Perspektywa zbliżenia

On October 14, 2015, in Leadership 360˚, by Neculai Fantanaru

Podejdź do wszechświata nauki, próbując skomponować „wiersz”, a nie tylko opowiedzieć „historię”.

Zastanówmy się nad dwoma przykładami, które prawdopodobnie lepiej wyjaśnią związek między dwoma dyrektorami, Griffith i Eisensteinem, a później pozwolą nam lepiej zrozumieć geniusz dzieła Eisensteina. Zbliżenie nie było zatem „wynalazkiem” Griffith. Edvin Porter użył go jako technicznego środka, robiąc sesję bankową w zbliżeniu w kierunku widzów. Spowodowało to wrażenie i nic więcej.

Ale Griffith wykorzystał w filmie zbliżenie kobiety czekającej na powrót męża, a następnie wizerunek tego, na który czekała. Ta przemiana spowodowała burze przez jej niezwykłą naturę.

- Jak można go rozdartić, zapytany, z takimi skokami? Nikt nic nie zrozumie.

- Ale Dickens, odpowiedział Griffith, czy nie pisał w ten sam sposób?

- Tak, ale był Dickensem; Pisał powieści i to było coś zupełnie innego.

- Różnica nie jest nawet taka świetna, piszę powieści na zdjęciach.

Jednak zbliżenie Griffitha było związane tylko ze sposobem zobaczenia, fizycznymi warunkami sposobu, w jaki można zobaczyć postać: mianowicie z bliska.

Eisenstein użyje zbliżenia, aby nie pokazać czegoś konkretnego, ale raczej reprezentować. Innymi słowy, nie obserwuje po prostu policzka ani obiektu z bliska, ale raczej używa go w tym aspekcie, aby wyrazić pomysł, aby nadać mu nowe znaczenie. Griffith opowiada historię, Eisenstein komponuje wiersz.*

Przywództwo: Czy możesz odróżnić nowy wymiar rewizji od horyzontu doświadczenia, które należy często napędzać poprzez interwencję określonego osiągnięcia?

Idealny i głęboki zmysł, którego artysta szuka w procesie opracowywania nowych koncepcji, przekształcania przywództwa w rodzaj projektowania scenicznego - sposób myślenia o obrazie nad prawdziwym światem lub obraz człowieka odzwierciedlonego na świecie, oparty na Połączenie nauki nad wszechmocnym faktem jest transponowane na poziomie doświadczania jego istnienia.

Sam artysta zamienia się w pierwszy wpływ na zjawisko reprezentowania dużego obrazu, a tym bardziej na ewolucję zbliżania się sposobu, w jaki widzi i postrzega „to, co wie” w ogromnej sytuacji otaczających go informacji. Ten obraz rejestruje znaczenie, jakie artysta przywiązuje do aktu stworzenia wzdłuż postępowania człowieka, który wie, jak komunikować się z tym, co widzą w nim inni.

Treść przesłania, którą dostarczasz do całego świata, stając się głównym przedmiotem, wyrównującą siłę założeń, często subiektywna, związana z organizacją rzeczywistości, która może prowadzić do nowej formy sztuki, pozostaje związana z złożonym przedstawieniem zbliżenia. Chodzi o myślenie skierowane do ostateczności objawień, które zaspokajają warunki ideału wiedzy pochodzące z doświadczenia badań, z samej substancji wcześniej asymilowanych.

Rewizjonizm jest formą wiary w odkrycie, które zamienia się w zdumienie: poczucie bycia przed rzeczywistością często ignorowane przez świat, ale otwiera drogę do idealnej wielkości wyraźnej rzeczywistości. Chodzi o nadanie znaczenia tego, incydentowi lub zjawisku, z którego wyciągają pewne wartości tematu te podstawowe atrybuty wynikające z perspektywy tego, co widzisz i sposób, w jaki wyjaśniacie, w co chcesz, aby inni wierzyli.

Przywództwo: Czy sposób, w jaki reprezentujesz punkt widzenia w składzie wielkich ekspresyjnych zasobów, odzwierciedla centralny punkt rozszerzonej samooceny, której doświadczasz poprzez to, co cię różni?

Przywództwo kontynuuje postęp w kierunku bardziej precyzyjnego modelowania faktów, które należy ujawnić za pomocą znaczeń, opartych na obiektywnych reprezentacjach, z pomocą technologii i informacji, w różnych kontekstach potwierdzenia siły tworzenia, nie tylko jeśli „powiesz” Historia ", ale raczej, jeśli uda ci się„ skomponować wiersz ”.

Dlatego zbliżenie jest powiązane nie tylko ze sposobem widzenia, nie tylko z fizycznymi warunkami sposobu, w jaki można podejść z bliska. Ale raczej stanowi wynik syntezy całego doświadczenia, konsekwencja niezwykłego akumulacji pojęć i pojęć, modelu definiowania nauki związanej ze znaczeniem przypisywanym osobliwym osiągnięciu, wypełniając w ten sposób obszar ciągłości między twórcą a odbiorcą .

Postawa lub działanie, które następuje po przeglądzie koncepcji, dotyczy wyłącznie artysty, który, podobnie jak kolekcjoner, który jest tak pasjonatem kuszących obiektów, stoi wiele godzin przed nimi, aby lepiej przenikać ich tajemnicę, buduje swoją pracę poprzez argumenty, które zawierają Rozumowanie i dowody dotyczące relacji między obrazem, ideałem i rzeczywistością.

Rozszerzoną samoocenę uzyskuje się poprzez treść rozumu, aby przetrwać artystę, który nie troszczy się już o swoje własne stworzenie, choć konkretne, żyjące przez jedyną rzecz, która odróżnia go od reszty świata: wykorzystanie oryginału Spektakularność arcydzieła w zrównoważonej lekcji życia.

Perspektywa zbliżeniajest generowany głównie przez elitarnych wykonawców, którzy nieustannie badają ukryte głębiny bytu i świata poprzez naukę, aby uzyskać nie tylko inne znaczenie dla istnienia. Ale także, aby wyjaśnić sobie doświadczone prawdy, poprzez innych, na swój własny sposób.

* Notatka:Jon Barna -Eisenstein, Youth Publishing House, 1966.