Czerwona róży zagubionej w świecie sztuki

Symboliczna wartość stworzenia to pamięć obrazu, z którego opracowuje się znaczenie i filozofia ego (odpowiedzialnego za otrzymanie przesłania natury), zdeterminowana, aby nieustannie zadziwiać różnorodność omawianych tematów.

Wybrałem moją ulubioną różę, podwójną liczbę. Nie jest bardziej ponad jego braciami niż pamięć o szczęśliwym oczekiwaniu, marzenie o całej orientacji artystycznej, której jedynym elementem ekspresji był przez tysiące lat wzrok na pięknym, kursywnym obrazie, wspieranym przez bogatych i żywe kolory, ponieważ tylko malarz mógł przemierzać potężny wzmacniacz emocji.

Jego symboliczne znaczenie znajduje się tylko w obrazie, arcydzieło umysłu, które nieustannie rozwija różne role, stawy, powiedzenia i interpretacje, przeznaczone do wyrażenia natychmiastowej emocji.

W ten sposób kwiat róży otwiera się powoli, z wdziękiem, bez hałasu, jako cudowne połączenie bogactwa i piękna rzadko spotykane, ujawniając bajeczną kolorową i aromatyczną paletę, jako znak uznania dla artystycznego momentu poświęconego czystej, majestatycznej naturze, która była jest pełen życia. Docenienie nieświadomego piękna, ukryte przesłanie róży można zauważyć w fragmencie „dialogu o malowaniu” przez Lodovico Dolce:

„Lauro: Nie wiem, jak bym to zakończył, gdyby piękne kolory nie zostały sprzedane, co przynosi mi przejście i zwycięstwo.
FABIO: W ten sposób przyciągasz tylko oczy niewtajemniczonych. Nie skarcę cię, ponieważ używasz pięknych kolorów, ale chciałbym, aby wygrały z powodu ciebie, a nie wygrać z powodu nich. ”

Przywództwo: W jaki sposób wpływ między tym, czego oczekujesz od siebie z artystycznego punktu widzenia, a tym, co przedstawiasz światu, wynika z podobieństwa z wyrażeniem „rozróżnienie wartości”?

W końcu myślę, że jestem tym, co róża myśli wokół konsekrowanego artysty: przyniosłoby mi korzyści, że przyniosłoby mi korzyść piękne wrażenie, dzielić się małą historią, satysfakcją z porządku estetycznego z kimś, kto mnie rozumie. Jako rodzaj inwestycji inteligencji, wrażliwości, pasji i fantazji w cudownym gestie natury, aby swobodnie wyrażać siebie. Tak, tak to jest. Sztuka wymaga wielkiej mocy penetracji do życia prywatnego każdego stworzenia natury.

Róża jest wpływem między tym, czego oczekuję w mojej płaszczyźnie artystycznej, a tym, co przedstawiam światu poprzez filtr podobieństwa z wyrażeniem „rozróżnienie wartości”. Ponieważ piękno zawsze ma koszt, koncepcję wartości, która następuje po popularyzacji sztuki i kultury, reprezentując się poprzez bezpośredni związek subiektywnego doświadczenia z obiektywnym światem.

Wpływ importowania fragmentu rzeczywistości w wyjątkowy i osobisty sposób, w przypadku muzyki, występuje poprzez pryzmat opisu, który nadają alternatywnej rzeczywistości, z której narodzi się natychmiastowy bodziec nagrody: akt bycia „pożądanym ”, Uważanie się za ważne.

Zwłaszcza, że ​​bardzo często, z elegancją i taktem dżentelmena, tworzę pewne skłonność do zrozumienia i porównania starego widoku z nowym, jako rodzaj obsesji na punkcie czegoś wspaniałego i podnoszącego na duchu. Induję stan zgodności z cudem ochronnej obecności, jakby zabrany z bajki, tak że postawa, którą przyjmuję przed stosunkowo trudnym obrazem, aby postrzegać zwykłego człowieka, staje się dla mnie nawykiem twórczej działalności, która jest taka Spowoduje, że pomyślę o udoskonaleniu tych kobiet we wschodnim świecie.

