Nagroda lub kara, otrzymuję swoje przeznaczenie

Staraj się zrozumieć życie w całej mądrości i manifestacji emocjonalnej, łagodząc się od strachu, że coś stracisz, pozwalając sobie na to, czym naprawdę jesteś.

Po usłyszeniu jego głosu, który obudził nawet najgłębsze włókna jego serca, Monte Cristo zadrżał. Jego oczy spotkały się z spojrzeniem dziewczyny i nie mogły znieść blasku.

- Bóg ! Bóg ! - powiedział Monte Cristo - Czy to prawda, co pozwalasz mi się zastanawiać? Haydee, czy byłbyś szczęśliwy, gdybyś mnie nie zostawił?

- Jestem młoda - odpowiedziała delikatnie - uwielbiam życie, które zawsze dla mnie było tak przyjemne, życie, o którym myślałem, że marzę, którego nauczyłeś, jak żyć. I nie chciałbym umrzeć…

- Więc mnie kochasz? Monte Cristo poczuł, jak jego serce rośnie. Otworzył ręce, a Haydee rzucił się na klatkę piersiową, krzycząc:

- Tak kocham Cię ! Kocham cię, tak jak ojciec, brat, mąż! Kocham cię tak, jak kocham swoje życie, ponieważ kocham Boga, bo jesteście piękniejsi, bardziej życzliwi i więksi dla mnie niż wszystkie istoty! I tak, umarłbym bez ciebie!

Tendencja do refleksji nad własnym życiem duchowym, o twoich cechach psychicznych, na własnym zachowaniu i działaniach, pojawia się z odkryciem wiadomości, która minimalizuje pozycję władzy, którą zbudowałeś dla siebie.

Hrabia obudziła się boskim dreszczykiem emocji, jakby z czasem znajdował tajemnicę, ale prawie natychmiast uspokaja jego wzniosłość, aby zilustrować jego rozkosz. Różne stany duchowe przenikają jego świadomość. Jego wzniosłą wrażliwość nie może zostać zatrzymana przez żadną moc, raczej wychodzi ona, gdy opanujesz swoje łzy od płynnego, gdy słysząc dobre wieści:

- W takim razie niech twój będzie gotowy, mój słodki anioł! Odpowiedział na hrabiego. Bóg dał mi życie i pozwolił mi pokonać moich wrogów, Boże, widzę zbyt jasne, że nie chce stawiać pokuty pod koniec mojego zwycięstwa. Chciałem się ukarać, ale Bóg chce mi wybaczyć. Kochaj mnie, Haydee! Kto wie, może twoja miłość sprawi, że zapomnę, o czym muszę zapomnieć.

- Co ty mówisz, mój Panie? - zapytał Haydee.

- Mówię to jedno słowo, Haydee, oświeciło mnie ponad dwadzieścia lat mądrości. Mam tylko ty na świecie. Przez ciebie czuję się związany z życiem, przez ciebie mogę cierpieć, przez ciebie mogę być szczęśliwy… czy dostrzegłem prawdę, zastanawiam się? On zapytał. Bóg ! Po co ! Nagroda lub kara, otrzymuję swoje przeznaczenie. Chodź, Haydee, chodź! ...*

Przywództwo: Czy otwarcie innych na wersję twojej duchowej tożsamości jest w stanie wydrukować odrodzenie woli, z której powstaje instynktowny czynnik poczucia władzy?

Życzliwość i głębokość uczuć zawsze pozostawia miejsce na zbliżenie ludzi, zwiększając otwartość i reakcję, często mająca możliwość wymuszania trwałego wysiłku zrozumienia cech innego aspektu życia, z wyjątkiem sytuacji, w której „przebudowa „Jego trasy ma charakter bardziej formalny.

Obraz, który określa jakość życia, będzie w końcu w zależności od tego, jak interpretujesz wiodącą rolę w jej scenariuszu. Będziesz mógł stać się modelem, dla którego sam powód bycia reprezentuje mieszanka szczęścia i cierpienia - dwa bliskie regiony, które odzwierciedlają „światło”, tylko wtedy, gdy udało ci się zbliżyć się do tego, czego nie można zrozumieć z umysłem, ale raczej tylko ściskanie i wychudzone czymś innym. Z duchowym ciepłem.

W przywództwie, który jest miejscem na zaangażowanie w życie pełne siły i motywacji, poprzez uwolnienie ze strachu, że coś stracisz, pozwalając sobie na to, czym naprawdę jesteś, są podkreślone sprzeczności i oscylacje własnej istoty poddane prawu ślepym - opartym na szczęściu i cierpieniu, duszy i umysłu.

W rzeczywistości w przywództwie muszą one łączyć się i uzupełniać siebie w perspektywie spełnionych oczekiwań, w twojej mądrości wypełnienia i manifestacji emocjonalnej - które mają tendencję do wywierania, zbiorowej funkcji, aby zmniejszyć surowe uznanie, lub Nawet negatywne, związane z tym, czym mogłeś być, ale nigdy nie było.

Przywództwo jest suwerenną cechą życia, akcentem pozytywnego stanu afektywnego, z którego wyłania się stan maksymalnej mocy człowieka, który wie, że prawdziwa szczęśliwa gwiazda pojawia się jako uznanie jedności w świecie dualności.

Nagroda lub kara, otrzymuję swoje przeznaczeniepodkreśla poczucie zaangażowania w istnienie związane z kimś innym, poprzez szczęście lub cierpienie, poprzez sumienie lub energię emocjonalną.

Zawsze najistotniejsze doświadczenia są powiązane z tym, co interpretujesz w wersji osobistej definicji, postrzeganej jako choreografia nastrojów spowodowanych przez innych, ale osobiście doświadczane na poziomie „światła”.

* Notatka:Alexandre Dumas -Hrabia Monte Cristo, Youth Publishing House, 1957.