Więzień ogromnego myślenia

Utwórz obiektywny obraz tego, kim chcesz być bez ustawienia się w zmiennym kontekście ewolucji znajdującej się na granicy między znanym a nieznanym.

Nie byłem jak jedna z tych istot znalezionych w formułach rzeczywistości bez prawdy, bez otwarcia, bez odwrotu, pełen kontrastów, których tylko Cyrano de Bergerac, w jego podróży w kierunku słońca, w jego nieograniczonej wyobraźni, by się to poradził znałem. Nie byłem też jak jeden z tych tytanów Olympusa, obdarzenia mocą rządzenia wszechświatem. Tak, wydaje się to niezrozumiałe. Niewidoczna duma przywiązała mnie, jak w zaklęciu pewnych niejasnych zabiegów o samookaleczenie, innego aspektu mojej osobowości.

Czułem, że coś mnie podąża, wyblakły cień mojej własnej słabości. Nie, było to coś innego, próba zbudowania unikalnej tożsamości poprzez odrzucenie jakiejkolwiek niedoskonałości, odmawiając jakiejkolwiek esencji, która może wznieść się i istnieć wyższe niż subiektywne ego. Dziwne, nie byłem już pewien, że byłem postacią w badaniu mojego życia. Ale tylko mechanizm interakcji między dwoma skrajnościami, ograniczonymi i bezgranicznymi. Mały wszechświat oscylujący, w którym wszystko jest zmienne, w którym nie mogę być pewny, że nie ma przepisów, w których rzeczywistość już nie panuje. Ale tylko wyobraźnia.

Byłem dobrze ustawiony w tym wymiarze biegunowości, takim jak bohater słynnej powieści, która oscylowała bez granic między wyobrażonym światem książek i jego wewnętrznym życiem, w którym był zamknięty. Co sekundy nie miało już znaczenia, nic nie można by zważyć trzeźwo, każdy atom mojej istoty ukierunkował się na nową częstotliwość. To była moja podszewka, moje znaczenie z powodu pytań bez odpowiedzi.

To nie jest powszechne powiedzenie, że ten człowiek, zanim stracił swoją osobowość, jest przyćmiony za naturalnie dostosowaną fikcją na najbardziej udanych stronach. Wszystko zaczęło mi obracać się w myślach, powoli, jak magiczne słowa z książki bez końca. Wszystko wydawało się nierealne, poza moimi mocami zrozumienia. Nieuchronnie miałem obsesję na punkcie istoty tego, kim byłem. Myślę, że wściekłem się na tę obsesję. Nie wiedziałem już, czy mógłbym zostać tą samą osobą, czy nie, część rozdziału z książki pozostawionej niedokończonej.

Przywództwo: Czy analizujesz swoje stanowisko związane z tym, co jest lepsze od twojej własnej rzeczywistości, dając życie nowym modele interpretacji własnego istnienia, które nigdy się nie powtarzają?

Próbując oddać nowe modele interpretacji własnego istnienia, które dają spójność niewidocznej stronie różnorodności ról, wartości i oczekiwań, rozwijając je i wdrażając w „nowym świecie”, musisz przeanalizować swoją pozycję związane z tym, co jest lepsze od twojej własnej rzeczywistości.

Oznacza to, że musisz wytyczyć współrzędne głębszej, bardziej złożonej wizji, poza światem materialnym, która może zapewnić ciągłość myślenia opartego na innym sposobie widzenia rzeczy i rozumienia życia. Subiektywnie i obiektywnie. Wyobrażony i prawdziwy. Ale bez uciekania się do horyzontu pełnego paradoksów.

Moc wyższego myślenia, tworząc nowe koncepcje siebie, włożona do magicznej formuły„Jestem zupełnie inną osobą”, kieruje wizją w kierunku równoległego do świadomości, dzięki jego cnotowi samookaleczenia i wzmacniania.

Jest to możliwe dzięki przejawie niezadowolenia wobec sterylności teraźniejszości lub poprzez kultywowanie wysokiego ideału, narzuconego przez siebie, co eliminuje efekty cieniowania, maski, wewnętrznej rzeczywistości, pozostawiając miejsce na możliwości wyobraźni.

