بدون توجه به چشمانتان نگاه کن

چشم انداز که از آن به یک تصویر بدون یک طرح انسانی تعریف شده نگاه می کنید، درک شما از آنچه که به معنای آن است که در واقع یک فرد هنری باشد، شکل می گیرد.

یک مورچه. همه چیزهایی که من در مقابل چشمانم هستم، یک مورچه، یک نقطه متحرک بی اهمیت است که در آن همه توجه چشمان من ثابت شده است، اما این یک واحد اندازه گیری است که باعث ایجاد ایجاد می شود. و چگونه می توانم به این مورچه نگاه کنم با چشم یک هنرمند که مطمئنا یک چیز را می داند: خلاقیت در همه جا، به خصوص به معنای تحقق شرایط نوآوری است. برای مورچه نمی داند که آنها به شدت تماشا می کنند، نگاهش به کیسه شکر بر روی میز هدایت می شود، امیدوار است که هیچ کس حضور خود را تشخیص دهد. من نمی دانم که آیا این فقط لذت بردن از چشم است که چشم خود را پنهان می کنند ...

همه دانستن و عاقل، با تمرکز بر کارهای دقیق که نیاز به صبر زیادی دارد، مورچه حتی فکر نمی کند که کسی قبلا در مورد ترجمه آن به یک تصویر واحد فکر کرده است، تصویری که می تواند زاویه های جدیدی از تجزیه و تحلیل نمادها را تولید کند در عنصر "نوآوری"، آگاهی اضافی یا مکانیسم ها برای شناسایی علل که اولویت خاصی برای هنر تصویری وجود دارد، گنجانده شود.

به طور خاص: از هر زاویه من به یک موجودی کوچک نگاه می کنم، تصویری از حساسیت در هنر زیبا،یک سیستم بازتاب در واقعیت و رفع ایده ها،چشم هنوز هم فراموش نکنید که حوزه کوچکی از وجود است که از طریق سفر بسیار ارزشمند است، عبور از فضا قبل از چشمان من با توجه به همان اختیاری که هنرمند مشخصات سبک خود را از قطعات Kaleidoscopic سازه می کند.

هیچ شکی در موردش نیست. چشم انداز که از آن به موضوع عکس نگاه می کنید، در یک نگاه که تنها چند ثانیه طول می کشد، تغییر می کند، با توجه به الگوی ایده آل، که هنرمند تمام زندگی خود را تمایل دارد، تغییر می کند: پس زمینه مداوم در حافظه بصری او.

رهبری: آیا زاویه یک فریم واحد مرجع شما را با یک پس زمینه مداوم در حافظه بصری یک هنرمند ارائه می دهد که چندین راه برای دریافت خلقت خود را نشان می دهد؟

اگر شما تعجب می کنید که با این مورچه اشتباه است، به عنوان یک جزئیات غیر قابل پیش بینی است که به طور تصادفی از تظاهرات فردیت خود فرد متولد شده است، با برخورد یک نگاه تحسین که به یک هدف تصادفی و نمادین هدایت می شود، متوجه شوید که همه چیز به چشم انداز بستگی دارد که شما به یک اثر هنری نگاه می کنید. همچنین، اگر یک تصویر واضح برای مدت زمان طولانی مشاهده شود، زمانی که نگاهی به یک سطح تاریک حرکت می کند، همان تصویر به عنوان یک غریبه، تجاوز شخصی، چیزی نفوذ یا توهین آمیز دیده می شود، و در نتیجه آن خیلی خنده دار نخواهد بود .

بیش از حد واقع گرایی در خط بین واقعیت و هنر نقش دارد. به همین دلیل، به لطف نگاه جدیدی به مورچه، همچنین یک پیوند مهم در زنجیره زیست محیطی، یک موجود بسیار محتاطانه، هنرمند سعی خواهد کرد که طبیعت را تقلید کند و طبیعت گرایی را به شدت تقلید کند. مورچه لزوما به نظر می رسد تبدیل به چیز دیگری، یعنی بودن، بودن.

بنابراین، پذیرش خلقت من در سطح موضوعی می تواند توسط دو نوع تعیین شود: توسط یک تصویر که به یک داستان می گوید، و توسط یک شخصیتی که تکنیک های روایی را تشکیل می دهند. این آموزش هنری را برای درک این امر می گیرد.

