Dusze

On February 27, 2015, in Leadership Q2-Sensitive, by Neculai Fantanaru

Wzywaj swoje ego do uzyskania lepszej tożsamości w obliczu innych, nadając sens głębszej rzeczywistości.

- Maximilien - powiedział Monte Cristo - przyjaciele, których straciłem, nie spoczywają w kurzu. Są pochowani w naszych sercach, a Bóg go chcieli, abyśmy mogli je wiecznie po naszej stronie. Mam dwóch przyjaciół, którzy zawsze mi towarzyszą: Jeden z nich to ten, który dał mi życie, drugi to ten, który dał mi inteligencję. Ich duch, oboje, żyje we mnie. W momentach wątpliwości proszę o ich radę, a jeśli mam zrobić coś dobrego, wynika to tylko z ich rady. Zapytaj swoje serce, Maximilien, czy musisz iść dalej i pokazać mi twarz tak okrutną.

- Mój przyjaciel - odpowiedział Maximilien - głos mojego serca jest całkowicie smutny i tylko obiecuje mi nieszczęście.

- Tylko słabi widzą wszystko przez czarny materiał. Dusza otwiera własne horyzonty. Ponieważ twoja dusza jest mroczna, pokazuje zachmurzone niebo.*

Przywództwo: W jaki sposób twoja osobowość reaguje na jedną z dwóch alternatyw: „Czy jesteś samotną wyspą” lub „kawałkiem całości”, poprzez założoną pozycję duszy i wyzwania istnienia?

Wielki człowiek mentalnie kojarzy swoją osobowość, doświadczenia, każdy czyn, każdą wybraną ścieżkę, każde działanie, z pewnym doświadczeniem i pewnym zmysłem, aby stworzyć harmonię między tym, kim jest a tym, kim chce być. Posiadając dodatkowo pewną wrodzoną zdolność do duchowej wrażliwości, dziedzicząc gen inteligencji i mentalność swoich poprzedników, taki człowiek nigdy nie objawia się jako wędrującej istoty, która znosi egzystencjalne przygody, ale raczej model cnoty podziwianej przez wszystkich.

Przywództwo może stać się dominującą cechą duchowego człowieka, ponieważ przywiązuje znaczenie z głębszą rzeczywistością, wisząc na horyzontach generowania zaufania i wiarygodności, kontury prawdziwego sojuszu z poprzednimi modelami myśli i cnoty.

Powierzchnia przestrzeni myślenia i działania przywódcy ma tę głębię banalnego przechodnia przez ten świat, ale także perspektywę artysty, który organizuje jego obraz według wydarzeń, które wymagają jego sumienia - postrzeganie dodania do wymiaru bardziej wyrafinowana tożsamość. Ale także dlatego, że pełnia wiary w wyższą siłę jest najbardziej odpowiednią formą rozważania siebie za źródło zamówienia, którego nie przewidywałeś, ale która faworyzuje cię w taki czy inny sposób.

Umieszczając się w ciągłej pozycji swoich poprzedników, jeśli chodzi o nakładanie się sfer uznania tego, co jest moralnie poprawne, a co złe, taki człowiek będzie w stanie lepiej reprezentować podstawę oceny wartości i fundament głębokich przekonań.

Dobry koneser znaków świata wyciąga jego pochodzenie od wiedzy swoich poprzedników, przeprowadzając badanie sumienia przed Bogiem w sposób, w jaki otwiera swoje horyzonty w obliczu rzeczywistości, która wygląda obce i niekorzystne.

Bycie samotną wyspą oznacza usunięcie się z przyczynowej siły zdarzeń, które mają poważne znaczenie dla twojej ewolucji, przez fakt, że obraz świata, od którego pochodzisz, jest do dyspozycji świadomości poza czasem i przestrzenią, Świadomość, która angażuje się w tworzenie rzeczywistości, której chcesz.

Rzeczywistość jest tym, co myślisz o sobie w wizjach wizji innych czasów, które umieszczają cię w bardzo realistyczny sposób w środku obecnego działania, w pomysłowym kontekście zmiany trasy wydarzeń - uniwersalną inteligencję, która kontynuuje swój plan przez Wiedza przekazywana z pokolenia na drugie.

Człowiek, w którym panuje niemal nadludzka spokój, leży, poprzez doskonałość, w obszarze zakłóceń zewnętrznych - w których można znaleźć wskazania potencjalnego polerowania i wskazówek. Twoje ego może zyskać lepszą tożsamość nad innymi tylko wtedy, gdy udaje ci się być czymś więcej niż to, czym jesteś w każdej chwili w cyklu życia - kiedy masz okazję szczerze podzielić się swoimi uczuciami i tęsknotą dla bliskich.

Bycie częścią całości jest połączenie się z wyższym źródłem władzy, aby Twoja osobowość mogła być związana z prawem do pomocy dla świata, który nadal koncentruje się na wpływie walki między dobrem a złem.

Najważniejsze wymagania ludzkiej duszy są twierdzenie o posiadaniu mądrości osób starszych, zdolność do chodzenia śladami oraz potrzeba karmienia z satysfakcją wypełnionej misji duchowej. Oczywiście nic nie jest trudniejsze do przemierzania niż podróż uduszona nostalgią tej „jedności w świadomości i uczuciach”, która była na nas wrażenie w dzieciństwie lub nostalgii długotrwałej miłości lub nostalgii nostalgii świat przed grzechem pierworodnym.

Przywódca jest symbolem swoich poprzedników, wzbogacony odważnością, dynamizmem i inspiracją, z tą moralną cechą wynikającą z mądrości, którą zostawili, kształtując go w tym, czym powinien być: sędzia faktów i decyzji, mediator pragnienia pragnienia dla zmian lub przykłady mocy modelowania, na którym inni mogą spoczywać.

Słowa angielskiego poety Johna Donne nigdy nie będą więdnąć:„Żaden człowiek na tym świecie nie jest samotną wyspą. Każdy człowiek jest częścią kontynentu, kawałkiem całości”.Wszyscy czerpamy z innych. I tak samo sposób bycia i najwyższe zdolności umysłu i przemyślenia są często przekazywane duchowo.

Biorąc pod uwagę zdolność przyjęcia ducha tych, którzy żyli, żyli i będą żyć w tobie, jest czymś głębokim, podnoszącym na duchu, co nie tylko inspiruje cię do działania, ale zbliża cię do sceny przełożonego, który korzysta z tego Cnoty, z którymi sam jest w równowadze.

Przywództwo jest cechą człowieka zainwestowanego z dużą duchowością, aby udowodnić istnienie uniwersalnej inteligencji, zapewniając zaktualizowany horyzont wiedzy na temat postrzegania przeszłości i teraźniejszości, między dobrem a złem.

Duszesą wiarygodnymi przyjaciółmi, którzy mieszkają w tobie, nieustannie obserwują nad tobą, zwiększając te cechy, które dają szlachetność waszym życiu, a jednocześnie poszerzają twoją sferę uderzenia i wpływu. Jakie są cnoty, które masz możliwość wykonania z ich pomocą?

Moc, by wznieść się ponad tym, czym jesteś, zakładając wizję świata i rozszerzając doświadczenie korzystania z niego poprzez działanie, koncentrując się na głęboką i stałą tożsamość, znajduje integrację nie tylko w szlachetnym ideale. Ale przede wszystkim, poszerzając horyzonty wiedzy i pogłębiając relacje z tymi, którzy zainspirowali cię przez całe życie.

* Notatka:Alexandre Dumas -Hrabia Monte Cristo, The Publishing House, 1957.