Najwyższy ideał

On January 05, 2010, in Leadership sX-Experience, by Neculai Fantanaru

Wzmocnij poczucie ludzi przynależności do zespołu, kultywując swoją wiarę w cnoty, które doceniasz najbardziej.

Dzień był prawie na końcu. Cesarz, w którym uczestniczył jego osobista straż, zbliża się do jednego ze swoich najlepszych wojowników. Nie udało mu się, że został powierzony. Kolakował. Wiedział, co go czekało.

- W czasach, gdy wyznaczyłem cię na dowódcę, ufałem, że mnie nie zawiedziecie. Przegrałeś bitwę. Zmarło prawie dwa tysiące samurajów. Boisz się śmierci?

Wojownik odmówił spojrzenia w oczy swojego pana. Odsunął się na bok, a potem spojrzał w dół. Czekał chwilę, zanim odpowiedział. Wstydził się, że popadł w hańbę. Czuł się odizolowany, bezużyteczny, a to doświadczenie stanowiło dla niego głębokie, bolesne upokorzenie. Oskarżył się psychicznie za brak mądrości i nie żałował, że musi umrzeć.

- Nie, mistrzu. Jestem samurajem. Czuję się zaszczycony, że ci służyłem. Wypełniłem swój obowiązek tak dobrze, jak to możliwe, ale zawiodłem. Zasługuję na śmierć.

Cesarz wyciągnął miecz. Jego miecz był uważany za najostrzejszy na świecie, a jego technika niezrównana. Brał udział w wielu bitwach i nie stracił żadnego z nich. Był bezbłędnym wojownikiem.

- Możesz umrzeć szybko lub powoli!

Głębokie, niewidoczne drżenie zaatakowało samuraja pod wyrokiem śmierci. Jednak nie stracił odwagi. Nie zamierzał błagać o życie. Pocieszała go myśl o wykonaniu szybkiego ciągu miecza. Nie miał nic więcej do powiedzenia. Miał duchową siłę, by milczyć, ukryć swoją porażkę. Czekał z głową pochyloną po karę. Nie można go oszczędzić od tej próby.

- Zabiję cię tak szybko, jak to możliwe!

W następnej chwili miecz uderzył natychmiast i zdecydowanie. Nieuniknione nastąpiło. Ten, który zgrzeszył, zapłacił maksymalną cenę.

Przywództwo: Czy możesz znieść wstyd porażki, odwołując się do ideału, który może przyjąć, zgodnie z okolicznościami, pojawienie się nieuniknionej bitwy z dużym udziałem wyniku, który może utrzymać twoją wartość nienaruszoną?

Największą udręką ambitnego człowieka, takiego jak samuraj, było żyć z myślą o rozczarowaniu swego pana, z wstydem, że nie spełnił oczekiwań swojego mistrza. Kształcił się od wczesnego dzieciństwa, aby nie popełniać błędów. Od momentu, gdy się obudził, poświęcił się ulepszaniu swoich cnót. Nigdy nie żył ze strachem, myśląc o krzywdzie, które mogłyby mu się przydarzyć. Dla niego życie może stać się tolerowane, dopóki służył swemu panu, w przeciwnym razie byłoby bezcelowe. Przysięgał mieczem, że będzie bronił cesarza i posłuszny mu na śmierć. Właściwie i to oznacza być „samurajskim”, aby służyć do ostatniego oddechu.

W XVI wieku słynny strateg wojenny Daidoji Yuzan napisał w swoim traktacie etycznym (Budo Shoshin Shu):„Po pierwsze, samuraj musi pamiętać: dzień i noc, że musi umrzeć”.

Samuraj nie może jęczeć z powodu bogactwa i reputacji. Jego jedyną misją było służenie swojemu panu tak dobrze, jak to możliwe. Jego własne życie było zapewnieniem, że wykona swoje zadanie do ostatniego oddechu. Jeśli zdarzy się, że nie powiedzie się w jego misji, był skazany na śmierć. Co więcej, jeśli umrze, zmarł, szczęśliwy, że służył swoim panu.

