Ioana Sarah (iv)

Tryb manifestacji człowieka towarzyskiego zależy od jego sposobu wyrażenia siebie, jakby to była wzniosła manifestacja wyboru, aby doświadczyć życia jak w lustrze dwustronnym.

Jakie fantazje tu napisałeś… horror. Cóż, rozpraszałeś mnie, jak miałem użyć mojej wyobraźni, jeśli wciąż do mnie dzwoniłeś? Chodź, pisz dalej, będę w domu w mgnieniu oka. Napisałem, ale jeśli Facebook nie dał mi znać, kiedy publikujesz, co powinienem zrobić? Nie jestem spokrewniony z osobami prowadzącymi Facebook. I nie pisałem dla ciebie konkretnie. To warto wiedzieć. Jestem trochę zły, więc nic nie komentuję. Podobał mi się twój post. Linie są w porządku. Dziękuję Ci. Dbać.

Nie zapominaj, że książka nie jest napisana tylko słowami, ale czasem z braku obecności postaci w prawdziwym życiu pisarza.

Nie ma sensu się śmiać. Oczywiście, ale to ty mnie rozśmiesza. Czy łaskoczę cię, żebyś się tak śmiał? Tak, łaskoczesz moje uczucia. Odwracam się od mówienia więcej. Przestań czytać. Chcę być kimś innym, całkowicie zmienionym, innym, jak postać, która wpłynęłaby na dzieło Andersena, co ze swojej natury sprawia, że ​​myślisz o kruchości i niewinności dziecka. Mam na myśli, kim dokładnie chcesz być? Czego nie lubisz w sobie? Nadal lubię siebie. Tak, tak bardzo lubisz siebie… że chcesz się zmienić. Czasami testuję swoją osobowość. Zmieniam się tylko w stosunku do kogoś innego, kogo mogłem być, ale już nie jestem. To nie ja testujesz, stawiasz się przed lustrem, w przeciwnym razie nie widzę, jak możesz zobaczyć kogoś innego na swoim miejscu.

Lustro odpowiada: „Wyglądasz świetnie”. Chodź, żartuję. Naprawdę powinieneś postrzegać siebie jako pisarza, myślę, że chciałbyś być najbardziej ukochaną postacią na ziemi. Już ci mówiłam. Jestem trochę poddenerowowana. Mówię inaczej w takich momentach, więc nie bierz wszystkiego, co mówię dosłownie. Książka została napisana z obrazów umysłu, który wiecznie poprawia początkowe wypowiedzi, grając własne sztuczki, aby uniknąć horroru. Jest to sama natura umysłu, który nie obudzi się odkrycia, co jest prawdą. Moja książka to natura człowieka uchwyconego obrazem, jak fantastyczna zabawka, która odzwierciedla szczegóły rzeczywistości, która się zmienia i staje się nieoczekiwana, ujawniając się tylko duszy dziecka.

Przywództwo: Czy sposób, w jaki twój umysł działa, jest szeroką syntezą najbardziej udanych wyjaśnień życia, które zostały zaproponowane w kategoriach wymiany pomysłów i informacji, które wspierają prawdę o tym, czego będziesz doświadczać jako wyraz głębokiego doświadczenia?

Ciągle patrzę na siebie w lustrze i zastanawiam się, czy ludzie, którzy kochają, są zawsze piękne? Jeśli chcesz, możesz to napisać na swoich stronach. Możesz wszystko. Już mnie to nie obchodzi. Możesz komentować, co chcesz, jeśli chodzi o moje nastawienie. Więc czy nie powinienem pisać o twoim sposobie widzenia siebie? To jest pytanie. Może znów widzę siebie z twoimi oczami. Możesz. Nie, nawet nie wymazam cię z mojej pamięci, nawet jeśli czasami widzę siebie i często o tobie zapominam. Jutro napiszę o tobie, teraz nie mam okazji wiele zrozumieć. Nie ma mnie dobrze, aby cię usunąć, gdyby byłoby to jakieś przydatne… czy zrobiłbyś to? Nie wiem. To zależy od nastroju. Czy ludzie myślą tylko o użyciu… nic duchowego?

Wygląda na to, że jestem twoim lustrem, ponieważ zawsze dzielisz się ze mną swoją wizją i nie tylko wizja zbliża cię do miary mojego ideacyjnego, duchowego, ożywczego wymiaru, ale także faktem, że możesz być moim odbiciem we wszystkim We wszystkim, co myślę, we wszystkim, czego doświadczam, w lustrze czasu, który determinuje mnie, aby polubić to, co w nim widzę.

