Zmniejszenie ego do poziomu wzroku, jakie mamy na prawdziwym

To, co widzisz w twoim umyśle, opiera się na wszystkim, co postrzegałeś jako kolejny krok w kierunku głębszego poziomu zrozumienia siebie.

W sobotę poszedłem na rywalizację „Hit the Egg” w Vatra Dornei. Poszedłbym jeszcze raz, chociaż natychmiast po zawodach powiedziałem, że nigdy więcej nie pójdę. Pierwsze 10 km było całkowitym szaleństwem, ponieważ szaleństwo czasami ma cenę nazywaną„Wysokość 1600 metrów”,co oznacza stromą wspinaczkę o 10 km. A ponieważ większość konkurentów wspięła się na pojedynczy plik na wysokim wzgórzu, z małymi, bliskimi krokami, a ja, starając się nadążyć za najlepszymi, dałem swobodę mojej wyobraźni, odważając się przez chwilę, aby przepisać zasady przygodowej wspinaczki.

Pierwszym gestem manifestacji wyobraźni jest uchwycenie niematerialnego rzeczywistości opartej na niektórych niepodważalnych faktach, ale nadal zbyt zewnętrzne pod względem prawdziwego znaczenia rzeczy. Mam na myśli to, że w tym momencie moje myśli inspirowały mnie do odkrycia własnej jaźni jako reżysera, który mógł bardzo dobrze kontrolować to, co się dzieje, aby móc poprowadzić zmianę w kierunku całkowitej nowości, w obliczu niezapomnianej wyzwanie.

W filmie, który mi się rozwijał, próbowałem sprawdzić, czy ludzie nie mogą generować technicznych rewolucji wiedzy, narodziło się pewne napięcie, które może zainstalować stan momentu, który odparowuje w krótkim czasie. Tak jak malarz oferuje publiczności perspektywę rzeczywistości ustaloną nie tylko własną wizją, ale także prądem artystycznym, aby reżyser mógł zbudować perspektywę, która potępia lub chwali bohatera w zależności od tego, co „boli go”: niezdolność pogodzić z porażką.

Przywództwo: Czy sposób, w jaki wyobrażasz sobie wizerunek interpretacji rzeczywistości faktycznej, wynika z możliwości interpretacji sytuacji, w której odgrywa role, jest spontanicznym wyrazem prawdziwej historii?

Moja wyobraźnia dotarła tak daleko, że widziałem siebie jako głównego aktora w filmie, w którym akcja była płaska między prawdziwą a fantastyczną, wszyscy konkurenci wspinali Miej wszystko przydatne dla zabawy. I taki główny aktor, odgrywając swoją szczególną rolę, wie, jak świecić, wie, jak zasugerować naturalne znaczenie jego postaci, nawet jeśli chodzi o coś tak pozornie niekontrolowanego jak poczucie nierzeczywistości.

Innymi słowy, film, który opracował moja wyobraźnia, osiągnął istotę istnienia konkurencyjnej wersji prawdy, która ma być dosłownie objawieniem natury rzeczywistości istoty, która staje się niewidoczna ze względu Wieczność czasu. W rzeczywistości moja obecność w symbolicznej przestrzeni wyobraźni wydawała się być pomyślana bardziej jako „pełna”, jako konkretyzacja obrazu scenicznego, niż jako „pustka” przypisana głębokiej głębokości.

I tak stałem się reżyserem, nie przez znalezienie prostych kątów filmowania, ale poprzez renderowanie spektaklu stromego wspinaczki przez inny kąt wrażliwości, poprzez pryzmat wyobraźni, który przepisuje rzeczywistość poprzez efekt świadka, pod względem efektu świadka, w kategoriach efektu świadka, Niektóre foliminacyjne doświadczenia lub nagłe uwarunkowanie, aby odpowiadać emocjom doświadczanym przez postać opowieści.

Przywództwo: Czy możesz odnosić się do wizualnych doświadczeń z autorskiej perspektywy wysokości, która może pomóc Ci odkryć wartość dodaną, która może zmienić postrzeganie własnej osoby pod względem interakcji z innymi?

Rolą, którą odegrałem we własnym filmie, inspirowana rzeczywistością, polegała na przebudzeniu wszystkich zmysłów, mówiąc mi, że nie powinienem brać i spożywać różnych chwil, patrząc, ale próbując połączyć urzekającą historię z innym, ukrytym zmysłem , wspomnień, żywych legend, tajnych myśli, sensacyjnych obrazów, nostalgii na całe życie.

Oczywiście wyobrażony jest cierpienie oddzielenia od rzeczywistości, ale jednocześnie wskazuje na zmianę postrzegania tego, jaki świat kieruje zasadą „To, co widzisz w twoim umyśle (nie bezpośrednio z oczami) jest W oparciu o wszystko, co postrzegałeś jako kolejny krok w kierunku głębszego poziomu zrozumienia siebie ”.

A ten fakt wiąże się z pojawieniem się punktu widzenia wyrażonego przez Johna Fowlesa w znanej powieści „Daniel Martin”:

„Miałem wcześniej takie doświadczenie, ale nie było powtarzane z taką samą intensywnością. To bardzo dziwne, jak przerwanie czasu. Czas przestaje istnieć na krótki czas. Czujesz, że nie jesteś tym, współczesnym archeologiem, który namalował fresk. Jeśli jesteś czymś, sam jesteś obrazem. Wybacz mi, że muszę wyrazić się poprzez metaforę, nie mogę znaleźć innych słów. Istniejesz, ale nie na czas. Zawsze tam byłeś. Bez przeszłości i przyszłości. Dane z historii, chronologii, są ekranami takimi jak te, o których mówiliśmy teraz. ”

Istnieją konkurencyjne wersje prawdy wyrażone przez Johna Fowlesa, ale najważniejsze jest to, że wszystko, czego doświadczamy, doświadczamy, w sposób, w jaki patrzymy na rzeczy, próbując zostać jednym z nimi, w rzeczywistości, której akceptacja i zrozumienie zakotwiczania zakotwiczali nas w ambiwalentnej przestrzeni: stworzenia i zmiany.

Część wartości dodanej, która może zmienić postrzeganie własnej osoby na poziomie interakcji z innymi, jest podawana przez twoją zdolność do doświadczenia niektórych sytuacji pod względem tego, jak kontrolujesz doświadczenie rzeczywistości, aby zdobyć szczególne znaczenie w Twój umysł, ale także w umysłach otaczających cię ludzi.

Tak więc wartość dodana pokrywa się z wyobraźnią reżysera. Odnosi się do tej zdolności, którą tylko możesz pokazać w czasie, gdy nikt się nie spodziewa, to znaczy, gdy rzeczywistość odzwierciedla film, który nakręciłeś w głowie.

Zmniejszenie ego do poziomu wzroku, jakie mamy na prawdziwymmoże być skorelowane z doświadczeniem poznania rzeczywistości poprzez pryzmat intelektu, który intuituje całość i może dostrzegać szczegółowe informacje na temat ich konieczności.

Tak jak artysta może osiągnąć poprzez małe i nieznaczne rysowanie czegoś ważniejszego niż inny w wielkim obrazie, tak też mógłbym istnieć w rzeczywistości, w której nie ma granicy między figuratywnymi i symbolicznymi, a raczej w historii życia, w której ja Nie wiesz już, kim jest naprawdę ważna postać: ta w filmie czy prawdziwa?