Kiedy czujesz, że nie należysz do określonego miejsca, kiedy czujesz, że nie jesteś wystarczająco silny, aby przyjąć rolę obrońcy niezależnego myślenia, przychodzisz, aby rzucić się w przyszłość inaczej niż to, jak naprawdę jesteś . Co sugeruje podejście do wiedzy poza granicami rzeczywistości, zaakceptowane jako podstawa rozwoju osobistego. Wiedza podlegająca hipotezie podmiotowości wrażliwej odzwierciedlenia rzeczywistości, ale zapewnia to lepsze zrozumienie motywacji siebie i osobistych. W tym przypadku człowiek nabywa dodatkową wartość, dodatnią i negatywną, akceptując zależność od innego sposobu bycia, w kontekście trudniejszego do zrozumienia przez mentalność wsteczną.

Jedyny model nie powtarzającej się interpretacji istnienia jest ściśle związany z przejawem nowej rzeczywistości z pozycji świadomości nie zniekształcania piękna świata widzianego przez własne doświadczenia. A to, co jest lepsze od tej rzeczywistości, niezdolna do zmaterializowania w formie materialnej, odpowiada próbie zbudowania wyraźnej tożsamości poprzez zaprzeczenie jakiejkolwiek istoty życia istotnego, która może wzrosnąć ponad subiektywne ego.

Przywództwo: Czy oscylujesz między dwiema sprzecznościami: obowiązkiem przyjęcia prawdy o tym, kim jesteś i konieczności jej ukrycia?

Marzenie czy rzeczywistość? Główny bohater powieści „Sieć myśli” zastanawiała się, czy to, co żył, jest snem, czy przeciwnie, prawdziwe. Ale tym, który zadał pytanie, był w rzeczywistości autor, Herbert Frank, a jego znaczenie nie wydaje się kolejnym:Czy to prawda, że ​​takie rzeczy powinny się zdarzyć tylko we śnie?

Przywództwo jest częścią procesu ewolucyjnego, który coraz trudniej jest przewidzieć, promując harmonię między myślą, egzystencją i rzeczywistością, która obejmuje jedynie osobliwe, które jest wyjątkową reprezentacją tożsamości. Innymi słowy, przywódca może oscylować między dwoma przeciwieństwami: obowiązkiem zaakceptowania prawdy o tym, kim jest i potrzeba jej ukrycia, na wypadek, gdyby został przyćmiony z tyłu dumy bycia więcej niż on.

W rzeczywistości każdy przywódca zostanie poddany testowi „życia” podczas procesu ewolucji, poprzez potrzebę zmaterializowania rzeczy uważanych za nieuprzejme, idealistyczne lub niepraktyczne. Wykorzystując potrzebę tożsamości i zaspokajając potrzebę osobistej ponownej referencji.

Z perspektywy znanego i nieznanego, który bezpośrednio wpływa na rzeczywistość, na której się koncentrujesz, część przywództwa może być rodzajem nauki o relacjach między najbardziej różnorodnymi aspektami życia a ukrytymi aspektami nadchodzącej osobowości Światło tylko przez otwarcie fantastycznego, po wielu próbach zdefiniowania pojęcia „innowacyjnego myślenia”.

Więzień ogromnego myśleniajest człowiekiem, który stara się lepiej poznać siebie i generować sprzyjające stawanie się, poprzez nieliniowe podejście do rzeczywistości, poprzez ostre nakreślenie niewiarygodnych.

Ale tylko ten, który tworzy obiektywny obraz tego, kim jest, nie umieszczając się w zmiennym kontekście ewolucji (przechodząc przez sito wyobrażonego i strukturyzacyjnego w sensie obecnych ideologii), będzie w stanie zachować spójność tożsamości.

Ponadto poważnie przeanalizuj przeciwieństwo ewolucji, stworzenie, które sam sobie wyobrażasz i narzucasz:„Być kimś innym”.