هماهنگی شیرین

سعی کنید خود را به عنوان یک دنیای جدید، از طریق یک روند شدید تعامل با دانش های مختلف ارائه دهید.

اگر وعده داده اید که این را به کسی نپردازید، من یک راز را با شما به اشتراک می گذارم، لامپ سحر آمیز خود را از دست دادم، ماهیت کشف آن بخشی از من است که ابدی است. برای تنها از طریق اعتراف غیر منتظره، به وسیله قدرت زندگی تصور ذهنی به بیرون رفت، که بر روی گره های یک مدل مختلف پذیرش قرار می گیرد، می توانم خودم را در گوشه ای از کسی که بسیار مهم تر است، ملاقات کنم. آیا درست یا غلط است؟

من خودم را به اولویت جهان تبدیل کردم، چیزی که دیگر نماینده مقصد نیست، به همین دلیل است که در حال حاضر جهان به اولویت من تبدیل شد، اگر من در لبه یک مانع با چشمانم ایستاده بودم. مانند یک نقاش که به دنبال الهام گرفتن الهام بخش پر از دقت و سختی است، بنابراین، بدون رتوش، بنابراین شخصیت من به دنبال هدف خود را در ایجاد یک هویت بصری به منظور تقویت یک تجربه کامل از نشان دادن بخشی از من، هنوز ناشناخته است. من مانند یکی از شخصیت های استفان کینگ بودم که فراتر از محدودیت های جهان خیالی بودند، به طوری که او به طور همزمان زندگی متفاوت زندگی می کرد، یک روحانی، عمیق تر از آنچه که قادر خواهد بود.

گاهی اوقات من خودم را به عنوان یک کتابخانه گرد و خاکی تصور می کنم که در آن بزرگان نشستن و خواندن نسخه های خطی قدیمی به طور نامحدود، به دور از همه چیز که خود را به عنوان یک خط مستقیم، بدون پیچ و تاب ها ارائه می دهد. جایی که نبرد بین اسطوره و حقیقت، بر حمایت از یک دانش پیشین برای به دست آوردن یک پیروزی خودکفایی توسعه یافته است، باعث می شود معادله ی بی سابقه ای بی سابقه ای شود.

بنابراین، من توانستم خودم را به عنوان یک دنیای جدید به تصویر بکشم، یک رمان نوشته شده از طریق یک فرآیند شدید از دست دادن در یک موجود دیگر، در انرژی همان فرکانس. نه، نمی تواند اشتباه باشد

رهبری: آیا می توانید خود را به یک تصویر با اشاره به یک شخصیت هنری تبدیل کنید با اشاره به شخصیتی که از لحاظ اهمیت داده شده به دنیایی که درون آن قرار دارد، در کل تظاهرات خود قرار می گیرد؟

درست است که من دوست ندارم کسی در داخل من و پیدا کردن حقایق من، مانند شکارچی گنج، مانند Heinrich Schliemann، که در جستجوی خود را برای طلا کشف آثار از شهرستان یونان باستان افسانه ای از شهر تروی است. اما پدیده های خاصی که اثرات آن را می توان به دلیل فرکانس های پایین تر نادیده گرفت، شروع به ظهور خود به طور فزاینده ای قوی تر، به طور مثبت بر روی درک اهمیت آنها تاثیر می گذارد.

من افکار، خواسته ها، آرزوهایم را در مورد عرفان یک اجتماع با این آگاهی از سرنوشت فکری، جذب و ریخته گری از دنیای پر زرق و برق، امپریالیستی، ممنوعه، به عنوان فرصتی برای پیدا کردن برخی پاسخ های غیر منتظره در مورد خودم، ابراز می کنم. نه فقط کلمات خالی / برای یک یا دو هفته خالی. یک تصویر با اشاره به یک اثر هنری مانند وجود یک آتش درونی کاملا متناسب است، چیزی شبیه به یک واقعیت است که فراتر از آن است که توسط دیگران درک می شود و هرگز مصرف نمی شود.

