Jaka jest rola lidera w jego własnej historii życia?

Pogłębiaj każdy poziom przywództwa, abyś mógł zmusić ludzi do dostosowania się do twoich przekonań, ideałów i działań.

Chcę kontynuować w tym artykule bardzo ważny pomysł, który uchwycił esencję przywództwa, pomysł, który zacząłem w artykule „Tajne warsztaty przywództwa”.

Dla tych, którzy nie czytali mojego postu na blogu, chciałbym trochę podsumować ten temat. Na początku "Adwokat diabła (1997)”, Kevin Lomax, bardzo ambitny młody prawnik, udaje się urzeczywistnić swojego bardzo zamożnego klienta (który został skazany za podwójny gwałt). Natychmiast po tym sukcesie Kevin jest rekrutowany przez słynną kancelarię prawniczą „Milton, Chadwick & Waters”.

I nie było to daleko od piekła. Jego żona umiera, jego matka umiera, a jego przyjaciele w tajemniczy sposób znikają. Jego życie się rozpada. Winowajcą był nikt inny niż jego przybrany ojciec, John Milton, który pod koniec filmu oferuje dołączenie do niego i „służyć” grzechowi i samemu diabłu. Ale Kevin, przytłoczony wspomnieniem swojej żony, robi nieoczekiwany gest: popełnia samobójstwo, kończąc ten pakt z diabłem.

Pod koniec filmu wydarzenia się rozwinęły i znów widzimy Kevina Lomaxa, wchodząc do sali sądowej, oszołomiony, gdzie musiał bronić oskarżonego oskarżonego o gwałt. Tutaj spotyka swoją ukochaną żonę, a ze względu na zjazd, ze względu na uczucia, które dla niej miał, postanawia nie reprezentować swojego klienta, odmawiając moralnego rozkładu. Miłość uratowała go przed moralną porażką.

Przywództwo: Czy musisz zrezygnować z tego, czym jesteś, to, czym możesz się stać, czy też musisz zmierzyć się z „grzechem”, aby dowiedzieć się, kogo musisz się dać?

Jaką rolę naprawdę możesz odegrać? Rola lidera nigdy nie jest niezauważona, więc musi zdecydować, czy może odegrać tę rolę, czy nie. Tak więc największą rolą lidera jest rola, którą według niego może odegrać. Ale tę rolę należy odgrywać zgodnie z kryteriami uczciwości i integralności, które określają charakter lidera.

Przywództwo ma charakter integracyjny i pokazuje duchowy i etyczny wymiar przywódcy. Aby przywództwo osiągnęło dojrzałość, przywódca musi w jakiś sposób zagwarantować swoje obowiązki, a jego zachowanie nie może w żaden sposób wpływać na jego wizerunek. Ale jednocześnie kolejne przywództwo (zależne od innych czynników) nie może wpływać na życie osobiste.

Przywództwo jest dynamiczne i zmienia się w zależności od relacji między tobą a innymi ludźmi. Tak jak gracz nie może zostać ukarany za spaloną, gdy ma on co najmniej dwóch przeciwników bliżej niego niż ich własna linia bramkowa - tak samo jest z tobą, aby wspiąć się na drabinę przywódczą, musisz zmniejszyć ryzyko ukarania przez Inni ludzie, kiedy łamiesz zasady i odbiegasz od nałożonych przez nich standardów moralnych.

Ponieważ tak, ludzie nadają ton wyboru lidera. Tak więc absolutnie konieczne jest uregulowanie swojego związku z nimi moralnie i emocjonalnie. A kiedy rozbieżności między tobą a innymi ludźmi są zbyt wielkie, lepiej się poddać - ponieważ kontynuowanie jest podobne do przechylania wiatraki.

Przywództwo: Czy twój wynik wpływa na cechę, z którą ktoś inny identyfikuje i dominuje, wywołując poczucie winy, które powoduje, że jesteś uległy i zawsze pozwala na rzeczy, które w innym przypadku nie?

Jak postępujesz po drabinie przywódczej? (Czy musisz dać więcej, aby osiągnąć wyższy poziom? Jak moralnie i emocjonalnie regulujesz swoje relacje z ludźmi wokół ciebie? ?