Dobrze, że teraz nie jesteś ze mną. Nie… nie pocałowałbym cię, nawet gdybym cię widział. Jesteś szczęściarzem. Podobało ci się to, co napisałem na Facebooku? Jestem w drodze, jutro spojrzę na ciebie. Myślę, że dręczę cię z moimi komentarzami. Czytam coś, ale ulotnie. Czekaj, teraz lepiej się spoglądam. Tak, czytam, pamiętam, co napisałeś. Powiedziałem ci, że masz świetny prezent na opracowywanie i komponowanie pomysłów na temat życia, nawet ideę matematyki, sposobu, w jaki włożyłeś matematykę do mojego tematu, to najbardziej podobało mi się.

Masz szerszy horyzont, nie ograniczaj się do czegoś statycznego. Mówiłem ci i powtarzam. Pisanie jesteś idealny jako kolega z drużyny. Oczywiście nawet nie sądzę, żebyś mógł bardziej szczegółowo, napisać powieść lub scenariusz filmowy, ale jeśli miałeś wsparcie i miałeś kogoś przy sobie, myślę, że wymyśliłeś super fajne rzeczy. I wierzę w to. Wiedz, że dużo czuję i myślę, że wiem też, jak pisać. Nawiasem mówiąc, gdziekolwiek idę, gdzie jest więcej ludzi, wszyscy otwierają na mnie oczy. Poza tym wyglądam dobrze. Więc jestem zarówno piękny, jak i mądry.

Najgłębsze uczucia człowieka są postrzegane, gdy udaje mu się spersonalizować swój nastrój w doświadczeniu bycia innym, wyznawając różnicę między byciem wyjątkowym a zrozumieniem faktu „bycia na świecie” jako horyzontu autentyczności.

To właśnie mówię bez skromności. To jest prawda. W końcu dowiedziałeś się, że ogólnie nie jest dobrze być skromnym. Albo jesteś dobry, albo nie. To jasne. Czas i ludzie pokazują prawdę. Wiedz, że mi się to podoba. Gdziekolwiek pójdę, nie nudzę się. Byłem kiedyś w pensjonatu. My, przyjaciele, z tymi, którzy mieli kabinę. I był wśród nich facet o twoim wieku. Zaczęły się niektóre dyskusje. W międzyczasie mój mąż wyszedł. Rozmawialiśmy na odległość. To było zabawne. Co mogę powiedzieć… był w moim wieku… tak, trochę jak ty. Ale pochylił się w rozmowie. Myślę, że jego żona spanikowała. To było w salonie. Kombinacje… Rozmawiałem z daleka. Miałem na myśli, że nie był w moim wieku. Czy mogę ci powiedzieć coś innego? Powiedz: zostanę 5 minut dłużej. Nie mówię nic innego. Idź spać. Jesteś zmęczony. Powiedz dobranoc i wyjdź stąd. Idę. Nie pytaj mnie jutro, jak długo tam pozostałem…

Sobota 09:38. Dzień dobry. Kolorowy dzień! Przeczytałem to, co do mnie napisałeś zeszłej nocy. Dziękuję Ci. A co zrozumiałeś z tego, co cię wysłałem? Czy możesz to bardziej wyjaśnić? Tak. Jestem teraz na siłowni, skończyłem dzisiejszy trening. Wezmę prysznic i powiem ci później. Możesz komentować to, co chcesz w wierszach. Napisałem je dla ciebie. W przeciwnym razie rzadko piszę. Tekst dotyczy silnego połączenia między nimi. Nie może być odrzucenia. To bezwarunkowa atrakcja. Tak się z tobą czuję, jesteś tutaj, prawda? Nie mogę się na ciebie wściekać, odkąd rozmawialiśmy. Okej, skończyłem czytać. Chociaż czasami denerwuję się na próżno, ale komentuję tylko twoje wiersze. Nie angażuję się w inne. Tak, cóż, czego chcesz, skomentowałem wczoraj. Napisz więcej… więc mam coś do skomentowania. Albo jak chcesz do mnie napisać tylko wtedy, gdy tęsknisz za mną. Naprawdę!

Przywództwo popiera prawdę o tym, czego doświadczasz w dialogu, który umożliwia twoje duchowe skojarzenie z inną osobą, porównując to, co czujesz w chwili maksymalnej szczerości - z tym, co czujesz, gdy jesteś super przekonany, że świat jest odzwierciedleniem mentalnego Postawa, powtarzalna z punktu widzenia konserwowanej, nieskonflicującej zmiany.

Ioana SarahPrzypomniałem mi jeszcze raz, w tych liniach, jak w najwyższej próbie zrozumienia „poza mną”, że wszystko, co sprawia, że ​​czuję się autentycznie w przestrzeni samozadowolenia, patrzy na siebie w lustrze i ciągle zaskakuje się wiadomościami i nowościami i dobre wieści.

Jak ktoś powiedział na stronie internetowej:„Rozumieliśmy się nawzajem, nawiązano związek, patrzyliśmy na siebie jak w lustrze, naprawdę w zagadce naszych egzystencji”.