جالب است که چگونه Maurice Leblanc یکی از آثار او را آغاز کرد:"آیا تا به حال از جنبه های اصلی و پیش بینی نشده از پیوند موجودات خاصی که هر روز قبل از آن شناخته نشده است، فکر کرده اید و چه کسی، برای چند روز بین آسمان بی پایان و دریای فراوان، زندگی خود را در آن زندگی می کند بیشترین صمیمی از زنجیر، با خشم اقیانوس با هم مواجه خواهد شد، حمله ترسناک امواج و آرامش آرام از آب آرام؟ "

شخصیتی که به لحاظ اهمیت داده شده به دنیایی که به طور کلی در تظاهرات مشخص شده است، بیان می شود، هنرمند از قلم مو است که دانش خود را با ایجاد یک واقعیت متفاوت از همه چیز تجربه شده تا آن نقطه نشان می دهد.

رهبری: آیا شما به دنبال یک محتوای جدید خود را بین دو افراطی به دنبال دارید: "چرخش دور و دور" و "اشتباهات مشابه" را انجام داد؟

برای توسعه یک مدل جدید شخصیت، که عملکرد اساسی رهبری را برآورده می کند - از تمایز، شما باید از همبستگی و همبستگی بین آنچه که می دانید و آنچه که با افشای این دانش پیدا کنید، شروع کنید. نوعی اعترافاتی که با کسر حقایق جدید در مورد خودتان به پایان می رسد.

هر زمان که سعی کردم دیدگاهم را از آنچه که من و آنچه که من انجام می دهم را دوباره تنظیم کنم، با جمع آوری نتیجه گیری در برابر اثرات تلاش های پیدا کردن حقایق جدید در مورد خودم و استفاده از آنها در یک تجربه جدید، من اساسا آن را مقایسه کردم شخص دیگری، با دانش های مختلفی که می تواند به طور دائم کیفیت تفکر من را به طور دائم به روز کند.

من احساس می کنم یک محدودیت بزرگ برای پذیرفتن هر چیزی از آن، از این دنیای خشمگین است که من تصویر به عنوان یک نوع کشتی رانده شده توسط امواج، در برابر اراده خدمه، در تمام جهات. تایتانیک استعاره ای از اتاق تاریخ است، که نشان می دهد چرخه مداوم جهان بین "چرخش دور و دور" گرفته شده است و "اشتباهات مشابهی" را انجام داد.

همان با گنجینه ها. آنها همیشه بی تفاوت از جایی که آنها هستند و چقدر سخت است که به آنجا برسیم، اما آنها در نهایت دوباره به پنهان شدن ادامه می دهند. این یک نوع در حال اجرا در محافل است، آیا این اشتباه نیست، اشتباه تکراری را تکرار می کند، زیرا انسان نمیتواند از آنچه که نمی تواند کار کند، شکست بخورد، یا نتواند درک کند که چه چیزی می تواند او را برآورده کند. اجازه دهید بدون شک وجود داشته باشد / ما باید همه چیز را مرتب کنیم.

کل جهان، با سایه های متضاد آن، یک کنوانسیون ظاهری بین مجموع رویدادها، ساده یا سخت است، تنها هدف از پنهان کردن اثرات یک راز بیان شده از طریق رابطه بین جالب و معتبر است.

مرد از طریق ترکیب بسیار جالب است، اما تنها دوره زندگی او از طریق شخص دیگری زندگی می کرد معتبر است. عاقل در مواجهه با این کشف ارزشمند، ضعیف و ناتوان است که زمان را در زیر گوشته تعجب آور پنهان می کند، که گاهی اوقات توسط یک نویسنده نشان داده می شود و از طریق زندگی هزار بار به شکل زندگی شکل می گیرد.

رهبری چشم انداز استخراج شده از اثرات تلاش برای یادگیری حقایق جدید در مورد خود، اعمال شده در تجربه نوع: "ما تبدیل به بخشی از جهان شده است که در آن خالق و ایجاد شده برای یکدیگر اشتباه گرفته شده است."

هماهنگی شیرینبا توجه به دانش دیگران، بازتابی از نظم داخلی شما است. اگر می خواهید وحی یک حقیقت منحصر به فرد را به ارمغان بیاورید، سعی کنید خود را به عنوان یک دنیای جدید از طریق فرآیند شدید تعامل با دانش های مختلف به تصویر بکشید. ما بخشی را در یک طرح بزرگتر بازی می کنیم. بیایید با هم بیائیم / در حال حاضر، آه آره! در هماهنگی شیرین!

* توجه داشته باشید:دوست داشتنی - هماهنگی شیرین