Absolutny właściciel sztuki bez granic

Ustal rodzaj wiedzy, która kieruje twoją motywacją w praktyce naukowej, stale przeglądając relacje z tworzoną sztuką.

Teatr, myśl, Eisenstein, umożliwia człowiekowi fikcyjnie heroiczne czyny, by być fikcyjnym pasjonatem Romea, aby stać się mądrym z Faustem, uciec ze wszystkich wewnętrznych problemów z wdzięczną pomocą Brandta, Rosmera lub Hamleta. A młody reżyser wywołał się naprzód ze swoimi myślami, zauważając, że to fikcyjne zachowanie oferuje widzowi zupełnie prawdziwą przyjemność. Czują bohatera, mają poczucie męczeństwa i są przytłoczeni własną hojnością ...

Po osiągnięciu placu Trubnaia, Eisenstein zatrzymał się w swoich torach, chwycony gorącymi lampkami. Myśli oblegające go jak gorączka.„Co za okropne objawienie! Co za okropny mechanizm ukrywa w tej świętej sztuce! Fikcyjnie zdobądź przyjemność, kto będzie starał się znaleźć w rzeczywistych osiągnięciach, co możesz dostać za darmo, bez pozostawienia komfortu krzesła teatralnego, z którego wstajesz z poczuciem absolutnej przyjemności? ”

Ten, który później stałby się wielkim reżyserem, kontynuował oszołomiony po drodze. A zdjęcie spojrzone stało się koszmarem.„Muszę to zabić. Zniszcz!”A myśli, które ścigają się w szalonym pośpiechu. Tak, zniszcz to. Ale kto? On, chłopiec? Ten, który jeszcze nie znalazł swojego miejsca nawet w buforze ekspresu artystycznego stworzenia! Potem pojawiła się nowa myśl.„Najpierw muszę to opanować. A potem zniszcz. Naucz się tajemnic sztuki. Usuń jej fale. Opanuj ją. Zostań mistrzem. Następnie oderwaj maskę, ujawnij. Rozpoczyna się nowa faza naszych relacji”.Relacje ze sztuką.

Przywództwo: Czy Twój profil osobowości jest wynikiem stworzenia, który „pożera” jego twórcę, nawet jeśli jesteś abstrakcyjny od doświadczenia przeżytych przez kłopoty niedoskonałej sztuki?

Jaki okropny mechanizm ukrywa w tej sztuce, którą służy lider? Czy ten mechanizm jest zastosowaniem zasady „końce uzasadniają środki”? Czy jest to indywidualne i zakończone tworzenie, włączone do wizji, która nie jest zgodna ze standardem oceny własnych wyników? Czy jest to połączenie elementów, które mają określone wartości i odgrywają rolę przekazywania „choroby” stworzenia?

Zanim przywództwo można odzwierciedlić w praktyce, najpierw musisz opanować sztukę, która one unikają twojej nauki i narzuca model myślenia. Następnie zniszcz go, aby usunąć swoje „fale”, wady i niedoskonałości .. i na nowo je nami, wprowadzając nowe wartości, po czym przedstawiając go w sposób orientacyjny, jako lepszy niż poprzednie wersje. Tylko tak, że zostaniesz mistrzem w swojej dziedzinie aktywności.

Ale co się stanie, jeśli sztuka odkrywania i promowania tego „produktu naukowego”, po zastosowaniu zestawu standardów tworzenia, z nieznanymi wartościami dla elementów poszukiwanych w trakcie uprzedzeń lub wyzwań, nie daje większej siły zrozumienia do innych?

W tym przypadku nastąpiła pewna monopolizacja uwagi innych osób, które często są tylko dźwignią afirmacji i promocji własnego myślenia. To oszustwo, okropna trucizna, ponieważ w rzeczywistości fikcyjnie kupuje przyjemność z narzucania własnym prawom, biorąc pod uwagę, że znasz tylko prawdę o twoich pomysłach, którą trąbiasz z tak nieprzerwanym pędem.

Przywództwo: Czy możesz kultywować sztukę bycia inną w subtelny, wyrafinowany sposób, bez przesady, w środowisku, w którym przejawianie stanu umysłu skierowanego do postępu jest podwyższone na poziom „symbolicznych”?

W walce ze środkami promowania własnego myślenia przywódca jest jedynym, który ucierpiał, jeśli nie na stałe nie zrewiduje swoich relacji ze sztuką, którą promuje, jeśli nie pokaże prawdy, która ukrywa się za tym, co on kompilacje. Ktoś na stronie internetowej określił dobrze:„Kiedy będziesz w stanie powiedzieć: jestem za tym, co reprezentuję, jako człowiek… wtedy będziesz mógł zbudować”.

Przywództwo nie powinno być wynikiem stworzenia, które „pożera” swojego twórcę, wskazując na możliwe wyczerpania fal badań, konfrontacja z tym, co niektórzy nazywają „doświadczeniem niemożliwego”. A każda próba oswajania go i zmodyfikowania jego prawdy jest skazana na porażkę, zwłaszcza jeśli wyraża swój ilościowy aspekt zjawiska całkowitej własności, który tworzy poczucie absolutnej przyjemności.

Manifestacja stanu umysłu ukierunkowanego na postęp jest podwyższony do poziomu „symbolicznego”, gdy patrzy się z perspektywy przynależności do osobowości, która nie popiera luk w form artystycznych, i konieczne jest przyjęcie innych praktyk i wprowadzenie innych Kryteria uznania sztuki.

Absolutny właściciel sztuki bez granicjest liderem, którym udało się odkryć, że wyjątkowy „Perpetuum Mobile”, w dziedzinie, która jest w stałej zmianie, która może być korzystna i akceptowana przez wszystkich. Ale jednocześnie stworzenie przywódcy, z jego formami ekspresji i sposobem promocji, nie może tworzyć poczucia zdrady - ponieważ w tym przypadku przyniesie jedynie rozczarowanie.

* Notatka:Jon Barna -Eisenstein, Youth Publishing House, 1966.