Waltzes z Wiedeń

On November 14, 2019, in Leadership Pro, by Neculai Fantanaru

Naucz się uduchowywać wszystko, co może zaimponować dusze, w sensie pomysłowości wykonywania dzieła sztuki, które można przenieść w fascynującą historię życia.

Ilekroć myślę o moim życiu, dyskretnym i cierpliwym jako objawom krystalizowanego czasu i umieszczonego pod szklanką najbardziej tajnych wspomnień, widzę film o wydarzeniach, które mają pośród serca róży, monolog utalentowanego Artysta, żywy i wolny, berło dla młodego i przystojnego króla, transformacja aktora, który doskonale naśladuje słynną postać lub historię tancerza próbującego przezwyciężyć jego burżuazyjny stan, aby podążać za jego marzeniami.

Moje życie, psychologia twórczego widzenia i propagowania znaczeń, to coś znacznie więcej niż ktokolwiek byłby skłonny zrozumieć.

Moja droga Rose, dałeś mi odwagę, aby nie narzekać na życie, mimo że zaczęło się od duchowego utworu zatytułowanego „Portret kobiecej postaci” i nadal trwa akordy klasycznego walca, bardzo powolne, ale poruszające się. Zawsze mówiłem „tak” do zmian, dorastałem, koordynując naszą intuicyjną działalność ducha z cyklami kultury badań w sztuce, byłem świadkiem wszystkich przemian pór roku. Nie poszliśmy do różnych miejsc, takich jak Beduini, którzy wędrują po pustyniach w długim i szerokim zakresie, nie odejdzieliśmy od siebie, gdy ziarna piasku rozprzestrzeniły się ze wszystkich plaż świata, a bez ciebie nie wiedziałbym Kim są, kim chcę być, kim rozpoznaję w moim podwójnym.

Zawsze byłeś ze mną, dzieląc się swoimi myślami o miłości, pokoju, wdzięczności, czystości, doskonałości, tym, które widziałem za każdym razem, gdy odwróciłem odwrócenie się od rzeczy, które próbowały obrabować ich chaotyczną siłę. Ekspresyjność, którą pokazałeś na pełnym duchu obrazu, przeplatany w harmonii z wibracjami klasycznego, romantycznego dźwięku i tonu, specyficznego dla pierwszej połowy XIX wieku, wydaje się być inwestowana w niezrównaną elegancję wirtuozo, który musi koniecznie wyraża to, co tańczy w wyjątkowym kolażu: Les Valses de Vienne…

Kultywacja wrażliwości poprzez odbiór dzieła artystycznego osiąga się poprzez wniesienie do świadomości innych obrazu o silnym wpływie emocjonalnym, który symbolizuje rzeczywistość duchową.

Charakterystyczny element kruchości emocjonalnej, z perspektywy opcji rządzących manifestacjami artysty, polega na oryginalności pracy, którą czuje, że jest powołany do wykonania. Ta praca, w oparciu o pomysły i aspiracje, które nie mogą odejść od zasad sojuszu między uczciwością a szlachetnością, łączy konstruktywne strony jasności i rygoru, które uniemożliwiają opuszczenie artysty do kompromisów i ambicji, które są etycznie i społecznie skazane.

Róża uduchowiono wszystko, co może zaimponować duszy, nawet w nauce portretu starszej epoki, utrzymując linię klasyczną, w sensie wykonania dzieła artysty, który uchwyca na płótnie w całym wszechświecie emocjonalnym. Z tańca, który utrzymuje dwuznaczność relacji między malarzem a baletrzem, dociera się do historii pełnej romansu dwóch specjalnych ludzi, których artystyczna pełnia z owociem ich inspiracji i radości: anioł z blond lokami i niebieskim spojrzeniem To potrzeby, przyciągając stopień wolności, by nalewać zaklęcie duszy na zrozumienie świata.

Łącząc dwa punkty według podobieństwa, elegancki gradient między różnymi odcieniami czerwonego-cykllamu i nakładającymi się kolorami uzupełniającymi się do szarości, artysta tworzy znaczącą wizualną reprezentację. Jego praca wyciąga swoje odkrycia z duchowej rzeczywistości, która podkreśla sugestię szczerej spowiedzi, opisując piękny etap życia, który nigdy nie pochłonie jego ekspresji, czystości emocjonalnego doświadczenia.

Rysunek zaczyna się od szkicowania długiej jedwabnej sukienki, kopiowania do pewnego stopnia sukienki ślubnej młodej aktorki, a następnie dodania butów przypominających Kopciuszka w kontrastowym kolorze, osłodząc suknię piłką za pomocą delikatności wentylatora otwierającego. Mała dziewczynka wyciąga swoją moc istnienia z serc rodziców, tak jak ich ciała złapane na środku parkietu, na żywym płócie, którego główny stan dołączenia do sztuki może być zdefiniowany przez moc czasu, aby stać w kanale światłaZ zamku prowincjonalnego.

Przywództwo: Czy zamieniasz rzeczywistość w stałe poszukiwanie sposobu wyrażania sztuki, aby ukończyć w niej niedoskonałe dzieło natury, które zwiększa sugestywność uderzającego wrażenia „odrodzenia”?

