Czas leci

On January 27, 2016, in Leadership S4-Quartz, by Neculai Fantanaru

Znajdź wyjaśnienie sposobu, w jaki zostałeś utworzony w niezbędnym horyzoncie autentyczności, eliminując wątpliwości co do tego, kim musisz być.

Zaczynam dzień od pamiętania tego, co zrobiłem wczoraj, próbując zmierzyć się z tym wewnętrznym głosem, który nie znajduje sposobu na wprowadzenie nowego cyklu transformacji. Odpowiedź wciąż się powtarza podczas tych refleksji, ale jest zbyt niespójna, aby mogła być dostosowana do nauczania moralnego.

Niejasne odpowiedzi przechwytują kluczowe momenty, natychmiast podniecając entuzjazm do wykrycia„Niepewny wynik”.Przedstawiają mnie natychmiast w niezrozumiałych zjawiskach, wynikające z myślenia przednaukowanego. Jutro wzywa, a ja wciąż ciągnę swoje kroki w pewnym sensie wirtualnych interakcji z tym, co mi odpowiadałoby i zidentyfikowałoby mnie w przeszłości.

Pokusa obszaru mistycznego, zakodowanego przesłania, do którego muszę znaleźć klucz do dekodowania, może być zakończenie tego ważnego kamienia milowego wśród niejasnych aspektów i mylących informacji. Podobnie jak artysta, pasjonujący się swoją sztuką, na której chce podnieść do wysokiego poziomu kunsztu, staram się szukać potężnych źródeł własnego ego, poprzez koncepcję tworzenia celu na świecie. Wspomnienia można zabrać.

Przywództwo: Czy doświadczenie wiedzy, które podchodzisz, przyjęte przez akceptację dwuznaczności, odnosi się do związku zwanego „czynnikiem wewnętrznym”, który ujawnia rzeczywistość z wieloma interpretacjami?

Czy pisarz Maurice LeBlanc nie powiedział nam, że w końcu samo życie jest doświadczane w rodzaju abstrakcji, z jego burze i wielkością, z monotonią i różnorodnością? I dlatego może smakujemy z gorączkową pośpiechem i z coraz bardziej intensywną przyjemnością w tej krótkiej podróży, której koniec można zobaczyć od momentu, gdy się zaczyna.

Dobrze lub złe, że znajduje się miejsce w czasie, które trochę mnie wstrząśnie, jak tylko boska moc. W innej formie niż zwykle, przydatne do wydania niedoskonałego we mnie i wokół mnie. Który może być nieodłącznym konfliktem, który okazuje się przypadkowym wędrówką, zamieszaniem umysłu, duchowym chaosem, a„Chodzenie po niekończącej się linii”,powodując przyspieszenie obszarów cienia i wrażliwości.

Dwie interpretacje można przekazać rzeczywistości, którą postrzegam jako prawdziwe: po pierwsze, wszystko wokół mnie jest zawsze gotowe do przechodzenia transformacji poprzez podstawienie, a następnie wszystko, co chwytam wizualnie, można wyrazić i kodować słowo pisemne.

Właśnie dlatego wszystko wydaje się mieć potężny mistyczny i tajemniczy komponent dla czytelnika, ponieważ wszystko, co mnie motywuje w moich wysiłkach, to jedno pytanie, które czasami zadałem: jak daleko jesteś gotów pójść drogą, która jest zamierzona Aby być czysto subiektywną budową, próba odtworzenia pierwotnej intensywności poczucia niepewności?

Muszę się w nich stale przedstawić, muszę je opanować, wykorzystać je na moją korzyść. Ale tak jak mierny komik kontroluje ton swojego głosu, nie troszcząc się o to, co wyraża, zgodnie ze wpływem publiczności z przerażającą arogancją, nie udało mi się odłączyć od słabości poprzedniego dnia, inne niż usposobienie, które przypomina odwrócenie uwagi od tego, w co muszę wierzyć.

