnienie tych dwóch prądów, wiecznych i wszechogarniających,rzeczywistośćisurrealicznośćPotem, wtedy

Przywództwo: Czy skupienie się na przetwarzaniu języka i środkach wyrażania w osiąganiu pełniejszego stanu sprawia, że ​​twoje łączenie wokół sztuki było bardziej skuteczne, jeśli chodzi o tworzenie wizerunku innego świata?

Czy Andre Breton nie powiedział, znalezienie surrealizmu, że cuda jest ujawniona w rzeczywistości? Jest ujawniony w snach, w ciemności, w obsesjach, w obawach, podczas snu, strachu, miłości, zagrożenia; w upiornych zniknięciach, w mechanizmach ucieczki; w halucynacjach, w tak zwanych zaburzeniach, szaleństwo; W fantazjach, w nadprzyrodzonym i niezwykłym, w empiryzmie i surrealizmie.

Przywództwo ewoluuje poprzez zrozumienie faktu, że przyczynia się do wyboru wykorzystania umysłu na rzecz stworzenia wyglądu, esencją, która musi zostać ukryta, jest postawą godną człowieka, który chce w pełni wykorzystać swoją moc zaangażowania głębokości reprezentatywnej roli. Rola, która pozwala mu przyjąć kształt wielu rodzajów postaci.

Może to stworzyć różnicowanie między ludźmi, którzy mogą stać się kimś innym, lepszym, „odłączaniem się od gniazda”, aby działać bocznie. I ci, którzy narażają się na nawyk „pozostania w gnieździe”, na etapie ustanowienia sceny bez głównych aktorów, bez wyjątkowych ról, bez niezwykłych występów.

Rola, którą odgrywasz w programie przywódczym, przypomina ten szał wyobraźni, z którego narodzi się arcydzieło: po pierwsze, wzbogacisz swoje doświadczenie w oglądaniu niezwykłych aspektów życia osobistego, a następnie zachowujesz swoją motywację w świecie, w którym możesz zrobić wszystko, co możesz zrobić Chcesz i możesz pomyśleć o tym, czego chcesz, bez żadnego zakazu.

Znikają, dopóki nie chcesz znaleźćjest wezwaniem do ludzi, którzy chcą zaangażować się w inną rolę niż normalna, rola, która reprezentuje absolutną nowość, wyrażoną poprzez wyjątkowość związku między przybyciem, wyjazdem i powrotem.

Trudność w przywództwie polega na tym, że po podjęciu tej nowej roli musisz znaleźć odwagę, aby być sobą, nie pozwalając sobie na luksus nie wiedząc, kim naprawdę jesteś i jakie przeznaczenie musisz spełnić. Czy możesz wyjaśnić cudowność w rzeczywistości swojej nowej roli?