To właśnie oznacza bycie artystą

Prawdziwy artysta odzwierciedla wysoki wyraz swojej duszy w generowaniu stworzenia, który ma moc przekształcenia jego przeznaczenia w personifikację blasku natury.

Róża jest manifestacją w sztuce mojego własnego istnienia, ale tylko wtedy, gdy kieruję moje wrażliwe istnienie, pełne emocji i wyobraźni, po wyrażeniu pewnej logiki wewnętrznej, która podąża za formą oddania na wartość momentu żył w Światło awangardowego stworzenia. Spirit of First Artistic Range, Rose przedstawia charakter i ekspresję specyficzne dla kolorów, które karmią żywą duszę dzieła sztuki zrodzonego poza moralnymi kompromisami, poza relacjami ze środowiskiem, poza wszelkimi metafizyką cennych esencji, luksusowych perfum i transcendentalnych wyjaśnień .

Oczywiście między mną a różą jest poczucie wielkiej czystości, autentyczne podejście do fenomenu artystycznego, doskonała korespondencja między językiem plastikowym a przestrzenią graniczną między tekstem a rzeczywistością. Tak, aby wszystko, co jego Duch namawiał, do pisania tutaj, mądrze, z wielkim podziwem dla wysokości ekspresji, staje się znakiem całkowitego samozadowolenia we wszechświecie metafizycznym, który wykracza poza formę i alchemizuje substancję, aby odesłać ją z powrotem do strumienia życia uniwersalnego.

Tutaj interweniuje związek podobieństwa do jasności innego artysty słów. Ponieważ wszystko, co teraz mówię o róży, poprzez korespondencję między wnętrzami a podmiotowością, zostało dobrze przedstawione przez pisarza Paula Austera w powieści „The New York Trilogy”:

„Myślę, że ta wiedza przekształciła mnie i sprawiła, że ​​poczułem się bardziej ludzki. Należąc do niego, zacząłem czuć się tak, jakbym nie należał do wszystkich innych. Okazało się, że moje miejsce na świecie było poza sobą, a jeśli to miejsce było we mnie, było równie niemożliwe do zlokalizowania. Była to niewielka przestrzeń między ego i nie-Ego, a po raz pierwszy w moim życiu spojrzałem na to nigdzie jako precyzyjne centrum świata. A potem nadszedł dzień, w którym sztuka zdominowała moje kreatywne instynkty, pozwalając mi popchnąć ich do niewyobrażalnych granic. ”

Przywództwo: Czy jesteś w stanie doprowadzić co najmniej jedną z archetypowych form natury do rangi oryginalnego obrazu, doskonałego i wzniosłego, poprzez podejście do rzeczywistości na granicy figuratywnych i niefiguratywnych?

Można zauważyć, że róża, ledwo kwitnąca wczoraj, zapewnia mi dodatkowe powinowactwo do świadomości impregnowanego z chwilą wyobraźni, otwartą na wzniosłość pisma, o którym trudno zapomnieć. W jakiś sposób uzupełnia mnie bezwarunkowo, chwalebnie, oczywiście, żywą obecnością deterministycznego, narracyjnego nasienia stworzenia, które, gdybym rozważał eksplorację znaczeń przenoszonych przez kolory, łatwiej byłoby mi zrozumieć znaczenie boskiej Symbolika, wrażliwa, wielowymiarowa, synkretyczna, niezbędna do poznania zjawiska transformacji praw sztuki w prawo duszy.

Bardzo prawdziwe. Każdy utalentowany artysta jest wysoce ekspresyjnym ziarnem róży, która stawia go w stałej bliskości zarówno do siebie, jak i świata uniwersalnego stworzenia, w którym antagonistyczne siły duchowe i materialne, w każdym przypadku, w każdym razie, mieszcząc wersję Boski symbol, który wykracza poza czas, wygląd, granice rzeczywistości.

