چشمان خود را باز نگه دارید و مراقب باشید

هدف واقعی این چشم این است که پتانسیل ایجاد را افزایش دهیم، اجازه دادن به لحظه ای برای درک آنچه که او می خواهد، با چشم هایی که عکس را ارائه می دهند.

من امواج را تماشا می کنم، درخشش اشعه های خورشید در دریا منعکس شده است. یک خانم پنج دقیقه به دنبال لوسیون ساحل خود بوده است، اما متوجه نمی شود که آن را تحت پوشش قرار گرفت. پسر تانک، با Pretzels برای فروش، مسیر روزانه خود را، تلاش برای فروش چیزی است. جایی در دریای آزاد شما می توانید یک قایق ماهیگیری کوچک را ببینید. Seagulls در همه جا هستند. مردم نیز شن و ماسه و پوسته در همه جا.

من صحنه را وارد نکردم، اما بلافاصله این کار را انجام خواهم داد. من خواندن ویلهلم هاف، چیزی که از کتابخانه از دست رفته بودم. در همان زمان، من به Roudeep گوش می کنم. من در وسط تفکر سیستماتیک هستم، تلاش می کنم چیزی در مورد رابطه بین هنرهای تجسمی و طبیعت پیدا کنم.

من فکر می کنم این سودآور تر است که قصد صرفا هنری انسان را به لحاظ چشم انداز رویا برساند تا مشاهدات در مورد اینکه چگونه چشم انداز علمی دقیق در مورد هنر ضروری است.

بنابراین، دریا همچنان چیزی از توانایی من برای رویای، امیدوار است، به همه چیز از طریق لنز سن بدون پیری نگاه کند. من اعتقاد دارم، پس از همه، علم واقعی هنر با نگاهیژه شروع می شود: سعی کنید آن را "مطلق" که در طبیعت تحت تجسم های مختلف یا تعیین شده به نظر می رسد، درک کنید. و شما، با خودتان، در همه جا، در این تجسم ها و تعیین ها، یکسان باقی می ماند.

رهبری: آیا می توانید خود را از خلقت خود تغذیه کنید، به وسیله یک تصویر غالب، با توجه به معنای وسیع تر بیان "یک پرتو روشن از آفتاب"، خود را از طریق یک تصویر غالب، به وسیله ی یک تصویر بصری نامحدود استفاده کنید؟

نگاهی به دریا، زیبایی آن، نگاه کردن به انعکاس خورشید در آن، متوجه شدم که بهترین و مطمئن ترین چیزی که من باید انجام دهم این است که به تصویری که در مقابل حقایق جهان وجود ندارد، چرخید تصویر که نوع خود را از زیبایی قابل مشاهده خود را توسعه می دهد - از رنگ هایی که بیشتر شفاف می شوند، به نظر می رسد که ذهن، نماد را به بررسی می دهد، به ایده هایی که فراتر از درک عقل است، وارد می شود.

و اگر چنین است، افکار من در سراسر افق یک فضای باز، بدون محدودیت و فضای پایه خود را عجله، به عنوان نگاه به زیبایی به طور مستقیم در نور خورشید قابل مشاهده است که لمس سطح دریا، اول در عوض به طور طبیعی، پس از آن به شیوه ای نسبتا شدید، همه چیزهایی که باید انجام دهم لذت بردن از دید زیبا در یک تعطیلات رویا است.

اما هنر باید در این زمینه بگوید؟ و من فکر نمی کنم زیبایی شناسی تنها کسی است که لبه های مشکوک به مفاهیم اقیانوس شناسی یا عکاسی از Seascapes است. استدلال های بیهوده ای وجود دارد که اگر یک نوع خاص از نظر من چشم، روح و ذهن من را خشنود کند، به نحوی شرایط لازم را که از طریق هنر از طریق هنر از طریق هنر از طریق هنر خود به خود از طریق تخیل خلاقانه استفاده می شود، برآورده می کند.

در نهایت، اگر سعی می کنم خودم را با همان سکوت نگاه کنم که به دریا نگاه می کنم، و اگر از این سکوت استفاده کنم، فرآیند گوش دادن به فراخوان دریا، مانند یک خط ملودیک در سکوت، هنر به دست آورد یک چهره جدید، یک پیام دیگر، لمس عظمت. به همین دلیل مهم است که به تماشای من گوش دهیم، زیرا آن را به گستردگی فضای واحد، انبار عظیمی از انرژی بی قرار می گذارد، زیرا من نمی توانم به طور دقیق با یک فرآیند خلاق خاص متصل شوم، به غیر از این که من نگاهم را به یک پرتو روشن تبدیل کنم از آفتاب

عبارت "یک پرتو روشن از آفتاب" معنای کنوانسیون بین آنچه که دیدگاه را به یک شادی واقعی روح تبدیل می کند، و آنچه که خود را از منظر نشان دادن تمایل به هیپریالسم منتشر می کند، نشان می دهد.

در رهبری، این ترجمه به: "آنچه شما می بینید تغییر در شما چیزی است که شما انتظار دارید در تصویری که شما تحسین می کنید."

چشمان خود را باز نگه دارید و مراقب باشید تصویری که شما را به افق ترسیم می کند، زیرا این تصویری است که از طریق آن خود بالاتر از خود شما به چیزی انتقال می دهد که در غیر این صورت قادر به دانستن از طریق تجربه زندگی یا استدلال نیست.

در هنر مهم نیست که از دست دادن چیزی از دست ندهید، حتی حتی ظاهر نشوید، نه حتی ظاهر شدن بین آنچه که به دلیل دیدگاه کلی بر ایده «وحدت» متمایز است، به این ترتیب چیزی در ارتباط نزدیک با خود و آنچه که به دلیل فرآیندهای آن است، چیزی است شناسایی رویکردهای زیبایی شناسی جدید.