Materia poddaje swojemu twórcy

Potrzebujesz jasnej wizji, aby skupić się na tym, co tworzysz, ale jednocześnie musisz mieć ogromną masę materii po swojej stronie, która może pozostać w „stabilnym” stanie tak długo, jak to możliwe.

Czytałem książkę o Alfreda Nobla, uważana za jednego z najstraszniejszych przestępców w historii świata. Jego ogromna fortuna została zgromadzona od produkcji piekielnego produktu Dynamite, który spowodował poczucie tajnego horroru dla każdego, kto zbliża się do jego domu. Miliony ludzi zginęły za pomocą jego dynamitu. Ale zapomina, że ​​dynamit został stworzony nie na wojnę, ale do innych celów: wydobycie, porywanie, tunelowanie i inna praca, która ułatwia pracę i życie dla ludzi.

Ale coś, co wzbudza we mnie solidarność ze swoim panowaniem, rodzaj przeplatania siły zrozumienia umysłu z rozmiarem rzeczywistości, której nie można ani nie doświadczyć, ani nazwać natychmiast. Cóż, Alfred Nobel, z zastrzeżeniem poufności i innych zabezpieczeń, miał setki substancji w swoim osobistym laboratorium w San Remo we Włoszech. Jeden bardziej łatwopalny niż drugi, jak rodzaj magicznego obiektu przeszedł przez ogień i nieoczekiwanie przekształcono w heliocentryczny model wszechświata. I oczywiście materiały wybuchowe - w tym „nitrogliceryna” - były przechowywane w różnych ilościach w pojemnikach, które były wówczas dość niebezpieczne.

Pojedynczy kropla, gdyby został rozlany na stole lub na podłodze, eksplodowałby - a podmuch rozprzestrzeniłby się na promieniu setek metrów kwadratowych. Ale pomimo całego niebezpieczeństwa naukowca został odsunięty na bok przez resztę życia przez jakikolwiek wypadek. Być otoczony śmiercią i niech śmierć będzie daleko od ciebie. Być chronione przed życiem w każdej pułapce śmierci. A gdybym sam był twórcą i gdyby taki stwórca mieliby wszystkie światowe rzeczy znacznie dłużej niż przeciętne ludzkie życie, zdecydowałbym się wyruszyć w maraton, który sprzeciwia się śmierci.

Rzeczywiście, muszę zadać sobie pytanie: jakie myślenie może prowadzić do wyniku, który podoba się wszystkim, ale także reprezentuje mnie i spełnia najbardziej?

Przywództwo: Czy twój związek z treścią twojego stworzenia jest odpowiedni dla wyższego myślenia uzyskanego poprzez pogłębienie wiedzy w systemie deterministycznym, który ułatwia trajektorię „podwójnej więzi”?

Materia jest posłuszna jej Stwórcy; To pierwsze prawo nauki. I nie wszyscy osiągają ten występ, ale tylko ci, którzy rozpoczęli długą podróż i długie wyszukiwania. Sprawa słucha tego, który wie, jak najlepiej sobie z tym poradzić, biorąc pod uwagę stopień, w jakim twórca zarządza, stosując istotną pomoc fenomenologicznego poglądu, aby zrozumieć tę próbę myślenia w filozofii natury. Istoty składają się z części materii organicznej, a życie wynika z rozwoju materii.

To prowadzi nas do wniosku, że ten, kto wierzy w twórcę wszechświata, wierzy również w wszechobecną, ochronną, tolerowaną, odporną energię. A ten, który porusza rzeczy w kierunku woli osobistej, to ten, który wie, jak przekształcić materię, aby uzyskać fulminacyjny wynik w dwóch światach: duchowym i materialnym.

Oczywiście w tym miejsce wchodzi duchowy poziom władzy. „Bitwa jest w niebie”, między światem materii a światem antymaterii lub o bezpośredniej korespondencji między wibracjami materii a czystą świadomością. Nie między ciałami, nie między właściwościami fizycznymi. Spróbuj na przykład przenikać oczami Stwórcy wszystko wokół ciebie, aby ożywić i poprowadzić sprawę w sprawach, zapewniając przejście „podwójnego połączenia” trajektorii: między człowiekiem a Bogiem, między teorią a badaniami, między duszą i Natura.

Staraj się zachęcić rzeczy do pracy tak, jak chcesz. Staraj się ożywić wszystko, przypisując mu pewne powinowactwo, inwestując je w tę jakość bycia „w pokoju ze sobą” w kategoriach pewnej homogenizacji natury duchowej lub pod względem dialektyki, która musi prowadzić do uniwersalności. Czy możesz?

Przywództwo: Czy Twoja osobowość może podwoić się w obliczu przeniesienia obrazu od Stwórcy do odbiorcy, dostosowując swoją esencję do treści istnienia, która przejawia jej wielkość w subiektywnej rzeczywistości?

Jest dopuszczalne, że twórca przechodzi między przypadkiem a odkryciem, między wizją a konkretnymi wysiłkami, będąc w stanie zmienić nieustępliwy wynik, który pojawia się u tych, którzy nie połączyli się z inteligencją materii uniwersalnej. Innymi słowy, sukces Stwórcy jest nie tylko obrazem odkrycia, ale wyraża rzeczywistość w skali mikroskopowej, w której materia jest jedynie tajemniczym wyrazem woli suwerennej.

Czy pamiętasz Prospero z Opery Szekspira, który był księciem Mediolanu? Za pomocą zaklęć i innych form magii mógłby zamówić materię, mógł obrabować każdego z mocy, by mu się sprzeciwiało. Przy najsilniejszych duchach podlegających jego woli mógł zacząć wiatry i fale morza. Na jego polecenie pojawiła się straszna burza, w środku którego sam statek jego wrogów był strasznie wstrząśnięty, ale jednak zorganizował sprawę w taki sposób, że nikt na statku nie został skrzywdzony. Jego śmiałe plany mogą w dowolnym momencie zamienić się w zobowiązanie śmiertelne. Dlatego Prospero przeniknął wszystko, ożywił i kierował wszystkim w materii, tworząc w całej sprawie każde istnienie.

Prospero nie jest prostą postacią opowieści, reprezentuje nieistotną esencję doskonałego twórcy.

Mówiąc wam to, chciałbym uznać pewne osiągnięcie: Wiem, jak skonstruować obraz, w którym siła rzeczy, tak jak jest to zamówione i niezrozumiałe, jest łączone z wiecznym ruchem materii podczas konfrontacji ze sobą, manifestując siebie jako reprezentacja wysokiej woli w wierze.

Ważną częścią przywództwa jest względna forma stworzenia, której doświadczasz w „ukrytym” świecie, który przedstawia rzeczywistość poprzez uchwycenie nie-materiałowej esencji doskonałego twórcy.

Materia poddaje swojemu twórcy, i nie możemy w żaden sposób zdecydować o jego zasięgu, z wyjątkiem punktu wyjścia subiektywnego refleksji nad myślą wcześniej pomyślaną jako subiektywność.