Z niewymownym rozważeniem,konkretnie, Zaakceptowałem tę wiedzę artystów zajmujących się metafizyczną stroną świata pod wpływem symbolicznego stawania się, biorąc pod uwagę konieczne zintegrowanie sztuki z moim życiem jako obiecane wyzwolenie z grzechu, gdy nie jest to potrzebne przez delikatne prawa tworzenia i stworzenia i postęp. I myślę, że tutaj odbywa się boskie wezwanie artysty, który z wytrwałością i troską nauczył się kontemplować z zewnątrz piękno ukryte w prostych rzeczach, w najmniejszych szczegółach, w każdej duszy, która chce zbliżyć się do swojej.

W ten sposób otrzymujesz rolę artysty prowadzonego przez świętość związaną z różą. To jest jak życie w grze światła i cienia, które można bez końca odtwarzać za pomocą losowo generowanych światów i zadań poprzez podejście krajobrazowe na granicy między figuratywnymi i nieffiguratywnymi, między tym, co jest odczuwalne, a tym, co może, między To, co widać nagim okiem i co jest związane z metafizyczną częścią mojego istnienia.

Bóg zawsze lubił róże. Najbardziej.

Przywództwo: Jaki jest maksymalny wyraz inspiracji artystycznej, która promuje ideę dzieła stworzonego według modeli już istniejących w naturze, zgodnie z charakterem całości, która rozróżnia istotną część siebie?

Tak, akceptuję ten aspekt jako rodzaj wymiany dusz między dwoma wzajemnie świadomymi osobami, jako optymalną możliwość personalizacji myśli o nadprzyrodzonym objawieniu, w którym troska o znajomość natury, która musi mieć możliwość dalszego ewolucji, jest szczegółowa i realizowana. Róża, wysoko poetyckiego stroju, nasączona drobną tkaniną z potu Syisyphus Tier Creative Wysiłki, pachnące światłem gwiazdy migoczącego w zwolnionym tempie, była łatwo zintegrowana z moim dziełem sztuki, tak jak bardzo dobrze zintegrowałem wizerunek symbolicznych projekcji w harmonię i czystość natury.

Dlatego uważam, że maksymalne wyrażenie artystycznej inspiracji, która promuje ideę dzieła stworzonego według modeli już istniejących w naturze, poprzez związek między aspektem empirycznym a pierwotnym aspektem ego, jest poczuciem empatii ściśle powiązanej do wiedzy artystycznej-estetycznej (konieczność znaczenia, które musi być ekspresyjne).

A oto, co się stało. Spędziłem cały ranek rozmawiając zPodwójna rozkoszRose, nie wiedząc, jaka jest tendencja do jedności, ani tego, jakie tendencje różnicowania mogą być w konflikcie z empirycznym ego artysty we mnie. Mówiłem tak, jakby do przyjaciela, wolnego, zrelaksowanego, z wewnętrznym niuansem, dialog składający się z pewnego rodzaju towarzyszenia estetycznej postawy skrzyżowanej przez uczucie Deja-vu i wysokim stopniem duchowości uczucia, które często cię opuszcza bez słów.

Uświadomiłem sobie, że jestem jak róża. Uświadomiłem sobie, że są symbolem łączenia światów poza rzeczywistością zewnętrzną, a pomost między nimi jest zestawieniem „dwóch odległych rzeczywistości” zjednoczonych, aby stworzyć nową rzeczywistość. Teraz wiem, dlaczego żyję przez Boską Łaskę, aby żyć bardziej z zaklęcia ożywienia znajomej inności jako ducha, niż przez wybór lub przypadek. To właśnie oznacza bycie artystą. Artysta o wielkiej mocy znaczenia.

Zasadniczą częścią mojego siebie można uzyskać cały charakter, gdy znacząca poprawa postrzegania perspektywy „dzieła sztuki” ma punkt odniesienia wzrost wrażliwości na bodźce o charakterze zewnętrznym, pochodzącym z otaczającego środowiska .

To właśnie oznacza bycie artystą,Aby upewnić się, że wyrażenie siebie skutkuje wizerunkiem dzieła sztuki o wysokiej rozdzielczości, zdolnej do ujawnienia głębokości tematów kompozycji, wyzwalaczy nowych horyzontów wiedzy, poprzez metafory i fikcyjne postacie.