Estetyka doświadczenia astralnego (ii)

On April 10, 2018, in Leadership Q2-Sensitive, by Neculai Fantanaru

Sztuka jest wszędzie i nigdzie, we wszystkim i w niczym, dla całej wieczności.

Zagubiłem się w bezgranicznej pamięci przed urodzeniem się, zanim znalazłeś swój czas, zanim się poznaliśmy, zgodnie z projektem zrozumienia tego tajemniczego tysiąclecia, po prostu: Życie.

Właśnie dlatego postanowiłem wypróbować eksperyment, przez który wstrzyknąłbym trochę ekspresyjnego odcienia do obrazu, który nie jest już w intuicyjnej i perkusyjnej całości z twoimi poglądami, metaforyczną wypowiedzią, dotyk Bogu w konkretnej formie betonowej formy Formy rzeczywistości, poprzez prostotę rysowania w odniesieniu do warunku graficznego liter w słowie, od sensa, od błysku, z nieskończoności fragmentu od jednego czasu do drugiego.

Czytelnik, czytelnik, zostawiam najświętszy z mojej pamięci.

Czasami żałuję, że nie miałem możliwości urodzenia rodzaju mechanizmu odwracalności czasowej, jako idealny środek do służenia zamiarom przygotowania się do zwycięstwa takich walk zawsze należących do imperium chwili, tak zwanego systemu systemu cofania czasu, w subtelności nieobciążonych ekspansji wiedzy, jego elementy władzy tworzą kosmos.

Ale może jest to sama jakość, która odpowiada moim celowi. Mogę przemierzać magiczną treść momentów eksperymentowanych z całej ramy mojego ziemskiego fragmentu w nowe doświadczenie, po wezwaniu i naukach artysty, który poświęca i definiuje jego pracę, prawie całkowicie, na temat rzeczywistości, jaką jest rzeczywistość niemożliwe do zignorowania.

Przywództwo: Czy twoje doświadczenie w immanentnym planie życia zostanie przetłumaczone na plastikowy obraz, który poprawi postrzeganie niezwykłego świata poprzez twoją obecność w nowej erze stworzenia?

Stała pokusa naturalnej, cielesnej symbolicznej diagramu, transformacja koncepcji wizualnej w formę plastikową, jest połączona z czymś tak poruszającym, w pewnym sensie, że znacznie przekracza wszelkie sentymentalność, celując w najbardziej realne i żywe uczucie ludzkiego uczucia , Jako wydarzenie specjalne: chęć zmiany świata.

Moje zainteresowanie jest szczególnie skierowane do malarza Dürera, po uczuciu radości, które wzbudziło jego świadomość doskonałości dzieła „Męczeństwa Dziesięciu Tysięcy”. Kiedy zasugerowałem wyobrażenie sobie króla Persji, Shapur I, w ramce pełnej ludzkości, który ma prawo opanować wszechświat, Dürer rozumiał, że heroiczna cecha jego modelu najlepiej pochodzi od bolesnego i penetrującego odbicia refleksji Wielkie perydery, za pomocą których testowana jest rząd króla.

Wolałbym powiedzieć, że ta praca zdradza jej prawdziwe pochodzenie psychologiczne, wzburzoną i niekonformistyczną stronę tragedii artysty w tragicznych czasach, umiejętnie oznaczając akcenty dramatycznych kosztem monumentalności.

Jeśli konkretne przeznaczenie człowieka jest jego kreatywnym założeniem, wówczas formuła mojej autentyczności znajduje się w zaangażowanym podejściu artysty do interpretacji rzeczywistości przez intensywność jego doświadczeń, konkurując z energią interpretacji, dzięki której oddycha innowacyjny oddech.

Przywództwo: Czy podejmujesz decydujący krok, w którym Twoja żywa obecność w wspomnieniach ludzi pozwala im na pierwszym etapie tendencji estetycznej, ilustrując historyczny temat, który przynosi korzyści z arbitralnej perspektywy imponującej i przytłaczającej rzeczywistości?

Ogólnie rzecz biorąc, kiedy myślę o treści sztuki napisanej w dziedzinie uniwersalnej pamięci, wyobrażonej przez soczewkę ewolucji kontrastów między starymi i nowymi, mam na myśli ruch, który powtarza się bez końca w obfitości liniowych krzywych , rysunek techniczny, w połączeniu z intensywnym zarzutem o odkupienie poprzez sztukę.

Bolesne zbiory artysty, w które przemierzałem, jest żywą przypowieścią o sile człowieka, która pomimo perypetii życia nie łamie piękna motywu mistycznego pochodzenia, z surrealistycznego wszechświata takiego jak Aquasixio.

Zdaję sobie sprawę, że byłem szczęśliwy dopiero po upływie decydującego momentu, ponieważ tylko moje słowa, zastępując prawdziwe obrazy, przesyłają przez pokolenia szczytowe odcinki historii. Czasami staram się spojrzeć wstecz z perspektywy czasu i postrzegam to jako film, którego nie pamiętam, aby nie musiał wzmocnić tego stanu nostalgii do nieskończoności.

Gdy zbliżam się do podobieństwa Boga, zaczynam rozumieć, że jedyną oazą spokoju jest piękno ludzkiej natury rozważanej na tle sztuki.

Przywództwo: Czy możesz potwierdzić swój doskonały wygląd w echo pamiętnego czasu, aby nie stracić głębi swojego udziału w tajemniczym okrzyku jednej odpowiedzi na wieczność?

Stwórca i jego cień, jego życie i echa, a priori formalnej wyobraźni, później po jego spełnieniu poprzez akt stworzenia, od aktywności malarza po działanie pisarza, kontynuując nieokreślony z wielkimi tematami wszechświata i kulminacją Chwała talentu bycia wyjątkowym w pamięci czasu.

Pełen niepewności, czuję, że przekraczam inny plan rzeczywistości, penetrowany energią, która zwykle pojawia się jako forma przebudowy przeszłości, ponieważ sam istnieje jako otwarty na niemal nieskończony horyzont możliwości. Chodzi o estetykę radości życia w pamięci przeszłości i estetykę chęci wygrania wizerunku reformatora w postępowym objawieniu siebie w pamięci teraźniejszości.

Etruskowie z Mika Waltari, że nieśmiertelne Turmy, łączące każdy kamień życia z wydarzeniami z chęcią ich zapamiętania, znajduje się w szczególny sposób we mnie, w miejscu twórczych manifestacji, które uwalniają jakąkolwiek linę, która trzyma moją duszę w niewoli wieczny strach: zostać odrzucony przez pamięć świata, który umiera, gdy nie odnoszę się do jego betonu.

Tylko jedna odpowiedź prowadzi mnie do wieczności: wierzę, że moje dotychczasowe doświadczenie zaleca mi pozycję mistrza z mocą życia i śmierci w stosunku do tego, co się dzieje, korelacyjnie z moim własnym sposobem widzenia świata w bezpośrednim sąsiedztwie odniesienia Sztuka, która jest w stanie pokonać granice własnej powtarzalności.

Czy sztuka, którą ćwiczysz, wyróżnia się, doświadczając swojej obecności w świecie, który kończy się zbyt szybko?

Estetyka doświadczenia astralnegojest owocem nieba i ziemi, pisanego, widzianego i podpisanego przez zdolność pisarza do rozwijania idei czasu w zupełnie innym kierunku filozofii, a nie w inny sposób kusi go, aby ją zrozumieć. Ten kierunek mówi, że sztuka jest wszędzie i nigdzie, we wszystkim i w niczym, dla całej wieczności.