Żebrak, który daje jałmużnę

Znajdź motywację, która może sprawić, że jesteś taki, jaki naprawdę jesteś, aby ewolucja twojego duchowego pochodzenia nie została zatrzymana lub tymczasowo wstrzymana.

Żyją z wielką roztropnością, codziennie rozpalając ogień, jako ludzie bardzo zaniepokojeni. Jean Valjean nie zastąpił żadnego z mebli, które tam znalazł: miał tylko pełne drzwi zrobione zamiast drzwi do małego pokoju Cosette. Nikt nie mógł zgadywać, że w rzeczywistości był tym samym bogatym monsieur Madeleine, który ukrył swoją tożsamość. I wrócił do tej dolnej części człowieka, jakim tak naprawdę był. Skromność niewykorzystana przez lata lat prosiła o odzyskanie.

Nadal nosił żółtą kamizelkę, czarne spodnie i zużyty kapelusz. Ludzie na ulicy myśleli, że jest biedny. Czasami zdarzyło się, że miłosierna kobieta odwróciła się i dała mu jałmużnę. Jean Valjean otrzymał i skłonił się do ziemi. Innym razem zdarzył się na jakimś nieszczęściem. Potem rozejrzał się, aby nikt go nie widział, zbliżył się do żebraka ukradek i wymknął moneta w dłoni, często nawet srebrną monetę, a potem odszedł od niego. Ta rzecz może przynieść mu niedogodności. W sąsiedztwie ludzie zaczęli go znać jako „żebraka, który daje jałmużnę”.*

Przywództwo: Czy jesteś wyraźnym przypadkiem negocjacji między ubezpieczycielem a ubezpieczonym, z perspektywy doświadczenia bolesnej pokory przed dramatyczną sytuacją, która pomaga ewoluować duchowo i uratować duszę?

Każdy przywódca, napędzany pragnieniem zmiany jego stylu życia, na znalezienierównowagaPomiędzy funkcjonalnością a kontekstem, między władzą wewnętrzną a obowiązkami jego funkcji, jest wyraźnym przypadkiem negocjacji między ubezpieczycielem a ubezpieczonym, który ma być traktowany jako temat, którego rozwiązanie leży w ludzkiej świadomości, a nie poza nią.

Z jednej strony zapewniasz sobie niezbędną niezależność, z drugiej strony zdobywasz nowe spojrzenie na życie. Ubezpieczyciel jest synonimem lekkomyślnego poczucia nieubłaganego przeznaczenia, podczas gdy ubezpieczeni mogą być skorelowane ze stałą walką z rzeczywistością upadłego świata, zdominowanego przez cierpienie i materializm lub walkę pamięci z zapominaniem.

Ewoluować duchowo w kierunku wyższej świadomości, w większym stopniu mądrości, pokazać swoją hojność w sytuacji wyrzutów sumienia, która może nadać nowe znaczenie wewnętrznemu światu.

I nie tylko to, nadal musisz pokazać swoją hojność przed retrospektywnym spojrzeniem na to, co zostało ci przekazane, aby usłyszeć, nawet przy braku argumentów, które nie identyfikują gałęzi prawnej, bez niekonadycyjnej logiki. Wiara jest medytacją na przeszłości, która ściga was jako klątwę, z której musisz wyciągnąć wnioski w sensie osób podtrzymywanych przez świeżą, odnowioną świadomość, z której musisz dowiedzieć się, co oznacza miłosierdzie, co to znaczy być delikatnym, szczerym , kochający, szczery, rozjemca.

Aby dotrzeć do siebie, czasami walcząc nawet z życzeniem władzy i chwały, odkrywając w matematyce abstrakcyjnego świata, którego doświadczasz, kierując się własnymi równaniami, raczej problemem uczucia niż logiki, pod wpływem środków zapewnienia równowagi między wewnętrznymi i zewnętrznymi. To coś więcej niż pieszczota, przyniesienie czystych myśli, jest to raczej absolutnie podbicie sposobu na odtwarzanie swoich uczuć innym.

Od nauki o wykorzystaniu cnót, które otaczają cię jako aurę pewności siebie, po sztukę akceptowania siebie między innymi jako gościa wśród gospodarzy, nieprzerwane uznanie piękna odgrywa ważną rolę w sposobie lepszego rozwoju i definiowania siebie , odkrywania nowych rzeczy o innych, o świecie. Przywództwo staje się arcydziełem, którego kompozycja, inspirowana być może podsumowaniem przeszłości, pokazuje człowieka w pełni jego cech tła. O wielkości, która daje się innym, aby podziwiać go chwila po chwili, a nawet ją poprzeć.

Przywództwo: Czy sytuacja, w której rodzi się twoja wyższość, jest szybką poprawą w doświadczeniu dostępu do zmiennej „Sprawdź swoje postrzeganie, jakie życie ma być w cudowny sposób”, który umieszasz do dyspozycji duszy świata?

Nie wystarczy żyć zgodnie z surowymi prawami przywództwa, musisz również posypać trochę spokoju wewnątrz i na zewnątrz twojego istoty. Życie symbolizowane w cudowny sposób może być postrzegane jako triumf wobec wszystkich niedociągnięć, grzechów i pasji świata, triumf, który obejmuje cię, gdy podążasz śladem przeszłości, która cię prześladuje i chcesz zapomnieć, abyś mógł rezonować I identyfikuj się z tym, który może cierpieć, a nie tylko tym, który pokonuje.

Ponieważ mózg jest zaprogramowany w celu wchłaniania dowolnego modelu lub struktury rzeczywistości, którą obserwuje i bada, podobnie jak człowiek, podlega normom dotyczącym jakości przywództwa, zaprogramowanego do łączenia się przez długi czas do sieci energii duchowej To rozwija się w doskonałej harmonii z życiem i otaczającym środowiskiem.

Istotne elementy przywództwa to błyszczenie mądrości z doświadczenia życia, w którym cierpienie często przytłoczyło chwile szczęścia.

Wielki pisarz, Victor Hugo, wezwał:„Zdejmijmy stary tynk, który ukrywa fasadę domu. Nie ma innych zasad ani modeli”.

Aby spełnić warunki sztuki przywództwa, rzucając nagość swoich istot, zasłonę uczuć, które nie mają nic wspólnego z nauką, ale z manifestacjami w kontekście społeczeństwa, które rzuca cię na poziom rezonans Ludzki wymiar egzystencjalnych zobowiązań, musisz zamknąć i zbliżać się do tego, kim naprawdę jesteś. Dla człowieka, który uważa mądrość i zyskuje głębokie zrozumienie faktu, że coś innego niż część materialna uzupełnia go i przynosi równowagę. Księgę życia można otworzyć bez kluczy, z prostym skanowaniem istoty.

Przywództwo to wdzięczność doświadczenia doświadczenia cierpienia na skraju sytuacji, w której czujesz się zbyt skłonny do wyższości swojej pozycji, lub gdy czujesz się związany lub zbyt zależny od idealnej formy życia, które naprawdę zasługuje na przeżycie.

Żebrak, który daje jałmużnęodnosi się do konkretnie ludzkich aspektów przywództwa, zdominowanych przez konkretne prawa. Przywództwo musi być „ubrane” w humanizm, podobnie jak we wszystkich innych dziedzinach, opierając się głównie na prawie niepisanym prawie: dać nie tylko zapytanie.

* Notatka:Victor Hugo - Les nieszczęśliwy;