W związku z tym warto skoncentrować się na konsolidacji i dzieleniu się wartościami, które immunizują i zwiększają siłę własnego ego, a następnie sugerują ludziom skłonność do dobrze zdefiniowanej esencji okoliczności, które mogą wzmocnić ich charakter. Sposób, w jaki wyobrażasz sobie swoją postać, sposób, w jaki interpretujesz swoją rolę, z realizmem i zaangażowaniem, z równowagą, z odpowiedzialnością i jasnością, oznacza wymiar twojego przywództwa, który pozwala kontynuować proces konwergencji do standardu zaakceptowanego przez tych, którzy muszą iść za Tobą.

Są to pytania, na które każdy przywódca musi odpowiedzieć przed jego „ja” i zdecydować, czy kontynuować ścieżkę w taki czy inny sposób, czy się poddać.

Sposób, w jaki opracowałeś swoje przywództwo, sposób, w jaki zinterpretowałeś swoją rolę przywódczą do tej pory - czy zrobiono to we właściwy sposób? Czy napotykasz spontaniczną tendencję ludzi do przyjmowania przywództwa w oparciu o uczciwość i moralność? Czy poruszasz się po głębokim tunelu, który prowadzi cię do niczego? Czy uważasz, że możliwe jest prowadzenie ludzi, nie znając siebie? Czy odbiegasz od norm moralnych i etyki zawodowej? Jak postanowiłeś osiągnąć szczęście poprzez przywództwo? Jak myślisz, jaki jest czynnik, który może powstrzymać pęd i zdemotywować cię, aby wzrosnąć w hierarchii?

Niezależnie od poziomu świadomości, który osiąga przywódca, musi zawsze powrócić do pierwszego poziomu władzy: zapobiegania własnej wiktymizacji.

Im wyżej otrzymasz, tym bardziej prawdopodobne jest, że poczujesz potrzebę powrotu na pierwszy poziom. W miarę wzrostu wpływów może się okazać, że ludzie wokół ciebie „znikają”. Oczywiste jest, że wpływ nie oznacza automatycznie wysokiej jakości poziomu przywództwa, ale może prowadzić do wartości, a tym samym do wykluczenia szczęścia. Jaka jest cena, którą musisz zapłacić, aby osiągnąć szczęście poprzez przywództwo? Ponieważ im wyżej otrzymasz, tym większe zaangażowanie musisz tam zostać. Nie docierasz do czegoś wspaniałego, jeśli oferujesz bardzo mało lub odbiegasz od norm moralnych i etyki zawodowej. Ale nie dostajesz się zbyt wiele, jeśli przechylasz się w wiatraki.

Jedna rzecz dotyczy liderów, którzy aspirują do zdrowego stylu życia. To nie tylko ich potencjał, który jest ceniony przez otaczających ich ludzi, ale całą ich osobowość, cały ich styl rozumiania, przekazywania tego, co uważają za empatyczne z otaczającymi ich ludźmi. Jak się ubiera w pewnym momencie, jak wyraża się swoje uczucia, myśli i opinie, jak zachowuje się w różnych okolicznościach itp. Ale nie mniej jest to, że ten styl, nawet jeśli jest podniesiony, nie zawsze jest akceptowany i nie zawsze odpowiada do zasad większości.

Ustanowienie relacji z innymi ludźmi, ale nie rozumiejąc siebie, jest jak poruszanie się po głębokim tunelu, który do niczego nie prowadzi. Zasadniczo zatapiasz się w ciemność swojej własnej ignorancji, ograniczona samodzielnie, ale zwłaszcza przez łańcuchy zewnętrznych uprzedzeń - odchodząc coraz dalej od tego dobrzycowego światła, które wypełnia twoją duszę pokojem i radością. Wskazówka: Szanuj swoje obowiązki przywódcze, ponownie oceniając sposób, w jaki postrzegasz własną istotę, ale nieustannie oceniasz „status” ludzi, których prowadzisz, a także pozytywne zmiany.

Przywództwo to moc, aby zobaczyć, jak daleko możesz się posunąć, ponownie oceniając sposób, w jaki postrzegasz swoją istotę w kategoriach sensownego życia.

Rola lidera we własnej historii życiajest obecność nieśmiertelnej obecności boskości w sobie. Co więcej, to, co powiedział joga Swami, należy pamiętać:„Nie zakłócaj tych, którzy nie są naprawdę zainteresowani duchowością”.