رهبری: آیا می توانید نشان دهید که ابزار تأیید صحت خلقت شما بستگی به قدردانی از یک نقطه ثابت یا متحرک دارد که از آن ماهیت یک دید عمیق ظاهری تغذیه می شود؟

من سعی می کنم تاکید کنم که شخصیت واجب است، هنرمند از واقعیت خارج می شود. این قسمت هایی که او را جالب می سازد و آنها را با دقیق ترین لحظات خود در ایجاد آن پیدا می کند که جهان را با آن از تالز متصل می کند، به منظور کشف خواص به هر مثلث جداگانه ، گام به گام را دنبال نمی کند، چه چیزی را می بیند، اما تلاش می کند تا مثلث جداگانه را به صورت کلی بسازد.

در واقع، جانشین یک عدد نیز یک عدد است و درجه اصالت خلقت توسط فاصله بین نگاهی به چشم های عادی و چشم انداز چشم های روشن شده توسط نمایندگی های هنر - قابل دسترسی در نسخه دنیای کوچکتر است ، نشان داده شده توسط الگوهای نامنظم و آسیب پذیر. به همان اندازه مطمئن است که نماد سعی و استقرار، که به طور قطع تمام موانع را برطرف می کند، کار طبیعت است که در مختصات دیدگاه اصالت قوی، به رسمیت شناخته شده به عنوان تنها شکل لازم برای هنر، از آنجایی که نمی تواند توسط انسان اختراع شود از طریق هنر، به دلیل طبیعت موجودی طولانی قبل از انسان است.

مورچه یک انحراف نیست که قدرت یک نگاه نفوذی را کاهش می دهد، از اختیار شما این است که از دنیای هنری، انعکاس مهیج در آینه دنیای مرد عادی، انعکاس در یک احساس تمثیلی، البته. در عوض، این فرم خاصی است که توسط فردیتی ایجاد شده است که از طریق آن ماهیت یک دید عمیق ظاهری ظاهر می شود، تنها موجود است که تنها برای جذب تمام طیف وسیعی از عناصر دیده شده نزدیک است که در مقایسه با دیدگاه های گسترده ای که در یک نگاه تشکیل شده است، جذب می شود.

رهبری: آیا می توانید پذیرش خود را به یک سطح خالق بی نظیر با ترکیب دو مفاهیم تطبیقی ​​به یک بدن واحد هدایت کنید؟

در این مورچه، این خاص باید همیشه مورد انتقاد قرار گیرد، به طور کامل برای تجزیه و تحلیل ایجاد هنری، به حرکت بدون وقفه یک ارگانیسم پایین تر که کاملا به عنوان یک وزن مفهوم و مفهوم اعمال می شود، اما از یک موضوع مطرح شده است دیدگاه منطقه ای که توسط هنر نقاشی نزدیک شده است.

مورچه تنها در تمام اشکال تظاهرات و وجود خود، خود را تشکیل می دهد، خود را به عنوان موضوع خلقت - نه از طریق یک تجسم نیرو همراه با آرامش، بلکه ترکیب در یک ارگانیزم تک دو مفاهیم تطبیقی: مرد و طبیعت.

این را می توان به عنوان یک ایده اصلی از ایجاد تنها به عنوان آن را به عنوان آن را تجسم (به عنوان یک عامل حساس) هر دو در کلمات و تصاویر، حرکات و لحظات متحرک، برای ارائه یک سورئالیسم آینده. در یک لحظه، مورچه را می توان در ابعاد میکروسکوپی یک جهان در حال ظهور، به عنوان یک واحد خاص از فرم و محتوا، به عنوان یک واحد از مشاهدات واقعیت از طریق نگاهی که تنها در یک دولت که تنها در آن تنها مشاهده می شود، منعکس شود هنرمند می تواند در یک تصویر دقیق ضبط کند.

و از دیدگاه مفهوم "هیچ چیز بیش از حد برای ایجاد یک تصور از واقعیت در نقاشی"، من فکر می کنم مورچه چیزی مهم است که بگویید: "اگر من تصور می کنم که شخص خاصی است، شما اقدامات من را با قطعات بدنی هماهنگ، در هنر تقلید و تکثیر می کنید."

رهبری نتیجه مقایسه ای است که موضوع بین خود و سایر عناصر اطراف او ایجاد می شود، به طوری که تصویری که به بیننده برسد، همانند آنچه که از سازندگان محتوا آمده است، یکسان است.

بدون توجه به چشمانتان نگاه کن، مورچه به من گفت که من به شدت تماشا کردم آن را به سمت کیسه شکر بر روی میز راه رفتن. و هنگامی که کلمات آن به عمق ذهن من نفوذ کرد، به عنوان نوعی تهویهی که محکومیت شد، من برای اولین بار متوجه شدم که چه هنرمند باید از طریق خلقتش برجسته شود، تصویر پیش بینی شده است، نقطه به نقطه، در ظاهر یکی ایستاده در مقابل او.