Efekty specjalne

Naucz się budować wizualny obraz wszystkich elementów, które składają się na rzeczywistość, aby to, co chcesz podkreślić, było ogromnym efektem synergii.

Współpraca między dwoma tytanami trwa również podczas zsynchronizowanego nagrywania muzyki. Eisenstein z pasją obserwuje żmudne i maksymalne wymaganie kompozytora. Nagranie odbywa się w świątecznej atmosferze. Muzyka Prokofiewa zadziwia i zachwyca Eisenstein.

Prokofiev działa na nagraniu z pochłaniającą pasją. Zaczyna od zapytania o wszystkie problemy techniczne nagrania. Słucha wszystkich instrumentów wytwarzających szum, które ma dostępne studio, w tym niektóre z nich w wyniku.

Na przykład w przypadku fragmentu „kwadrat”, wzdłuż pięciu instrumentów perkusyjnych, istnieje również w orkiestracji… wanna z Mosfilm. Zauważa deformacje wytwarzane przez mikrofony. Rozwiązuje problem, stosując wady aparatu w celu uzyskania oryginalnych efektów. W ten sposób rejestruje krzyżackie trąbki bardzo blisko mikrofonu, wzmacniając wyglądające deformacje i w ten sposób uzyskiwanie „gigantycznego dramatycznego efektu”. Poszukuje efektów specjalnych również poprzez nietypowy rozkład instrumentów, poprzez „odwróconą” orkiestrację, nie do pomyślenia w dziedzinie regularnych dzieł symfonicznych.

Próbuje rozwiązań - od tego czasu stosowane powszechnie - umieszczając orkiestrę w jednym studiu i chórze w innym, podając je później podczas nagrywania, z kabiny, w zależności od dramatycznych potrzeb akcji.*

Przywództwo: Czy możesz nadać swojemu stworzeniu treść autentyczności, aby zadziwiać świat poprzez „istotę myślenia poprzez kontrasty” wyrażoną w formie zaakcentowania oderwanego i otwarcia stanu umysłu na nowość?

Proces tworzenia kompozycji, którego zarysy pękają z losowych „dźwięków” wytwarzanych przez różne wskazówki (instrumenty, głosy, wibracja ciał w ruchu itp.) Jest znacznie bardziej skomplikowany, dopracowany przez szereg licznych skojarzeń i odnosi się Do całej naukowej, emocji, wizjonerskiej i kreatywnej rezerwy reżyserowi ma do dyspozycji. Proces ten ujawnia nam esencję zjawiska „myślenia poprzez kontrasty” - dążenie do starannego wyboru wkładów słuchowych, później złożonych w fantazyjną kombinację.

Każdy dźwięk lub mieszanka dźwięków, wszystko wchodzące na obwód mapy wymyślania umysłu, można uznać za rodzaj „tłumacza”, który wydaje instrukcje wysokiego poziomu w kodzie, który, aby został rozszyfrowy Jednolitym myślenie. Dobry reżyser przewiduje formę, jaką jest esencja takiego specjalnego działania, zanim promuje swoją wersję rzeczywistości za pomocą mikrokosmosu uczuć, myśli i pomysłów.

Następnie, podczas materializacji w różnych wzorcach częstotliwości, wraz z wprowadzeniem niektórych sugestii, cały kod przekształca się w obraz wizualny: treść i komunikat.

Reżyser, którego nastrój jest oderwany i otwarty na nowość, wie, jak scenariusz tak elokwentnie, jak to możliwe, scenariusz, który podkreśla jego związek ze światem znacznie szerszym niż scena eksperymentu, w którym widzowie muszą powiązać wszystko, co widzą na ekranie ze środowiskiem, z innymi ludźmi, zasadami i znaczeniami. Skrypt powinien podkreślać naturę bycia reżyserem, nie tylko poruszanie sercami publiczności, ale także reprezentowanie rzeczywistości własnego istnienia, własnego umysłu, własnej świadomości.

Istotność myślenia poprzez kontrastów można znaleźć w odniesieniu do rzeczy, działań, warunków, zdarzeń i postaw, które zawsze można zmienić zgodnie z przyczynami i skutkami, które prowadzą do zmiany ram reprezentowania wiedzy, która dąży do wyjaśnienia świata.

Tylko reżyserzy obdarowani bardzo dobrym uchem do muzyki mogą uchwycić „niezwykłe wyjścia” z losowych dźwięków. Najlepiej jest zoptymalizować strumień efektów specjalnych odpowiadających warunkom postrzegania głębokich i znaczących dźwięków z całości „dźwięków”, aby potwierdzić różne elementy scenariuszy filmowych.

To, co sprawia, że ​​przywództwo jest rodzajem pucharu o coraz bardziej kompleksowym tomie, dzięki czemu jego własne jest nadprzyrodzone moce, jest związane z umiejętnościami zlokalizowanymi i wykorzystywanymi „wadami aparatu w celu uzyskania oryginalnych efektów”. Dzięki wadom, reprezentując ukryte skarby za dźwiękami, echami, zakłóceniami, zamieszaniem i zniekształceniami, pod którymi ponownie zjednoczyła się sztuka uchwycenia subtelnych esencji, wszystko i wszystko nabiera nowej tożsamości, a mianowicie języka i jedności.

Aby móc przekształcić wady aparatu w dźwignię, która może przenieść wszechświat, to oznacza bycie reżyserem. Aby szukać efektów specjalnych poprzez nietypowy rozkład instrumentów, poprzez „odwrotną” orkiestrację, nie do pomyślenia w dziedzinie regularnych dzieł symfonicznych, to oznacza bycie kompozytorem. Aby móc przetłumaczyć wszelkie wady przez czystość, spokój lub błyskotliwość, aktywując się u ludzi określony stan umysłu, jest to jakość lidera.

Zapewnienie tworzeniu treści autentyczności oznacza zasymilowanie idei „deformacji” najbardziej odpowiedniego medium, przez które komunikacja jest zawarta, z ogromnym efektem pełnego realizmu - zdolnego do dobrego pokazu.

Efekty specjalnesą najważniejszym wkładem, jaki reżyser może wnieść na świat poprzez aparat, służąc do wzbogacenia i dodawania wartości jego wizji.

* Notatka- stodoły jonowe -Eisenstein, Youth Publishing House, 1966.