Przywództwo: Czy odejmujesz od tego, kim byłeś uwarunkowany, zmierzając w kierunku tego, kim pamiętasz?

Przechodzenie przez szereg wspomnień jest w pierwszym przypadku wyjaśnieniem sposobu, w jaki przekształciłeś się w niezbędnym horyzoncie autentyczności. A w drugim, jest to metoda samokrytyki na twoją pozycję w kierunku tego, co ci wymykało się, w kierunku tego, czego nie wiedziałeś o sobie w dwuznaczności sytuacji, które utrudniały osiągnięcie odpowiedzialności.

Nie nikt, kto może mi kupić spokój ducha. Dziwna podróż jest, w sposób, w jaki sobie wyobrażam, zastanawiając się nad chwilami życia, przeniesieniem doświadczenia na terytorium mylącej obsesji, ciężkim ciosem zadanym w teraźniejszości - o nazwie„Nigdy nie mogę odejść od tego, kim byłem”,taki, który koło czasu obraca się bez końca.

Czasami dzień wczorajszego, którego szczegóły grzywny są wymazane i zamazane w czasie, jest jak podróż: naprawdę zaczynasz ją rozumieć dopiero wtedy, gdy się skończy. A przyszłość jest niepewna, tak jak wczoraj.

Przywództwo, wywołujące wymowne potwierdzenie tożsamości uwarunkowanej wiedzą, która odpowiada na pytania, które Cię dotyczy, może mieć silny punkt, aby zakończyć ten ważny punkt orientacji wśród niejasnych aspektów i mylące informacje z wszystkiego, co kiedyś byłeś, względne, względne do tego, czym się stałeś.

Sposób, w jaki trenujesz się w niezbędnym horyzoncie autentyczności, opiera się na twojej zdolności do zasugerowania rzeczywistości, której akceptacja i zrozumienie zakotwicza czytelnika w samej jedności, przestrzeni całości, doskonałej istoty i absolutnej egzystencji.

Człowiek o cechach przywódczych odchodzi od tego, co zostało uwarunkowane przez okoliczności, zbliżając się do tajemniczej wyższości nadanej statusem artysty uderzającego i niezapomnianego wyrażania. Jest to jedyny sposób na poprawianie siebie i przezwyciężenie jego stanu niższości (ignorancji + niepewność) lub stan nieadekwatności, który go testuje, gdy znajduje się przed zamkniętymi drzwiami, sprzeczne myślenie.

Z tego powodu jedno z znaczeń przypisywanych wyrażeniu„Smoki, które od wewnątrz goniłem / dokuczałem”Czy nie padają ofiarą twoich wątpliwości co do tego, kim powinieneś być i nigdy nie byłeś, mając reperkusje na temat tego, czym się stałeś.

Niepokoje zrodzone z intensyfikacji wykorzystywania poprzednich momentów, związane raczej z pozorami niż esencją, są nasiona stanu odpoczynku znalezionego w rozkładu, którego gęstość znaczenia ma wyrażenie leniwego przeniesienia pośpiesznych wniosków.

Siła autentyczności osiąga się poprzez usunięcie wątpliwości co do tego, czym powinieneś być, a nie, gdy nie jesteś pewien, co myślisz o sobie, ale jesteś gotów spojrzeć inaczej na to, co utrzymuje cię za pomocą mikroskopu, którego konfiguracja jest opanowana Tylko przez artystę, poetę lub pisarz prozy.

Nie zapominaj, co powiedział pisarz Mihai Gojgar:„Poeta lub pisarz prozy musi„ żonglować ”regułami stylistycznymi i zamówić swoje odchylenia w taki sposób, aby osiągnąć pożądany efekt”.

Czas leciPodkreśla tę formę poznania siebie, zastanawiając się nad serią aspektów, które często pomijasz. Uważaj na to, co odkrywasz wczoraj, zanim czas zaciera jego szczegóły. Mogą być dowodem na trwałą ciągłość lub pęknięcie z tego, czym nauczyłeś się być.

* Notatka - Idź z Bogiem - czas leci