Przygotowania hocus POCUS

On April 19, 2018, in Leadership N6-Celsius, by Neculai Fantanaru

Stwórca światów wie, że usystematyzuje swoją wiedzę, korelując różne atrybuty sztuki w celu określenia nowych znaczeń w płaszczyźnie duchowej.

Z mojego punktu widzenia przywiązanie może być wielką siłą, wyrazem akceptacji uczestnictwa w nowym modelu budowania rzeczywistości, podobnie jak wiele stanów duszy różni się pod względem świadomości, tak że odcień, który dają one pewnym przekonaniom lub odliczeniom z Przestrzeń myślenia wydaje się bardziej żywa. Pierwszy wpływ z przywiązaniem wynika z uzdolnionej istoty i jest to proces inicjacji ustanowiony w jednym micie: mit o prostej prowadzonej od nicości do bogatego znaczenia, najlepiej takiego, który podoba mi się mój gust i temperament jako impulsywny artysta który stworzył ogromny ruch w dziedzinie przywództwa.

Małe, nieistotne bóle mogą stać się nie do zniesienia, jeśli skupimy się na nich naszą uwagę, a nie na owocach, które wyodrębniamy z naszego przywiązania do zarysu trwałej pracy i czujności w związku z możliwymi wyzwaniami związanymi z konsolidacją niektórych koncepcji i argumentów z wiecznego równania-owiegmatycznego rzeczywistości fiction. Wiem, że musiałem znieść wiele odchyleń od praw niekończącej się radości, niepewności, podejrzanego, irracjonalnego zaskoczenia, aby przeniknąć do tajemnicy kielichu, który uważa się za nieśmiertelności.

Przywiązanie, drżenie gotowe do sicia w dowolnym momencie w uśmiechu zdolnym do uzupełnienia przywiązania do natury, między uczniem a mistrzem, między duchowością a nauką, jest próbą wspierania rozwoju sztuki poprzez doświadczenie korelacji pomysłów, teorii, teorii , odmienne wydarzenia w spójnych obrazach, realizmu odkrywczego. Przypadkowe życie, w pełni identyfikując własną spójność empiryczną, uwarunkowaną ze wszystkich stron, zyskuje świadomość kunsztu wznoszącego się ponad tymczasową ostateczność, w zakresie, w jakim uda mi się żyć w przestrzeni logiki, którą konfigurują instynkt.

Stwórca świata wie, że usystematyzuje swoją wiedzę, korelując różne atrybuty sztuki w celu ustalenia nowych znaczeń w samolotu duchowym tylko wtedy, gdy uda mu się odwrócić swoją uwagę od wielkich odkryć wynikających z bezpośredniej eksploracji rzeczywistości.

Moje emocje są w związku organicznym ze szczególną modyfikacją postrzegania obiektywnego świata i identyfikacją jaźni ze wszechświatem, mając nadzieję, że stowarzyszenia ustanowione przez doświadczenie zyskają status „obszaru chronionego”, tajemnicy, które pomogło mi wyjść anonimowości pomimo ograniczeń narzuconych mi przez żywą sztukę opresyjnej teraźniejszości.

Przywództwo: Czy praca, na którą poświęciłeś lata wysiłku, dopóki nie osiągnie ostatecznego kształtu, odzwierciedla obraz z wydarzenia w twoim życiu, które mogło się zdarzyć, ponieważ byłeś w miejscu, w którym ktoś zawsze na ciebie czekał?

Krótko mówiąc, historia mojego bycia artystą, pragnąc dzielić się z opinią publiczną kontekst, w którym doświadczyłem pierwszego objawienia: istnienie transcendentnej, najwyższej, tajemniczej siły dyktującej przeznaczenie twórcy światów z wysokim poziomem kontaktu z naturą Stwórcy - a potem, drugim objawieniem: koniec drogi i osiągnięcie równoważności formy z funkcją Stwórcy.

Mistrz wezwał swojego ucznia: „Spójrz na to drzewo i spróbuj odkryć coś nowego o nim każdego dnia”.

Uczeń spędził 11 lat, patrząc na to drzewo, pisząc o nim 10 godzin dziennie, starając się znaleźć coś nowego do podzielenia się. Błędy, wyszukiwania, kolejne poprawki. Ale ten, kto przetrwa do końca, zostanie uratowany.

Potem został magiem. Następnie pracowity alchemik. Następnie wyuczony uczony. Potem żywa legenda. A potem Boga jest równa, widziana z perspektywy fałszerza równoległych wszechświatów.