Artystycznie wszystko musi być prawdziwe, namacalne w poetyckim sensie, nawet iluzja życia w rozsądnym mężczyznie, która ratuje księżniczkę przed możliwym tragicznym losem - aby okazać swoje piękno nasyceni. Dlatego koszt renderowania artystycznego obrazu rzadkiego piękna jest wysiłek uchwycenia czegoś, co nigdy nie umiera, jako moment wysokiej intensywności emocjonalnej, reprezentując wskaźnik wydajności w przypadku wytwarzania odcieni kolorów, ciemnych lub jasnych, w Eksploracja subiektywnej rzeczywistości ze źródłem w przyjęciu wizualnym.

W dziedzinie sztuki koszt jest zastępcą wprowadzenia wrażenia życia, bezpośredniego życia zbywalnych uczuć i rozważenia sugestii „cudu natury, który jest nie tylko poza człowiekiem, ale także w nim” .

Prawdziwe uznanie sztuki jest wysiłki artysty, aby osiągnąć coś wielkiego poprzez zmniejszenie udziału w życiu społecznym, ale w taki sposób, że uczucia przekazywane w jego pracy, kolorami, postaciami mowy i obrazów artystycznych są interpretowane jako potwierdzenie Jego nieoceniona wartość.

Wyobrażam sobie, że jest wielu malarzy zdolnych do odtworzenia doświadczenia, które nie zmarnowane przez czas, kojarząc się ze wszystkim, co dzieje się wokół nas, z rzeczami, które są odległe, zdeformowane, oderwane od osobistego doświadczenia. Ale nie jestem podobny do nich. Marzę o nieznajomym, który patrzy na uosobienie konkretnego wrażenia świeżymi oczami, poczuciem pełni, książęcej elegancji, z którą jestem połączony w momencie ekstazy, w której widać, że natura jest zadowolona z mojego Wybór, jako jego duchowy przyjaciel.

Ponieważ zawsze domagam się humanizacji natury z bliska, po idei „nietkniętego raju”, co na płótnie wydaje się niezwykle znajome, tak nieograniczone, niezbędne w życiu. Nic dziwnego, że ilekroć mówię o różach, uważam jeden aspekt: ​​podobieństwo do cech Stwórcy. I, jak każdy artysta o wielkiej wartości, zdałem sobie sprawę z tej wielkiej prawdy: „Czuję się tylko samotnie wśród ludzi i tylko pośród natury czuję się wolny od jakiegokolwiek przymusu”.

Koszt stworzenia niezrównanego stworzenia, jako wyraz wewnętrznej czystości i piękna, opiera się na ocenie samego wpływu kolorów na ludzką psychikę, na emocje, na postrzeganie i pomysły na temat życia. Ogromna i wieczna infiltracja emocji na całej powierzchni obrazu koniecznie wymaga szczęśliwej kombinacji cech między twórcą a jego stworzeniem, w oparciu o zasadę separacji kolorów w małych dotykach, które uwolnią się od krajobrazu pracy technicznej lub tematycznej ograniczenia.

Mój styl jest niewątpliwy, prawda?

Wartość stworzenia jest podana przez obraz, o którym pamiętasz o rzeczywistości, która nie obiecuje ci interaktywnego wrażenia i niezapomnianego wydarzenia, dopóki nie ryzykujesz części jego plastyczności.

Czerwona róży zagubionej w świecie sztukito kolor, z którego wyodrębniasz wszystkie informacje niezbędne do wyrażenia w kategoriach „punktów orientacyjnych interpretacji wolnej rzeczywistości”, to znaczy natura pojawia się jako niezależna w specjalnie utworzonym środowisku artystycznym, aby nadać wizji głęboką empatię, sensację zmysłowości, nowej perspektywy piękna.