Pojedynczy ideał może, zgodnie z okolicznościami, przyjąć formę nieuniknionej bitwy z wysokim pakietem wyniku, który może utrzymać twoją wartość nienaruszoną: służyć celowi, który przybiera formę misji zgodnie z charakterem obowiązku obowiązku Mistrz, który zachowuje się jak Bóg.

Przywództwo: Czy możesz podkreślić siebie poprzez odzwierciedlenie doświadczenia bycia całością i bliskiego związku z bohaterem, którego reprezentujesz w wyniku, który przynosi sukces w wysokiej świadomości?

W dzisiejszych czasach nie ma samurajów, w prawdziwym znaczeniu tego słowa, ale wciąż są o nich niezliczone historie. Z którego tak wiele do nauczenia się. Na przykład, aby okazać przywiązanie do przyjaciół, rodziny, naszych przełożonych, do instytucji, w której pracujemy, wobec społeczności, w której żyjemy. Być lojalnym i współpracować, aby osiągnąć proponowane cele, egzekwuj nasze poczucie przynależności do grupy.

W przeciwieństwie do lojalności samurajów wobec swojego mistrza, w dzisiejszych czasach koncepcja lojalności odnosi się nie tyle na oddanie przywódcy, ale przywiązaniu do jego zespołu zbiorowego pracy i optymalnym osiągnięciu jego celów.

Wiele osób nigdy nie odczuwało głębokiego przywiązania do kogoś. Nie wiedzą, jak to jest pomagać innym, nie są zdeterminowani; Brakuje im ducha zespołu i poczucia wdzięczności. Jest coraz więcej tych, którzy chcą prowadzić, być w centrum uwagi. I nienawidzą wszelkiego rodzaju powściągliwości. Próbują pominąć kilka bardzo ważnych etapów, w których domyślnie wejście na górę jest niemożliwe.

Uważam, że każdy z nas musi po pierwsze nauczyć się, jak odpowiednio się zintegrować z kolektywem, współpracować i stać się wydajnym, a dopiero po tym, aby dążyć do podniesienia profesjonalnej hierarchii. Nauczą się szanować swoje zobowiązania, kierowane jedynie potrzebą przywiązania do kolektywu.

Godny lider promuje rozwój dobrych relacji ze stypendium i zachęca ludzi do efektywnej współpracy. Najcenniejszym atrybutem ludzi, których prowadzi, musi od razu być lojalność. Muszą się mu poświęcić i zainspirować mu zaufanie, wykazując odwagę, bez względu na okoliczności i w żadnym wypadku nie powinni się zdradzić ani odejść od niego.

Wysoka świadomość objawia się poprzez wzmocnienie przywiązania do przeszłości, która zachowuje jej prestiż, ale ma ciężar demonstrowania przywiązania do filozofii opartej po stronie duchowej, objawieniu ofiarnego wyzwolenia.

Najwyższy ideał liderajest prowadzenie zespołu zdolnych ludzi do zarządzania jakąkolwiek sytuacją, ambitnym, wykwalifikowanym, odpowiedzialnym, lojalnym i bardzo oddanym.

Niestety, najwyższy ideał jest bardzo trudny do osiągnięcia, ponieważ między ludźmi, a nawet doskonałymi specjalistami, relacje rozwijają się w czasie, a także uczucia, i oparte są na świetnej wiedzy. Wielki lider powinien być segregatorem w zespole, aby był jak najbardziej dobry.

Jeśli jednak nie ma samurajów i odpowiedniej edukacji samurajów, a nawet jeśli bardzo trudno jest to osiągnąć, lider zawsze będzie miał nadzieję, że u jego boku będzie bardzo lojalni ludzie, którzy pomogliby mu osiągnąć jego cele, na korzyść z korzyścią wszyscy. To byłby najwyższy ideał.

Wzmocnij poczucie ludzi przynależności do zespołu, kultywując swoją wiarę w cnoty, które doceniasz najbardziej. Cnoty takie jak lojalność, honor, cierpliwość, dyscyplina, uprzejmość i odwaga - w celu osiągnięcia proponowanego celu.