Zachowanie kultury

Skonfiguruj własną przestrzeń kreatywną, która spełnia konkretne wymagania egzystencjalne, rozróżniając „wnętrze” od „zewnętrznego”.

Jednocześnie trwa praca dla filmu „Ivan”. W tych potwornych czasach wojny dyrektor Siergiej Eisenstein czuje się zmuszony do obrony kultury równolegle z zbrojną walką z faszyzmem. Jest zasmucony każdym nowym barbarzyństwem: zniszczenie nieporównywalnych średniowiecznych fresków Pskov i Nowogrodu, z XVIII -wiecznych pałaców i fontann Leningrad, z katedr w pobliżu Moskwy, z rośliny wodnej Dnieper… jest okropnie zraniony przez poświęcenie Życie ludzkie utracone w obliczu niemieckiej plagi.

Ale jednocześnie myśli od początku dni po wojnie, przyszłości kultury i sztuki, które jest również wzywany, składając ofiary, aby przyspieszyć swoje przyjście. Ludzie jego narodu są gotowi uzbrojeni do zębów doświadczeniami z przeszłości, a pochodnie w rękach, w rękach tych, którzy czekają na światło, muszą być czyste i przygotowane na ten moment, kiedy ich sztuka zacznie się zacznie Wyrażaj nowe słowo życia.

Jednak jego głównym zadaniem jest obrona, zachowanie kultury. W sierpniu ukończył studium El Greco, napisał angielską wersję Studia of Griffith i History of Montage w różnych sztukach i przygotował przegląd pomysłu na pierwszym planie w historii sztuki. *

Przywództwo: Czy zamierzałeś przejąć przegląd podstawowej idei podczas budowy artystycznego wizerunku, jako sposobu radzenia sobie ze światem, szczegółowo go definiując?

Ktokolwiek czuje się wdzięczny dla całego świata za obronę kultury, nauki lub moralność, musi przygotować się na ten moment, w którym jego sztuka będzie musiała wyrazić nowe słowo życia, to znaczy odnowienie ducha kreatywności, które przynosi owoce w kierunku a Esencjonalizm wizualny i intensyfikacja pewnych abstrakcyjnych cech awangardy obecnego wieku. Jednocześnie musimy zrozumieć, że niezbędna strona ewolucji człowieka jest ściśle powiązana z systemem dzieł, które spełniają konkretne wymagania egzystencjalne.

Przyjemność aktu stworzenia, będąc lepszym sposobem wyrażania siebie, ale zwłaszcza złożonego aktu samokontroli poprzez dostarczanie nowych punktów widzenia artystycznego rzemiosła, prądu artystycznego, przekazu artystycznego, wnieść praktykę wolności wyrażania w kierunku esencjonalizmu wizualnego i intensyfikacji pewnej abstrakcyjnej jakości sztuki i jej przestrzeni manifestacji.

Jeśli chodzi o dzieło stworzenia, „zewnętrzna” odzwierciedla rzeczywistość, nie zniekształcając ją, a „wnętrze” jest tym, czego doświadczasz w swojej rzeczywistości z różnych perspektyw artystycznych.

Można sobie wyobrazić powinowactwo człowieka do dziedziny sztuki tylko poprzez zachowanie kultury, czyli działanie, które twórczy człowiek wykonuje w kierunku postępu, w kierunku suma działań duchowych, w kierunku ludzkiej natury, wobec przyszłości ludzkiej myśli.

Biorąc pod uwagę, że świat obiektywny ma aspekt empiryczny, ważne jest, aby ocenić jak najwięcej kreatywnych sposobów, które działają jako forma praktycznej weryfikacji obrazu wizualnego, abyś miał kompleksowy przegląd życia, zanim skupisz się na pomyśle „pierwszego planu realizmu, który przekracza natychmiastową” (i który może zdobyć alegoryczne wartościowości).

Wikipedia bardzo dobrze mówi definicję kultury: „Kultura jest dziedzictwem przesyłanym przez określone kody komunikacyjne - takie jak gesty lub słowa, pisanie i sztuka, media (prasa, radio, telewizja), interaktywne media (telefon). Gesty, rytuały, wiedza teoretyczna, streszczenie normy, religia są przekazywane w ten sam sposób. Kultura można zdobyć poprzez różne formy subiektywnej pamięci (odruch, słowa, obrazy), ale także poprzez pamięć obiektywną (obiekty, krajobrazy, książki, liczby, reguły). ”

W obliczu świata poprzez szczegółowe zdefiniowanie go oznacza przejście do serca i powiązań między nimi, wykorzystując połączenie twojej wiedzy, przekonań, uczuć i doświadczeń, aby dać życie obrazowi, który oddaje punkt spotkania między naturalnym a ideałem.

Zachowanie kulturyOdpowiada na istnienie użytecznych i niezbędnych dzieł dla postępu technologicznego i społecznego, skonfigurowanego w wartości przez przejście od rzeczywistości do wizji, od wyobraźni do prawdziwego obrazu, od konieczności do nowoczesności.