Ktoś spodziewał się, że przez cały czas spotkam go w określonym miejscu. Pierwszy był mistrz, duchowy związek z kimś, z kim byłam zgodna z charakteru i cech. Potem było drzewo, bogactwa, które chcą rosnąć z ziemi, duch, który zawiera jądro boskości, które Bóg dał każdemu człowiekowi i przez które może przejawiać swoją twórczą moc.

Drzewo symbolizuje drogę do nieznanego, równa ucieczce z ziemi na wysokości, która jest obsesją żywego zakopanego we wszechświecie zabarwionym tym specjalnym zielenią, która nadaje malarce malarza intensywne, żywe wrażenie energetyczne. Widziane pod kątem intymnej komunikacji z erudytem, ​​drzewo zbada głębokość specyficzną dla duchowości metafizycznej, miejsce wzrostu bycia staje się obrazem wiecznego snu.

Przyczynia się do powstawania nowej świadomości, której seria reprezentacji jest jedynie szczegółem dzieła, który przedstawia zebranie obserwacji i wniosków, lub przejawem subiektywności w krajobrazie poza każdą wyobraźnią.

Przywództwo: Czy możesz istnieć wiecznie w sferze, która mówi o głębi bytu, wyrażając swoją część nieznanego na obrazie, który podaje impuls całkowitego oddania rzeczy świętym?

Obraz, który przekazuje impuls całkowitego oddania świętym, wykorzystuje symbol konfrontacji czasu ludzkiego z czasem kosmicznym, mrocznym nachyleniem przypominania i zejścia do pierwotnej intymności istoty podwójnej krzywicy nieskończoności. Zatem drzewo o deformacjach kątowych, pogarszane przez skręcające wibracje gałęzi, zapewnia rozwiązanie z kolizji pomysłów, a także nauczanie z kolizji skojarzeń między nimi, wyrażając ogólny charakter niektórych prawd wiary .

Moje przywiązanie do „Sztuki sztuki” było ukoronowaniem niesamowitej duchowej podróży, w której naprawdę zrozumiałem Biblię, mówiąc: „Ten, kto przetrwa do końca, zostanie zbawiony”. Oznacza to, że tylko kto jest w stanie poświęcić wszystko i pogłębić się w fantastycznym świecie rzeczy, które sprawiają, że myślisz, że będzie w stanie zyskać jego doskonałość. Nie ma innego wyjścia. I jest to tak niewielka odległość od doskonałości do chwały.

Przywiązanie do artystycznego stworzenia, które ożywia duszę, osiągając moją doskonałość, a tym samym osiągając ostateczny cel mojego ziemskiego życia, dotyczyło dwóch oddzielnych istot, w których istniał związek:Okoorazsłowo, Percepcja i optymalne działanie, poprzez niepewną linię, niedoskonałe, które zostały ustanowione jako wątek myślenia, który cierpliwie alchemie wiara i idea „światła” w chromatycznych tonach charakteru i koloru.

Nieskończoność osiągnięta przez podbój doskonałości został subtelnie wyrażony przez Jezusa Chrystusa: „Zostaw to wszystko i podążaj za mną, tak będziesz żył, będziesz miał nowe i wieczne życie. Jestem zmartwychwstaniem i życiem”.

Drzewo jest nieskończone. Podróżując przez zwroty gałęzi każdej tajemniczej ścieżki, na poziomie naczyń mózgowych, zaczynasz odczuwać pewne emocje, jak w trudnej sytuacji życiowej, która sprawia, że ​​działasz. Myślenie eksploduje w obliczu fragmentu figuratywnego, gdy jest porównywany do gałęzi drzewa, z portretem lub ucieczką od ziemi na wysokości.

Prawdziwe połączenie z tą nie do pobicia mocą, która rządzi wszechświatem, odnosi się do przyjęcia nowej rzeczywistości ze stanowiska szczerej ciekawości w sprawdzaniu, kto lub co daje skrzydła nowej pewności co do istnienia Boga poprzez konfigurowanie symbolu nieskończoności.

Przygotowania hocus POCUSjest formułą początku magii zaprojektowanej w celu wprowadzenia większego zbliżenia między różnymi pojęciami, praktyką duchową manifestowaną w pełni zgodności z chromatycznością nastrojów mieszanych między proroczym idealizmem a wizją, która eksploduje w nową estetyczną ekspresję, która może stworzyć podstawę dla organicznego zrozumienia dzieła literackiego lub artystycznego.

U podstawy magii, musi nastąpić symboliczny upiększenie drzewa, jako pierwszy sposób reprezentowania wszechświata zorientowanego na kilka kardynalnych punktów, w których czas jest zdefiniowany w stosunku do dowolnego pochodzenia.