Rose obserwuje moje skojarzenia, zawsze przypominając mi naszą przyjaźń, która wydaje się testować, na wyraźnym tle poważnego i pełnego wdzięku tańca, charakteru autentycznego aktu poszukiwania doskonałości w istocie, która zachwyca naszą wzrok i daje nam swoją miłość Nie pytając niczego w zamian, istota, która fascynuje nas podczas słyszenia rytmicznego, sugestywnego kompozycji muzycznej.

Edukacja artystyczna tworzy harmonijny pomost między ciałem umysłu a emocjami z formą pożywienia duszy z rykiem wrażliwości i jasności, który przenika, jako subtelny i ożywny płyn, w współrzędne spójnej postaci podzielonej między niebo a raną serca dotknięte ambicjami.

Ambicja dziewczyny, podobnie jak Eve de Chazelay w powieści Dumasa, jest uchwycenie dźwięku czasu, uchwycenie, poprzez sztukę i zabawę, twarz rzeczywistości, która w dużej mierze różni się od życia społecznego i zawodowego. Musi okazać godne trzech darów, które natura ją obdarzyła, poczucie woli i ruchu, więc znalezienie sposobu na wyrażanie myśli, uczuć i wolności poprzez ruchy ciała. Bez obawy przed jakichkolwiek konsekwencji. W jakiś sposób musi się narodzić ponownie z własnych ograniczeń, specyficznych dla nieśmiałości, złożoności i obaw, że wyzwania w jej wieku rozwijają się.

Waltz jest sposobem, w jaki wątek życia zaczyna się napięty, ogłaszając porzucenie jaźni do jakiejkolwiek sugestii z zewnątrz, ale powiększając objawienie duchowego przeznaczenia, które szuka jego tożsamości w określonej historii.

Po pierwsze, mała dziewczynka rozwija ciekawość serca, a następnie ciekawość spojrzenia, chcąc wyrażać proste ruchy, poprzez eleganckie machanie biodrami i ramionami, wszystkie myśli tłumione przez słuchanie chopina. Wpadaj na podłogę powoli, boso, z małymi, nieśmiałymi krokami, ale zawsze na nowo na nowo, w postawie poświęcenia bliskiego zmysłowości, wyobrażając sobie siebie w występie na żywo. Nagle przebiegł przez pokój z radością, aby wezwać szlachetną ambicję, aby zabłysnąć w centrum uwagi jak jej rodzice, w dniu ślubu.

Przywództwo: Czy jesteś w stanie znaleźć prawdziwe lustro w specjalnej i niezapomnianej migawce, skąd zbudując obraz, który pojawia się w świadomości świata w niemal ostatecznej formie emocji, która odzwierciedla współrzędne kontrolującej myśli?

Róża posuwa moje myśli dalej: „I nie tylko będzie piękną dziewczyną, ale będzie miała też dobrą duszę”. Słowa Dumasa wskażą naszą historię a małym tancerzem:

„Magnetyzm ma, podobnie jak stara magia, okultystyczne znaki i środki do zakłócania naturalnej korelacji rzeczy, a nawet zmiany smaku, tła i wyglądu natury. Artysta wykorzystuje tę moc żalu nad Ewą, jego model współpracy między sztuką a uczuciem. Daje różom zapach fiołków, powoduje, że drzewa owocowe znów stają się zielone po wyschnięciu. I to był dokładnie jego zamiar stworzenia fantastycznego świata wokół Ewy, nad którym panuje jego myślenie. ”

Róża jest prawdziwym lustrem specjalnej i niezapomnianej migawki. Odważnie wyraża działanie jednego z nich nad drugim, nieodpartej mocy Stwórcy nad tym, dla którego muzyką jest jedzenie, medycyna, powietrze, ma tendencję do umieszczenia psychologicznego i estetycznego w odniesieniu do doświadczenia życzliwości, czystości, czegoś niedozwolonego , stojąc w czasie jako wizerunek marzyciela, który również stał się snem.

To, co myśli, jest odgadnięte przez drugiego, odsuwając zasłonę duszy, która, choć czasami pozostawiając miejsce na cienie, zawsze poszerza horyzonty artystyczne.

„Ewa, powiedziała rzeźbiarz dusz, do tej pory wykonałem na ciebie działanie, które było konieczne, aby zabrać cię do punktu moralnego i fizycznego, w którym się dzisiaj znajdziesz, ale na którym się teraz poddam. W chwili, gdy mówię do ciebie, cofam całą moc magnetyczną. Przywracam wam twoją potrójną wolność - wolność duszy, serca i umysłu. W pełni przywracam twój sens moralny. W końcu przywracam twoją wolną wolę. To nie ja, którego będziesz słuchać, to ty sam ”.

Każdy, kto próbuje uchwycić sztukę ducha ożywionego wrażliwą inteligencją, robi to tylko po to, by rozpoznać w sobie najważniejsze dzieło natury, zakładając duchowe przeznaczenie, które wypływa z sfer wizji artysty podczas życia innego artysty.

Waltzes z Wiedeńprzedstawia spotkanie między artystą a wysokimi aspiracjami do osiągnięcia stanu dobrego samopoczucia, w uczuciach i myślach, tworząc harmonię między ciałem a duszą, w sensie wyrażania zmysłowości i udoskonalania dzieła sztuki w klasycznym środowisko.

* Notatka: Francois Feldman - Les Valnes de Vienne